บทที่ 1853

ยูมิไม่อาจปฏิเสธโดน็อกได้เนื่องจากชายคนนี้เป็นจักรพรรดิ การปฏิเสธของเธอหมายความว่าเธอต้องการฝ่าฝืนคำสั่งของเขา เธอจะถูกตัดหัว

แล้วโดน็อกและฟลอเรียนก็ทักทายกันเบา ๆ อีกเล็กน้อย หลังจากนั้นโดน็อกก็สั่งให้ขันทีส่งฟลอเรียนออกไป

ในทางกลับกันยูมิต้องอยู่ในพระราชวัง พวกเขาจัดให้เธออยู่ในบริเวณพื้นที่เล็ก ๆ ที่ซูซานพักอยู่ด้วย

ในช่วงเวลานั้น ณ ลานบ้านเล็ก

ซูซานนั่งอยู่ในห้องของเธอ แม้ว่าเธอจะไม่ได้ถูกมัดมือมัดเท้าอะไรแต่เธอถูกสกัดจุดไว้ บริเวณนั้นมีองครักษ์อยู่ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถหลบหนีออกไปได้

ซูซานถอนหายใจอย่างเศร้าสร้อยในขณะที่มองดูท้องฟ้ายามค่ำคืน

สามีของเธอตายไปแล้ว และโดน็อกก็ขังเธอไว้ที่นี่ เธอไม่อาจหนีชะตากรรมอันน่าสลดใจนี้ไปได้เลยใช่ไหม?

ตึก ตึก ตึก

ทันใดนั้นเองเธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าข้างนอกห้อง แล้วร่างเล็ก ๆ ก็ได้เข้ามาในห้อง เธองดงามราวกับดอกไม้ แต่เธอกลับดูค่อนข้างหดหู่

เธอก็คือยูมิ กริฟฟ์นั่นเอง เธอถูกบังคับให้อยู่ในพระราชวัง และเธอก็ตื่นตระหนกอย่างมาก ตอนนี้เธอกลัวว่าโดน็อกจะทำให้เธอแปดเปื้อนอีกเธอจึงได้แต่ภาวนาและหวังว่าทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดี

“คุณซูซาน!”

เมื่อครั้นเธอเข้ามาในห้อง ยูมิยิ้มและพูดช้า ๆ ว่า “คุณเป็นยังไง-”

ก่อนที่เธอจะพูดจบประโยค ซูซานก็ขัดจังหวะเธอขึ้นมา

“ออกไป!” ใบหน้าที่งดงามของซูซานนั้นเย็นชา “ฉันไม่อยากเห็นเธอ แล้วฉันก็ไม่อยากคุยกับเธอด้วย” เสียงของเธอไม่ดังมากนัก แต่ก็เด็ดขาด

ยูมิเป็นสาเหตุที่ทำให้ผู้คนในจักรวาลโลกถูกใส่ร้ายและทำให้แดร์ริลต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง ซูซานจะไม่รู้จักเธอได้อย่างไร?

จากนั้นซูซานก็หันกลับมาและเมินเฉยต่อยูมิ

ชิ!

ยูมิรู้สึกหงุดหงิดใจเป็นอย่างมากกับการปฏิเสธเช่นนั้น