บทที่ 1724

เดบร้ารู้สึกซาบซึ้งกับคำสารภาพของฟลอเรียนเล็กน้อย

เธอคิดว่าฟลอเรียนอาจจะรู้สึกผิดจริง ๆ ก็ได้เพราะว่าเขาพูดอย่างจริงจังจริงใจแบบนี้

อีกอย่างเขาก็พูดถูก เพราะก่อนหน้านี้มีองครักษ์อยู่ข้างนอกมากมาย

“คุณจะปล่อยฉันไปจริง ๆ เหรอ?” เดบร้าถามอย่างสงสัย

ฟลอเรียนรีบพยักหน้า เขายิ้มขมขื่น “คุณยังไม่ยอมเชื่อผมอีกเหรอ? ตอนนี้คุณอยู่ในมือผมแล้ว ถ้าผมวางแผนเล่นงานคุณจริง ๆ ทำไมผมต้องมาเสียเวลาคุยกับคุณด้วยล่ะ?”

ต่อมาฟลอเรียนก็มองไปที่โต๊ะเต็มไปด้วยอาหารข้างกายเขา “ผมรู้ว่าคุณไม่ได้กินไม่ได้นอนเลยในช่วงหลายวันมานี่ ผมก็เลยเตรียมอาหารพวกนี้ไว้ให้คุณโดยเฉพาะ แล้วนี่ก็ไม่ใช่ไวน์แต่ผมทำเครื่องดื่มจากโอสถฟื้นพลัง หลังจากที่ดื่มไปแล้วคุณจะได้พลังกลับคืนมาอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะได้ไปตามหาแดร์ริลได้เร็วที่สุด คุณเดบร้า ไม่ว่าคุณจะเชื่อผมหรือไม่ ผมก็บอกคุณทุกอย่างที่บอกได้แล้ว ถ้าคุณยินดีจะลงมือต่อไปโดยไม่ร่วมมือกับผม ผมก็จะปล่อยให้คุณทำแบบนั้น”

ฟลอเรียนเดินจากไปทันที เขาหายไปจากสายตาของเดบร้าในชั่วพริบตา

เดบร้าถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวในห้องโถงของหน่วยควบคุม

‘เขาปล่อยฉันไปจริง ๆ เหรอ?’

เดบร้านิ่วหน้ามองไปตามทิศทางที่ฟลอเรียนเดินจากไป เธอตัดสินใจไม่ได้อยู่พักใหญ่

จู่ ๆ เดบร้าก็เดินไปที่โต๊ะและหยิบแก้วไวน์ขึ้นมา เธอก้มตัวลงไปดม

ฟลอเรียนพูดจริง นี่ไม่ใช่ไวน์

ของเหลวในแก้วไวน์นั้นมีกลิ่นเหมือนยา และกลิ่นก็ดูพิเศษจำเพาะ มันคือโอสถฟื้นฟูจริง ๆ

แต่ว่าเดบร้าไม่รู้ว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังมองเธออยู่ในเงามืดมุมห้องโถงอย่างตื่นเต้น

เป็นฟลอเรียนนั่นเอง

ใช่แล้ว ฟลอเรียนแค่เสแสร้งแกล้งทำ