บทที่ 1488

เมื่อปาร์คเกอร์ยื่นตราสัญลักษณ์ให้แดร์ริล เธอก็แสดงออกกับเขาเหมือนเป็นเพื่อนอย่างเห็นได้ชัด

“ได้เลย” แดร์ริลรับมาและเก็บเอาไว้

พวกเขาคุยกันอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะกล่าวอำลากัน

เมื่อแดร์ริลกลับมาถึงที่พักเขาก็รู้สึกโล่งใจ เขาผ่านเข้ารอบต่อไปได้สำเร็จทั้งรอบชิงของการประลองยุทธ์และด้านวรรณกรรม

หลังจากได้พักผ่อนเต็มตื่นหนึ่งคืนแล้วพักสมอง แดร์ริลก็รู้สึกสดชื่นเมื่อตื่นขึ้นมา ในวันต่อมาเขาก็มาที่สนามประลองแล้วก็ได้เห็นป้ายประกาศที่มีชื่อของผู้เข้าร่วมประลองแบ่งออกเป็นกลุ่มย่อย ๆ

ทั้งสิบคนที่ผ่านเข้ามาจากรอบรองตอนนี้ถูกแบ่งออกเป็นห้ากลุ่มย่อยเพื่อต่อสู้กัน ผู้ชนะจะได้เข้ารอบต่อไปขณะที่ผู้แพ้จะตกรอบ คราวนี้ไม่ต้องมองหา โอสถเล่นแร่แปรธาตุอีกแล้ว แต่ว่าเป็นการต่อสู้กันด้วยพลังที่แท้จริง

‘แอชเชอร์เหรอ? เขาช่วยฉันมามากในรอบก่อนชิง คงไม่ง่ายที่ต้องต่อสู้กับเขา’ แดร์ริลคิดขณะที่เดินเข้าไปในบริเวณเขตประลอง

ไม่นานหลังจากที่จักรพรรดิโลกใหม่และบรรดาสมาชิกราชวงศ์มาถึง การประลองก็ได้เริ่มขึ้น

รอบแรกนั้นเป็นการประลองระหว่างมัตเตโอกับผู้เข้าแข่งอีกคน

ไม่ต้องสงสัยว่ามัตเตโอเอาชนะคู่แข่งได้ในเวลาไม่ถึงห้านาทีหลังจากที่การประลองเริ่มขึ้น เขาได้รับทั้งชัยชนะและเสียงเชียร์จากเหล่าคนดู

“รอบต่อไป แอชเชอร์ ฟินน์และลูก้า มูนไลท์” ฟลอเรียนประกาศชื่อผู้เข้าประลองรอบต่อไป หลังจากที่มีการแข่งไปสองสนามแล้ว

เมื่อเขาประกาศจบ ทุกคนต่างก็มองแดร์ริล แน่นอนว่าพวกเขาไม่ได้มองอย่างชื่นชมแต่เป็นสายตาสังเวชและรังเกียจ

“ลูก้าเหรอ? หมอนี่ไม่ใช่เหรอไงที่เกาะคุณปาร์คเกอร์มาในรอบการแข่งขันวรรณกรรมน่ะ?”

“หมอนี่น่ะแหละ เขาโชคดีมาก เขามีคุณสมบัติผ่านทั้งการแข่งขันศิลปการต่อสู้และการแข่งขันวรรณกรรมเข้ามารอบชิง แต่ว่าเขาต้องแพ้ในการต่อสู้วันนี้แน่นอน”

“เรื่องมันแน่ พลังของแอชเชอร์นั้นอยู่สามอันดับแรกเลย เขาอยู่ระดับจักรพรรดิยุทธขั้นสาม ลูก้าเป็นแค่ปราชญ์ยุทธเท่านั้น ไม่มีทางที่จะชนะได้หรอก”

ทุกคนต่างก็พากันถกเถียง ไม่มีใครเชื่อในตัวแดร์ริลและถึงกับมีบางคนที่ตะโกนด่าเขา

“นี่ลูก้า อย่าเสียเวลาสู้เลย ยอมแพ้ไปเถอะ”