บทที่ 1735

หัวใจของแดร์ริลเต้นรัว ‘ฉันคงไม่ใช่เบาะแสที่เขาบอกว่าหาเจอใช่ไหม?’

‘ไม่มีทาง ฉันแค่กินยาตอนที่ฉันออกมาจากห้องโถ่งของจักรพรรดิโฮ่วอี้เท่านั้นเองนะ ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าไม่ได้ทิ้งร่องรอยอะไรไว้เลย’

“เจ้าพบเจอสาเหตุการตายของจักรพรรดิแล้วรึ? ถ้างั้นก็ไปกันเถอะ!” หยางเจียนกล่าวอย่างเย็นชา แล้วเขาก็กระโดดขึ้นไปบนสุนัขคำรนสวรรค์และรีบไปที่พระราชวังทันที

ตึก ตึก ตึก…

กงกงอาศัยตอนที่แดร์ริลเผลอ เธอยื่นมือออกไปและสกัดจุดของเขา เซลีนและควีนนี่เองก็ไม่เว้น เธอก็สกัดจุดทั้งสองคนด้วยเช่นกัน

“พาคนพวกนี้ไปให้หมด!” ริมฝีปากของกงกงปริปากขึ้นขณะที่เธอส่งคำสั่งไปยังหัวหน้าองครักษ์

หัวหน้าตอบกลับอย่างรวดเร็ว “รับทราบ กงกง!” จากนั้นเขาก็เดินไปหาแดร์ริลและมัดเขาเอาไว้

“อี๊!”

แดร์ริลมองไปที่กงกงอย่างอดไม่ได้และพูดว่า “กงกง คุณบอกว่าจะพาผมไปคนเดียว พวกเขาสองคนนั้นไม่รู้เรื่องอะไรด้วยนะ!”

กงกงตะคอกและเยาะเย้ยเขา “เจ้าคิดว่าเจ้ามีสิทธิ์ต่อรองอะไรกับข้าได้งั้นรึ?”

แดร์ริลโกรธมาก แต่เขาเองก็รู้สึกหดหู่อย่างมากในขณะเดียวกัน ถึงแม้ว่ากงกงจะเป็นถึงเทพแห่งน้ำ แต่เธอก็เป็นคนไร้ซึ่งเหตุผล “กงกง คุณควรระวังตัวให้ดี แล้วคอยดูว่าผมจะทำยังไงกับคุณบ้างในตอนที่คุณตกอยู่ในเงื้อมมือของผม”

กงกงไม่ได้ใส่ใจกับความไม่พอใจของแดร์ริล เธอกระทืบเท้าลงบนพื้นและรีบรุดหน้าไปที่พระราชวัง

หัวหน้าราชองครักษ์ตามหลังเธอไปติด ๆ พร้อมกับคว้าตัวแดร์ริล เซลีน และควีนนี่ไปด้วย

ในไม่ช้า พวกเขาทั้งสามก็ถูกพาไปยังพระราชวังโมอาน่าเหนือ!

รุ่งสางมาถึงและท้องฟ้าก็ค่อย ๆ สว่างขึ้น แดร์ริลและพวกผู้หญิงไม่ได้ถูกขังโดยทันที พวกเขาถูกพาไปที่ห้องของจักรพรรดิที่ซึ่งเป็นห้องบ่มเพาะของเขาเช่นกัน

ซี้ด!

แดร์ริลสูดอากาศอันแสนเย็นยะเยือกเข้าไปเมื่อเขาเห็นภาพตรงหน้า!

หน้าห้องมีราชองครักษ์ในชุดเกราะสีดำจำนวนมาก พวกเขาดูเคร่งขรึมพร้อมด้วยกระบี่เล่มยาว บรรยากาศเต็มไปด้วยความโศกเศร้าและอาฆาตแค้น