บทที่ 303 ถูกวายุค้นพบตัวตน

และต่อมานักสืบเอกชนกลุ่มนี้ได้มีการคัดเลือกนักสืบเอกชนใหม่

ฝีมือของพวกเขาไม่ธรรมดา ทำงานได้คล่องแคล่วว่องไว

ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะว่าธาราวรรษเป็นสามีของวิรามร เธอก็ไม่ต้องลำบากมาก

แต่ไม่ว่ายังไง เธอก็ต้องไปสืบสวนธาราวรรษด้วยตัวเอง ดูว่าฆาตกรที่อยู่เบื้องหลังเป็นใครกันแน่

รถเก๋งแล่นไปถึงปลายทาง

เพราะว่าช่วงเช้า ถนนว่างเปล่า ความเร็วของเธอก็เร็วมาก ครึ่งชั่วโมงก็มาถึงที่หมายแล้ว

อย่างไรก็ตาม ไม่รอมณิกาลงรถ ก็มีโทรศัพท์สายหนึ่งโทรเข้ามา

มณิกาใส่หูบลูทูธแล้วรับสาย"มีอะไร?"

"แย่แล้ว ธาราวรรษถูกลักพาตัวไปแล้ว"

ชายที่อยู่อีกด้านพูดประโยคหนึ่ง

มณิกากำลังฟังคำพูดของคนคนนั้น เมื่อเห็นรถยนต์คันหนึ่งออกมาจากมุมถนน ความเร็วนั้นเร็วมาก และเปิดไฟสูงพุ่งเข้ามา

เธอตกใจจนเลี้ยวรถไปข้างถนนในทันที สิ่งหนึ่งที่บอกกับเธอโดยตรงว่า รถคันนี้ก็คือคนที่ลักพาตัวธาราวรรษ

"เป็นรถเก๋งสีดำหรือเปล่า?"

เธอมองผ่านกระจกมองหลัง แวบเดียวก็เห็นเลขท้ายป้ายทะเบียนรถเก๋ง"เลขท้ายคือเจ็ดสามหรือเปล่า?"

"ใช่ ใช่ ใช่ คุณรู้ได้ยังไง?"

"บังเอิญเจอพอดี"

มณิกาวางสายในทันที การเคลื่อนไหวที่สมบูรณ์แบบ กลับหน้ารถ ก็ตรงไปทางรถเก๋งคันข้างหน้า

ความเร็วของรถข้างหน้านั้นเร็วมาก ความเร็วของมณิกาก็เร็วมาก

ก็แบบนี้ขับตามติดรถข้างหน้าแบบนี้มาตลอด จากถนนกว้างไปยังถนนชานเมือง และในที่สุดก็จอดอยู่ที่ประตูโรงซ่อมรถแห่งหนึ่ง

มณิกาสวมหมวกแก๊ป และในมือก็ถือกระบองไฟฟ้าลงจากรถในทันที

แต่ตอนที่เธอเดินมาตรงหน้ารถเก๋งคันนั้น ทันใดนั้น ประตูที่มืดก็สว่างขึ้นด้วยโคมไฟระยิบระยับ และส่องประกายสว่างไสวตรงหน้าราวกับกลางวัน

ต่อจากนั้น ผู้คนหลายสิบคนล้อมรอบอยู่ข้างกายของเธอ

"พวกแกเป็นใครกันแน่?"มณิกาใส่เสื้อผ้าผู้ชาย ก็ใช้เสียงของผู้ชายถาม

"ไล่ตามมาตลอดทางอย่างไม่ยอมแพ้ ฉันกลับอยากรู้ว่า แกเป็นใคร?"

ประตูโรงซ่อมรถเปิดออก และคนที่คุ้นเคยก็เดินออกมาจากข้างใน

เย่อหยิ่งโหดร้ายเหมือนเคย และยโสโอหังอย่างยิ่ง

มือทั้งสองของเขาล้วงอยู่ในกระเป๋ากางเกง ยืนตัวสูง แสงที่ส่องกระทบใบหน้าของเขา ทำให้ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาหล่อมากขึ้นไปอีก

เมื่อเห็นเขาที่คุ้นเคย ดวงตาของมณิกาก็หรี่ลงเล็กน้อย ก็อดไม่ได้ที่จะแปลกใจเล็กน้อย

เธอคาดเดาได้นับไม่ถ้วน คนที่ต้องการลักพาตัวของธาราวรรษเป็นใครกันแน่ แต่คาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะเป็น......วายุ

เขา ลักพาตัวธาราวรรษทำไม?

หรือว่า เขาเป็นคนบงการที่อยู่เบื้องหลังของธาราวรรษเหรอ?

มณิกายับยั้งความคิดที่ไม่น่าเชื่อแบบนี้ในหัวใจทันที

แม้ว่าวายุอารมณ์จะเอาแน่เอานอนไม่ได้ แต่ไม่มีทางเป็นคนที่ชั่วร้ายขนาดนี้ ยิ่งไปกว่านั้นเกิดเรื่องอะไรกับเธอมณิกา ก็มีแต่จะส่งผลกระทบในแง่ลบต่อเครือเดชากุลกรุ๊ป

ผลกระทบในแง่ลบ?

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เธอก็รู้แจ้งกระจ่างในฉับพลัน

ที่แท้ วายุต่อหน้าวางมือไม่ยุ่งเรื่องของเธอ ปล่อยให้สถานการณ์ก้าวหน้า แต่ก็ยังคงตรวจสอบอย่างลับๆอยู่ตลอด

วายุถามมณิกา เห็นเธอยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่พูดอะไรเลย ในมือยังถือกระบองไฟฟ้า ดูเหมือนว่าจะไม่มีความอดทนมากนัก

ก้มหน้า หยิบบุหรี่ม้วนหนึ่งจากกระเป๋าด้านในของชุดสูท จุดไฟ และจากนั้นมือที่คีบบุหรี่ก็ยกขึ้นเล็กน้อย นริศเข้าใจความหมายของเขาในทันที

"จัดการซะ!"

นริศออกคำสั่ง

ด้วยคำสั่ง ผู้คนหลายสิบคนกระโจนเข้าไปที่มณิกา เห็นท่าทางนั้นของพวกเขา มณิกาอยากจะตะโกนหยุดเดี๋ยวนี้ แต่ทำอะไรไม่ได้คนพุ่งเข้ามาแล้ว

เธอไม่สนใจสิ่งอื่น ถือกระบองไฟฟ้าเหวี่ยงไปทางผู้ชายที่พุ่งเข้ามา เตะตวัด และเตะล้มลงหนึ่งคน

หลายสิบคนพุ่งไปทางมณิกา กลับเพราะเป้าหมายตัวเล็กเกินไป หมัดเท้าที่พวกเขาปลดปล่อยออกมาค่อนข้างลำบาก ไม่ระวังก็จะทำร้ายคนของตัวเอง