บทที่ 1845

”ข้า-”

ฉากเอ๋อตื่นตระหนกอย่างมากเมื่อพวกเขาถามเช่นนั้น เธอตัวสั่นเทิ่ม ส่ายหัวและบอกว่า “ข้าแค่ผ่านมา ข้าไม่มีบัตรวีไอพี”

‘บัตรวีไอพีคืออะไรกัน? เป็นเหมือนป้ายเพื่อผ่านเข้าสถานที่นี้เหรอ?’

แม้ว่าเธอจะอยู่มาเป็นพันปีแล้วและยังมีความรู้มากมาย แต่ว่านี่ก็เป็นครั้งแรกที่เธอมาในสังคมยุคสมัยใหม่ และยังเป็นครั้งแรกที่เธอต้องเจอเรื่องแบบนี้ เธอนั้นทั้งสับสนและร้อนรน

“คุณไม่มีบัตรวีไอพีเหรอ?”

ดวงตานิโคลัสแดงก่ำ เขากล้าหาญขึ้นมาทันที เขาชี้ไปที่ฉางเอ๋อและตะคอกว่า “ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นคนที่แอบเข้ามาในกาสิโนสินะ นังผู้หญิงร้ายกาจ หากไม่ใช่เพราะเธอฉันก็คงไม่ต้องเสียมารยาทกับลูกพี่แดร์ริลหรอก วันนี้อย่าคิดจะไปจากที่นี่ได้นะ”

นิโคลัสแอบดูสีหน้าท่าทางของเฟลิกซ์ไปด้วย

สีหน้าเฟลิกซ์ก็มืดครึ้มเช่นกัน เขาพิจารณาฉางเอ๋อก่อนที่จะสั่งคนของเขา “พวกนายยังรออะไรอยู่อีก? จับผู้หญิงคนนี้ไปสอบสวน ถามว่าทำไมเธอถึงแอบเข้ามาที่ห้องวีไอพี”

ขวับ

ใบหน้างดงามของฉางเอ๋อซีดเผือด

เธอกัดปากแน่น ทั้งตกใจและโมโห เฟลิกซ์ดูเหมือนคนที่เธอไม่ควรไปทำให้ขุ่นเคือง เธอคงต้องอับอายไปตลอดกาลหากว่าพวกเขาจับเธอไป เธอนั้นเป็นเทพธิดาจันทรานะ แล้วเธอจะปล่อยให้คนพวกนี้มาทำกับเธอเช่นนี้ได้อย่างไร

“แดร์ริล-”

ฉางเอ๋อตัวสั่นเมื่อยามเข้ามาใกล้เธอ เธอกัดริมฝีปากและรีบเข้าไปหาแดร์ริลพร้อมดึงแขนเขา เธอพูดเบา ๆ ว่า “บอกเขาไปสิ ว่าเรามาด้วยกัน” เสียงของเธอเบาและมีเพียงแค่แดร์ริลที่ได้ยิน

แดร์ริลแอบหัวเราะ

เมื่อได้ยินเช่นนั้นเขาก็ยินดีมาก หาได้ยากที่พระมเหสีฉางเอ๋อที่สูงส่งและแข็งแกร่งจะก้มหัวให้เขา

แต่ว่าเสียงแผ่วเบาของเธอนั้นก็ยังไม่ทำให้แดร์ริลพอใจ

แดร์ริลมองเธอและพูดช้า ๆ ว่า “เรามาด้วยกันเหรอ? ผมคิดว่าคุณบอกว่าคุณไม่รู้จักผมนี่?”