บทที่ 69 แม่รู้ความจริง

เมื่อวานวายุพูดจริง แต่ตอนนั้นเขาจงใจ

แต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนใจแล้วจึงพูด "เธอจำผิดแล้ว"

"จำผิด?"

มณิกาคิดอย่างรอบคอบ ตอนเธอถูกลักพาตัวในครั้งนั้น เธอจำได้อย่างชัดเจนว่าที่พักของวายุมีห้องไม่ได้มีเตียงแค่หลังเดียว

และตอนนี้เธอเองก็ถังแตก ไม่มีเงินจะไปเช่าห้องอยู่จริงๆ ยิ่งกว่านั้นตอนนี้ตระกูลธนัตถ์โชติก็ยังไม่มีความชัดเจนว่าคิดกับเรื่องของเธออย่างไร สู้อาศัยอยู่กับวายุทั้งปลอดภัยและประหยัด

แต่ว่า...

"ฉันอยู่ที่นี่ คุณก็อยู่ที่นี่ ชายหญิงโสดไม่มีคู่อาศัยอยู่ร่วมกัน มันยังไงอยู่นะ?" เธอดูระมัดระวัง

วายุเห็นเธอเป็นแบบนี้จึงยื่นมือออกไปหยิบการ์ดในมือของเธอ

ติ๊ง——

ลิฟต์หยุดที่ชั้นสอง ประตูเปิดออก วายุเดินออกไปทันที

มณิกาเดินตามไป "แหย่เล่นน่ะ อย่าจริงจังสิ ตอนนี้คุณเป็นพี่ชายฉันนะ ฉันเชื่อในเกียรติของคุณ!"

หึ!

เชื่อกับผีสิ

แต่ตอนนี้เธออับจนหนทาง การอาศัยอยู่ที่อพาร์ทเม้นท์ทิวกาลเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

แล้วยิ่งในเมื่อเธอยังมีนายหญิงเนตรเป็นเกราะกำบัง เชื่อว่าวายุคงไม่ทางทำอะไรเธอแน่

ไม่อย่างนั้น...

เธอจะต้องได้จัดการไอ้หมอนี่แน่

มณิกาดึงมือของวายุแล้วดึงการ์ดจากมือเขาและหันไปถาม "ให้อยู่แล้ว: ให้กินด้วยไหม?"

"บอส นี่คือสิ่งที่คุณต้องการ..."

นภัทรซึ่งอยู่บนชั้นสองเห็นบอสของเขากำลังเดินเข้ามา เขาก็ทักทายเขาทันที ใครจะไปรู้ว่าเขาเห็นมณิกากระโดดเข้ามาหาเขา จับมือเขา พูดคุยและหัวเราะ

ทั้งสองมีความสนิทสนมใกล้ชิด ไม่เหมือนก่อนหน้า ที่เป็นเหมือนศัตรูและมีแต่แววตาที่ดุร้ายและอาฆาตแค้นใส่กัน

"อ๊ะ นภัทร"

เมื่อเห็นนภัทรเข้ามา มณิกาก็พูด: "พวกคุณมีธุระอะไรจะคุยกันรึเปล่า? เดี๋ยวฉันไปรอทางนั้น"

พูดแล้วเธอก็ทำท่าจะเดินไป

อย่างไรเสียวายุกลับกุมมือเธอแล้วพูดอย่างใจเย็น: "ไม่มีอะไร เราไปกันเถอะ"

เขาจูงมือมณิกาอย่างเป็นธรรมชาติ เดินไปที่รถส่วนตัวของเขา

นภัทรถูกเมิน เขามองลงไปที่ซองเอกสารในมือ ซึ่งมีข้อมูลส่วนตัวของมณิกาอยู่

บอส ไม่รีบจริงๆ เหรอ?

เขาค่อยๆ หันไปมองดูทั้งสองที่เดินไปไกลแล้ว ในใจรู้สึกประหลาดใจ พวกเขาสองคนสนิทกันดีแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

เมื่อวาน มันเกิดอะไรผิดแปลกขึ้นกันแน่?

เมื่อขึ้นรถ มณิกานั่งอยู่ด้านใน วายุนั่งด้านนอก

เขาถาม "ไปไหน?"

"ไป..."

คำพูดของมณิกาหยุดชะงัก สีหน้าเคร่งขรึม

เรื่องที่เธออยากจะไปจัดการยังมีหลายอย่าง แต่ตอนนี้ใจเธอต้องการจะไปโรงพักเพื่อทำบัตรประชาชนใหม่ "ส่งฉันที่โรงพักที ฉันต้องไปทำบัตรประชาชนใหม่"

"ไม่จำเป็น นภัทรจัดการเรื่องนี้แล้ว เธอกลับไปที่บ้านเก่ากับฉัน คุณย่าอยากเจอเธอ"

วายุตอบ

นภัทรที่เพิ่งขึ้นรถตกตะลึง เขาไปจัดการเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

ตั้งแต่มณิกาหายไป เขายุ่งอยู่กับการตามหาตัวมณิกาอย่างกับสุนัข จากนั้นก็ไปรับมณิกากับบอส กลับมาก็เริ่มสืบหาข้อมูลของมณิกา ไม่ได้ไปช่วยเธอทำเรื่องบัตรประชาชนสักนิด

ถึงแม้จะบ่นอยู่ในใจ แต่ก็ยังรีบพยักหน้าเออออ "คุณมณิกาวางใจได้ครับ อีกสองวันบัตรประชาชนก็เสร็จแล้ว"