บทที่ 1807

”คนจากจักรวาลโลก หากว่าพวกเจ้าไม่ยอมแพ้ ข้าจะฆ่าพวกเจ้าทุกคน!” เสียงเย็นชาของหยางเจียนดังก้อง

แฟนนี่สิ้นหวังเมื่อได้ยินคำของหยางเจียน เธอไม่เหลือความจองหองและมั่นใจอีกแล้ว เหลือเพียงความหวาดกลัว

‘ฉันจะทำยังไงดี? ฉันควรนำทุกสำนักให้ยอมแพ้ไหม?’

ตอนนี้จอมยุทธ์ทุกคนต่างก็ไม่เหลือแรงใจที่จะต่อสู้อีกต่อไปแล้ว พวกเขาทุกคนต่างก็พร้อมจะวางอาวุธและยอมแพ้ ความสามารถและพลังของพวกเขาห่างชั้นกันเกินไป ถึงต่อสู้ไปก็มีแต่ตายเท่านั้น

“หยางเจียน!”

ทันใดนั้นก็มีเสียงทุ้มต่ำดังมาจากท้องฟ้าไม่ไกลออกไป ตามมาด้วยชายคนหนึ่งที่เหาะมาอย่างรวดเร็ว

แดร์ริลนั่นเอง

เขาใช้ผงแปลงร่างและเปลี่ยนหน้าให้เหมือนจักรพรรดิโฮ่วอี้

เมื่อได้ยินเสียงหยางเจียนก็หันไปมองตามทิศทางนั้น เขาอึ้งไปเมื่อได้เห็นแดร์ริลจนเกือบจะร่วงจากหลังสุนัขคำรณสวรรค์

‘จักรพรรดิโฮ่วอี้เหรอ? เขาตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ข้าเพิ่งจัดงานศพให้เขาไปไม่กี่วันนี่เอง ทุกคนก็เห็นว่าเขาโดนฝังไป แล้วทำไมจู่ ๆ เขาถึงได้คืนชีพมาได้?’ หยางเจียนสงสัย

ผงแปลงร่างนั้นเป็นมหาสมบัติโลก ตอนที่แดร์ริลช่วยจูปาเจี๋ยหนีออกมาจากพระราชวัง จูปาเจี๋ยก็ใช้ผงนี้เพื่อหลอกฉางเอ๋อ ตอนนั้นแม้แต่หยางเจียนก็ไม่สามารถบอกได้ว่ามีอะไรผิดปกติ

ตอนนี้ทหารของโมอาน่าเหนือต่างก็พากันปั่นป่วน แต่พวกเขาก็ยังมีระเบียบวินัยมากและไม่มีใครพูดอะไรออกมา แต่ว่าพวกเขาต่างก็ตะลึงงัน

‘ฝ่าบาทเหรอ?’

‘นี่ตาฉันฝาดไปหรือเปล่า?’

‘ฝ่าบาทยังไม่ทรงสวรรคตเหรอ?’