บทที่ 1824

จักรพรรดิเวสต์ริงตันเย้ยหยันและพูดด้วยความโกรธว่า “วันนี้เป็นวันเทศกาลเกรทคริสตัล กล้าดีอย่างไรพาตัวประกันเข้าวัง! เจ้ายังมีความเคารพต่อราชวงศ์อยู่ไหม? เจ้าอยากจะถอดเสื้อผ้าของนางออกที่นี่ด้วยซ้ำ ไม่สมควรอย่างยิ่ง! เจ้าให้เกียรติข้าบ้างไหม?”

จากนั้นจักรพรรดิเวสต์ริงตันก็โบกมือ “พวกเจ้า จับตัวโดน็อกและขังเขาไว้ในคุกซะ”

แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวเมื่อเขาพูดประโยคสุดท้ายจบ

โดน็อกมีพรสวรรค์อย่างแท้จริงและได้ทำประโยชน์มากมายให้กับเวสต์ริงตันในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา นอกจากนี้ยังมีเหตุผลที่ว่าโดน็อกเริ่มบดบังรัศมีของเขา จักรพรรดิเวสต์ริงตันถูกโดน็อกข่มมานานแล้ว

นอกจากนี้โดน็อกได้ใช้สถานะของเขาในฐานะองคมนตรีเพื่อไปในที่ต่าง ๆ และทำตัวเย่อหยิ่งและกดขี่ข่มเหงในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ขุนนางทุกคนต่างก็กลัวเขา สิ่งที่ทำให้จักรพรรดิเวสต์ริงตันโกรธยิ่งกว่าเดิมก็คือ โดน็อกเคยเหยียดหยามสมาชิกราชวงศ์มากกว่าหนึ่งครั้งและแสดงความไม่เคารพต่อพวกเขาอย่างชัดเจน

จักรพรรดิเวสต์ริงตันคิดมานานแล้วว่าจะกำจัดบุคคลที่หยิ่งผยองเช่นโดน็อกไปเสียเพียงแต่เขาไม่เคยมีโอกาสเลย แต่ทว่าโดน็อกเองก็ได้ก่อเรื่องขึ้นในวันนี้ จักรพรรดิเวสต์ริงตันจะปล่อยโอกาสที่ดีเช่นนี้ไปได้อย่างไร?

“โอ้ว!”

ราชองครักษ์ในชุดเกราะสีดำไม่กี่คนเดินเข้ามาตามคำสั่งของเขาอย่างรวดเร็ว

ขุนนางโดยรอบต่างตัวสั่นเทาเมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนั้น พวกเขาไม่หายใจออกมาเลยสักเฮือกเดียวเพราะไม่มีใครอยากวิงวอนขอร้องแทนโดน็อก โดน็อกไม่มีอะไรเป็นพิเศษนอกจากความหยิ่งยโสและโอหังในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้

ซูซานยังตัวสั่นเทิ้มอยู่ข้าง ๆ ด้วยหัวใจที่เต้นรัวขึ้น เธอทั้งหวาดกลัวและประหลาดใจ

ในที่สุดโดน็อกผู้ชั่วร้ายคนนี้ก็จะได้รับสิ่งที่เขาสมควรได้รับ

แต่ทว่า...

เมื่อราชองครักษ์อยู่ตรงหน้าโดน็อกพวกเขาก็ไม่ได้ทำอะไรเลย

หืมม?

จักรพรรดิเวสต์ริงตันขมวดคิ้วอย่างรำคาญ “พวกเจ้ามัวทำอะไรกัน? รีบจับโดน็อกไปสิ”

แต่ทว่าราชองครักษ์ยังคงไม่ขยับเขยื้อนใด ๆ ตามคำสั่งของเขา

“ฝ่าบาท”

ในขณะนั้นเองโดน็อกยิ้มออกมาและพูดอย่างเย้ยหยันว่า “ฝ่าบาทไม่เห็นหรือว่าพวกเขาจะไม่ฟังคำสั่งของฝ่าบาท? กระหม่อมขอพูดตามตรงนะพะยะค่ะ ในตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ กระหม่อมได้สับเปลี่ยนราชองครักษ์เป็นคนของกระหม่อมเองหมดแล้ว”