บทที่ 79

“พี่ไม่กลับบ้านหรือคะพี่สะใภ้” แฟนนี แฮงค์ส ซึ่งนั่งอยู่ที่เบาะหลัง เอนมือไปที่หน้าต่างและมองเธอด้วยดวงตาที่สั่นไหวของเธอ

ชินี Yales ขมวดคิ้วและพูดว่า "หยุดเรียกฉันแบบนั้น!"

“จะไปไหน ทำไมไม่อยากกลับบ้าน” เธอเป่าผมของเธอแล้วพูดด้วยสีหน้าเศร้าๆ “เรากลับบ้านด้วยกันได้ไหม พี่ชายของฉันจะกลับมาจากการเดินทางเพื่อทำธุรกิจของเขาในวันพรุ่งนี้ แล้วใครจะไปรับคุณ”

“เธอควรกลับบ้านก่อน ฉันยังมีอย่างอื่นที่ต้องทำ!” ชินี พูดกับคนขับรถว่า "ได้โปรดส่งคุณกลับมาด้วย"

"รอ!" ฟานี่รีบพูด แล้วเธอก็ขมวดคิ้วและถามว่า “คุณจะไปเดทไหม”

เชนี่ขมวดคิ้ว เธอก้าวไปข้างหน้าและแตะหน้าผากของฟานี่เบา ๆ “คุณคิดให้กระจ่างกว่านี้หน่อยได้ไหม คุณกำลังคิดอะไรอยู่”

“แล้วคุณจะไปไหน...คุณพาผมไปด้วยได้ไหม”

“ฉันจะไปงานวันเกิดเพื่อน ฉันไม่สะดวกพาคุณไปด้วย อย่าสร้างปัญหา กลับไปเดี๋ยวนี้!” ชินี รู้สึกสับสนเล็กน้อย นี่คือฟานี่ แฮงค์จริงๆ เหรอ?

เมื่อฟานี่ได้ยินเรื่องนี้ เธอพยักหน้าและพูดว่า "เอาล่ะ คืนนี้กลับมาเร็วนะ"

"เข้าใจแล้ว."

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ฟานี่ก็เห็นด้วยอย่างไม่เต็มใจ

หลังจากเห็นฟานี่จากไป เชนี่ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูข้อความในนั้น เธอก็ลังเล

มันเป็นวันเกิดของซันนี่ เฟลด์

งานเลี้ยงวันเกิดของเธอกำลังจะจัดขึ้นในโรงแรม

และซันนี่ยังเชิญอดีตเพื่อนร่วมชั้นและเพื่อนฝูงมากมาย

Liam Mate ก็เป็นหนึ่งในนั้น...

“เกิร์ลส์โฮเทล หกโมงตรง อย่าช้า ที่รัก ซันนี่ของคุณ กอดและจุมพิต!”

หลังจากดูข้อความอีกครั้ง ชินี ก็วางโทรศัพท์ของเธอ เธอโบกมือและหยุดแท็กซี่เพื่อไปที่ Girls Hotel

17:50 น.

เชนี่มาถึงโรงแรมแล้ว

ซันนี่มองไปรอบๆ ทางเข้าเป็นเวลานาน เมื่อเธอเห็น ชินี เธอก็เดินเข้าไปหาเธอทันที

“ทำไมคุณมาช้าจัง ฉันรอคุณมานานแล้ว!”

“ขอโทษครับ ผมติดอยู่ในการจราจร” ชินี รู้สึกเสียใจเล็กน้อย จากนั้นเธอก็ยื่นกล่องของขวัญให้ซันนี่และพูดว่า "สุขสันต์วันเกิดนะที่รัก!"

ซันนี่หยิบมันขึ้นมาดู มันคือชุดโรงรถของวันพีซ

จากนั้นดวงตาของเธอก็สว่างขึ้น ทันใดนั้น เธอกอด ชินี และหอมแก้มเธอ “ชินี ของฉันรู้ว่าฉันชอบอะไร!”

เมื่อเห็นว่าซันนี่มีความสุขเหมือนเด็ก เชนี่ก็มีความสุขมากเช่นกัน

ซันนี่ไม่มีงานอดิเรก เธอไม่ชอบสินค้าที่มีตราสินค้าและเธอไม่เป็นรูปธรรม

เธอชอบแต่อนิเมะ เช่น One Piece, Naruto และอื่นๆ

อันที่จริง ชินี หวังว่าเธอจะรักษาความไร้เดียงสาของเธอไว้ มันจะดีกว่าถ้าเธอสามารถเป็นอิสระได้เสมอ

“เร็วเข้า ทุกคนกำลังรอคุณอยู่!” ซันนี่รีบพาเธอเข้าไปในห้อง

ครอบครัวเฟลด์เชิญผู้คนจำนวนมากและมีโต๊ะทั้งหมดสี่โต๊ะ พวกเขาหวังว่างานเลี้ยงวันเกิดอายุ 20 ปีของซันนี่จะมีชีวิตชีวาขึ้น

"มานั่งนี่สิ" ซันนี่ดึงเธอและกดเธอลงบนที่นั่งว่างข้างๆ เลียม

ทันทีที่ ชินี นั่งลง เธอรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

"คุณอยู่ที่นี่!" เสียงของเลียมฟังดูนุ่มนวล

ชินี พยักหน้าแต่เธอไม่ได้พูดอะไร

“พ่อ แม่ ทุกคนมาแล้ว ได้เวลาเริ่มปาร์ตี้แล้ว!” ซันนี่ตะโกนสุดเสียง

บริกรที่อยู่อีกฝั่งเริ่มเสิร์ฟอาหารทันที

เพื่อนของเธอส่วนใหญ่มาจากเมืองโอ๊คและพวกเขาก็รู้จักกันดี

พวกเขาไม่เคยถามถึงอดีตของ ชินี ในบรู๊คลิน พวกเขาคุยกันและหัวเราะเหมือนครั้งก่อนๆ

เมื่อ ชินี เห็นพวกเขา เธอก็รู้สึกดีขึ้นมาก

พวกเขาเริ่มพูดถึงบางหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับอดีตของพวกเขา

หลังจากนั้นไม่นาน.

"ไปร้องคาราโอเกะหลังอาหารเย็นกันเถอะ!" ซันนี่ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว “ไม่ได้รวมตัวกันนาน คืนนี้เราต้องคลั่งไคล้!”

แน่นอนว่าไม่มีใครคัดค้าน

เพื่อหลีกเลี่ยงการพูดกับ Liam ชินี ได้ดื่มอย่างเงียบๆ

เธอได้ยินไม่ชัดว่าซันนี่กำลังพูดถึงอะไร ก่อนที่เธอจะทันได้ตอบโต้ เธอถูกคนอื่นลากเข้าไปในรถ

เมื่อเธอนึกขึ้นได้ เธอนั่งอยู่ในห้องส่วนตัวแล้ว

มีเบียร์จำนวนนับไม่ถ้วนต่อหน้าเธออีกครั้ง

“มาเลือกเพลงกันเถอะ” วันนี้ซันนี่อารมณ์ดีเลยพาเพื่อนมาเลือกเพลงกันทันที

คนอื่นๆ หยิบไมโครโฟนและเริ่มร้องเพลง

มีไม่กี่คนที่เริ่มเล่นลูกเต๋า

ชีนี่นั่งข้าง ๆ เพื่อนร่วมชั้นยื่นขวดเบียร์ให้เธอ

“เชนี่ เธอมานั่งนี่ทำไม มาดื่มกัน” เพื่อนร่วมชั้นพูดขณะที่เธอวิ่งออกไปร้องเพลงร่วมกับคนอื่นๆ

ชินี กำลังนั่งอยู่บนโซฟาตัวยาวที่มุมหนึ่ง ส่วน Liam ก็นั่งอยู่ข้างๆ เธอ

ชินี ถือขวดเบียร์ไว้ในมือและไม่รู้ว่าจะมองไปทางไหน

“อีกไม่กี่วันฉันจะกลับไปฝรั่งเศส...” น้ำเสียงของเลียมเศร้าเล็กน้อย

หลังจากได้ยินเรื่องนี้ ชินี ก็ตกตะลึงและเธอก็หันกลับมามองเขา

"คุณกำลังจะออก?"

เลียมมองมาที่เธอและพยักหน้า “มีบางอย่างเกิดขึ้นในฝรั่งเศส ฉันต้องกลับไปจัดการกับมัน”

"โอ้." ชินี หยิบเบียร์ของเธอขึ้นมาและจิบทันที

เลียมยิ้มอย่างแผ่วเบาและพูดด้วยน้ำเสียงที่ไร้หนทาง “อันที่จริง เหตุผลที่ฉันกลับมาครั้งนี้ก็เพื่อพาคุณกลับมาที่ฝรั่งเศส...”

คำพูดเหล่านี้กระทันหันมากจน ชินี สำลักเบียร์ที่เธอดื่มอยู่

"คุณสบายดีไหม?" เลียมเอื้อมมือออกไปอย่างรวดเร็วและตบหลังเธอ “ไม่ต้องดื่มแล้ว เอามาให้ฉัน!”

“ไม่เป็นไรครับ เบียร์นิดหน่อยก็ได้” ขณะที่เธอพูด เธอหยิบมันขึ้นมาจิบอีกครั้ง แต่เห็นได้ชัดว่าเธออาการไม่ดี

เขาจากไปอีกแล้วเหรอ?

ครั้งสุดท้ายที่เขาจากไป เขากลับมาเพียง 6 ปีต่อมา

แล้วคราวนี้ล่ะ?