บทที่ 1871

แต่ว่าแชสไม่ได้สังเกตว่าแดร์ริลนั้นไม่ได้ตื่นตระหนกเลยสักนิด แต่เขากลับมีรอยยิ้มบาง ๆ แทน

แดร์ริลอยากจะหัวเราะนัก

ช่างบังเอิญอะไรแบบนี้ แดร์ริลกำลังกังวลอยู่พอดีว่าจะติดต่อกับเจดอย่างไร กลายเป็นว่าเธอโทรมาหาแชสแทน

“ว่าไงครับคุณเจด ไม่ทราบว่ามีอะไรให้ผมช่วย?” แชสพูดโทรศัพท์อย่างสุภาพ “คืองานแสดงรถยังจัดอยู่ แต่ว่าวันนี้เรามีปัญหา”

แม้ว่าแชสจะมาจากครอบครัวที่มีฐานะแต่ตระกูลเขาก็มีอำนาจแต่ในเมืองเมฆาวดีเท่านั้น ส่วนเจดนั้นเป็นนักธุรกิจหญิงของทวีปมิสท์ลอเรนและเธอก็โดดเด่นมาหลายปี พวกเขาไม่ใช่คนระดับเดียวกัน ดังนั้นแชสจึงต้องพูดกับเจดอย่างสุภาพ

“ปัญหาเหรอ?” เจดนิ่วหน้าอยู่ทางปลายสาย “ปัญหาอะไรกัน?”

ฝูงชนต่างก็พากันตื่นเต้นจนพูดไม่ออกเมื่อพวกเขาได้ยินเสียงเจด

‘เธอคือประธานที่มีชื่อเสียงโด่งดังของกลุ่มวินดันไม่ใช่เหรอ? เขาว่ากันว่าเธอเป็นสาวสวยแล้วเสียงเธอก็เพราะด้วย’

ทุกคนต่างก็ตื่นเต้น พวกเขาอยากจะพบเจด

คงจะดีมากหากว่าได้พบกับผู้หญิงที่เป็นตำนานเช่นนี้

“คืออย่างนี้ครับคุณเจด เรามีอุบัติเหตุนิดหน่อยตอนนี้” แชสสูดหายใจลึกก่อนพูดต่อ “มีคนทำเฮลิคอปเตอร์พังในงานแสดงรถของเรา เขาเป็นแค่ชายยากจนและก็ไม่มีมีเงินชดใช้ แต่ว่าเขายืนกรานว่ารู้จักคุณ ตลกมากเลยล่ะครับ”

“อะไรนะ? มีคนทำเฮลิคอปเตอร์พังเหรอ?” เจดตื่นตัวขึ้นมาเมื่อได้ยินเช่นนั้น

เจดนั้นวางแผนจัดงานแสดงรถมานานมาก วัฒนธรรมเกี่ยวกับรถซูเปอร์คาร์ในทวีปมิสท์ลอเรนนั้นยังไม่รุ่งเรืองเท่าไร ดังนั้นเจดเลยอยากนำรถซูเปอร์คาร์หลายแบบจากจักรวาลโลกเข้ามาตีตลาด เธอหวังว่าจะทำเงินได้มากหากว่าตลาดนี้มั่นคงขึ้น

เจดนั้นเอาเฮลิคอปเตอร์มาด้วยเพื่อดึงดูดคน โชคร้ายที่มีเฮลิคอปเตอร์แค่ลำเดียวและเพิ่งจัดแสดงได้แค่วันเดียวก่อนที่จะพัง

เป็นใครจะไม่โกรธกันล่ะ?

“เจ้าคนนั้นอยู่ที่ไหน? เขาบอกชื่อไว้ไหม?” เจดถามอย่างเย็นชา เธอโมโหมาก