บทที่ 1454

ปัง!

หมัดทั้งสองปะทะกันอย่างดุเดือด วินาทีต่อมา พวกเขาก็อุทานออกมาเล็กน้อยก่อนที่แดร์ริลและแทดจะเซถอยหลังไปหลายก้าว

“หืม? เขาสามารถสกัดกั้นหมัดของแทดได้งั้นเหรอ?”

ฝูงชนต่างก็รู้สึกงุนงงเมื่อได้เห็นเช่นนั้น

แทดเองก็ดูประหลาดใจไม่แพ้กัน ‘เป็นไปได้ยังไง? ไม่มีใครที่มีพลังระดับเดียวกันกับฉันสามารถรับหมัดของฉันได้!'

จากนั้น ความคิดของแทดก็เปลี่ยนไป เขาพูดกับแดร์ริลอย่างเย้ยหยันว่า “นายคงจะใช้กำลังทั้งหมดของนายไปกับหมัดนั้นแล้วใช่ไหมล่ะ? นายยังยอมแพ้ได้อยู่นะ!”

แทดเห็นใบหน้าของแดร์ริลแดงก่ำ เห็นได้ชัดว่าเขาได้รับบาดเจ็บ

อย่างไรก็ตาม แทดไม่รู้ว่าแดร์ริลแค่แสร้งทำเท่านั้น

“หยุดพูดเรื่องไร้สาระแล้วมาสู้กันต่อเถอะ” แดร์ริลขยับแขนขาขณะกวักมือเรียกแทดให้เข้ามาหาเขา

ถ้าหากไม่ใช่เพราะว่าแดร์ริลปลอมแปลงตัวตนและพลังของเขา เขาจะไม่มัวมาเสียเวลาต่อสู้กับแทดเช่นนี้ เพราะเขาสามารถจัดการแทดได้ด้วยเพียงกระบวนท่าเดียว

“นายกำลังรนหาที่ตาย!” แทดคำรามด้วยความโกรธขณะวิ่งเข้าไปหาแดร์ริลอย่างหน้ามืดตามัวและทับร่างของแดร์ริลเอาไว้ราวกับเนินเขาลูกเล็ก ๆ ทันที

ปัง! ปัง! ปัง!

ในชั่วพริบตา ทั้งคู่ก็ต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย

แทดที่มีความมั่นใจในตอนแรกเริ่มรู้สึกหวาดกลัว แม้ว่าคนตรงหน้าเขาจะดูอ่อนแอและซูบผอม แต่เขาสัมผัสได้ว่า คนตรงหน้าเขามีพลังภายที่ไม่อาจหยั่งรู้จนทำให้เขาต้องต่อสู้ต่อไปและไม่สามารถหยุดยั้งได้

อันที่จริง แทดไม่มีโอกาสเอาชนะแดร์ริลตั้งแต่เริ่มต้นเลยด้วยซ้ำ

'มันเป็นไปได้ยังไง?' ในไม่ช้า ร่างกายของแทดก็เริ่มมีเหงื่อออกมากและหัวใจของเขาก็รู้สึกหวาดกลัวมากขึ้นไปอีก

ฝูงชนที่อยู่รอบ ๆ ต่างก็ส่งเสียงเชียร์ให้กำลังใจแทดในขณะที่การต่อสู้ดำเนินต่อไปอย่างเข้มข้น

พวกเขาเห็นว่าแทดได้เปรียบลูก้า มูนไลท์ที่ไม่อาจแม้แต่จะสู้กลับได้ อย่างไรก็ตาม จนถึงตอนนี้แทดก็ยังไม่สามารถเอาชนะลูก้า มูนไลท์ได้

“เกิดอะไรขึ้นแทด?”