บทที่ 1259

อีเวตต์กัดริมฝีปากแน่น เธอมองไปที่ดีไวน์ ฟาร์เมอร์และพูดขึ้นว่า “ท่านอาจารย์ ฉันขอโทษ อันที่จริงแล้ว ฉันคือเจ้าหญิงแห่งทวีปโลกใหม่!"

'เจ้าหญิงอย่างนั้นเหรอ?'

ทั้งดีไวน์ ฟาร์เมอร์ ซู่หรง และภรรยาของเขาต่างก็ต้องตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น

ไม่แปลกใจเลยที่เธอจะมีบุคลิกที่แตกต่างจากผู้หญิงทั่วไปเพราะเธอเป็นเจ้าหญิงนี่เอง!

อีเวตต์กล่าวขึ้นด้วยความรู้สึกผิด "ท่านอาจารย์ ฉันรู้ว่าคุณอาศัยอยู่ที่นี่อย่างสันโดษและไม่ต้องการถูกรบกวน ดังนั้นฉันตัดสินใจแล้วว่าฉันจะตามทหารกลับไปยังทวีปโลกใหม่!”

จากนั้นเธอก็พูดต่อว่า "และฉันก็คงจะเป็นผู้ช่วยแพทย์ให้คุณไม่ได้อีก..."

ในเวลานั้นดีไวน์ ฟาร์เมอร์หันมองไปที่อีเวตต์ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ จากนั้นเขาก็พูดกับเธออย่างอ่อนโยนว่า “เด็กโง่ ที่ข้าขอให้เจ้าเป็นผู้ช่วยแพทย์ของข้าก็เพื่อทดสอบความจริงใจของเจ้าเท่านั้น แล้วในตอนนี้ข้าก็ได้เห็นว่าเจ้ามีความจริงใจมากเพียงใด ดังนั้นเจ้าไม่ต้องรู้สึกผิดหรือเป็นกังวลหรอกเข้าใจไหม?”

“ท่านอาจารย์...” หลังจากที่ได้ใช้เวลาครึ่งเดือนอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของดีไวน์ ฟาร์เมอร์ อีเวตต์ก็เริ่มรู้สึกชื่นชอบสถานที่แห่งนี้ขึ้นมา

"กลับไปได้แล้ว! ถ้าเจ้ามีเวลาก็กลับมาเยี่ยมข้าบ้าง!"

ดีไวน์ ฟาร์เมอร์มองเธอด้วยรอยยิ้มพร้อมยกมือขึ้นเพื่อบอกให้เธอกลับไป

แต่ถึงอย่างนั้นอีเวตต์ก็ยังไม่ยอมขยับเขยื้อน!

ในเวลานั้น ซู่หรงหันมองแดร์ริลและกล่าวขึ้นว่า “น้องชายของข้า อีเวตต์กำลังจะกลับไปแล้ว เจ้าไม่อยากตามเธอกลับไปด้วยเหรอ? เจ้ามีคุณสมบัติและความสามารถมากพอที่จะไปอยู่ในทวีปโลกใหม่ บางทีเจ้าอาจจะมีโอกาสได้เป็นสามีของเจ้าหญิงด้วยซ้ำ!”

ใบหน้าของอีเวตต์แดงระเรื่อ เธอพูดไม่ออก

ซู่หรงพูดออกมาโดยไม่ได้คิดอะไรมาก