บทที่ 1882

‘อะไรนะ?’

จิตใจของแอมโบรสสั่นสะท้านราวกับว่าเขาถูกฟ้าผ่า เขาหันหน้าไปจ้องเอร่าที่หลับสนิทด้วยความตกตะลึง

‘เอร่าเป็นน้องสาวคนละแม่ของฉันงั้นเหรอ? เป็นไปได้ยังไง?’

‘ไม่! ไม่จริง นี่ต้องเป็นเจตนาชั่วร้ายของเมแกนที่พูดแบบนี้เพื่อที่เธอจะได้เห็นฉันทนทุกข์ทรมานแน่ ๆ เธอกำลังอำฉันเพราะอยากทำให้ฉันต้องอับอาย’

เมื่อเวลาผ่านไปสักพัก แอมโบรสก็รู้สึกโกรธจัด เขาตะโกนไปที่ประตูหิน “หุบปากไปซะ! ผมไม่มีวันยกโทษให้คุณแน่ถ้าคุณเอาแต่พูดจาไร้สาระ”

‘เอร่าจะเป็นลูกสาวของแดร์ริลไม่ได้! ไม่…’

แอมโบรสนึกแผนขึ้นมาได้เมื่อคืนก่อน ถ้าพวกเขาสามารถออกจากภูเขาง๊อไบ๊ไปได้ เขาจะพาเอร่าและแม่ของเธอกลับไปที่พระราชวังโลกใหม่ จากนั้นเขาจะบอกกับเจ้าศักดินาเคนนี่ให้ยินยอมที่จะให้พวกเขาได้แต่งงานกันเพื่อที่พวกเขาจะได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข

เรื่องที่ว่าผู้หญิงที่เขารักก็คือน้องสาวของเขานั้นเป็นเรื่องที่กะทันหันมาก แอมโบรสไม่อาจยอมรับความจริงที่น่าตกตะลึงนี้ได้!

“ฝ่าพระบาท”

เมแกนดูมีความสุขในขณะที่เธอพูดช้า ๆ ว่า “อย่าทรงกริ้วไปเลยเพคะ หม่อมฉันไม่ได้แค่พูดเรื่องไร้สาระ ออโรร่ายอมรับว่าเธอได้หลับนอนกับแดร์ริลและได้ให้กำเนิดลูกสาวของเขาออกมา เธอบอกเราแบบนั้นในงานมิลเลนเนียมของสำนักง๊อไบ๊ เธอไม่อาจอยู่ในสำนักง๊อไบ๊ได้อีกหลังจากที่เราเปิดเผยเรื่องอื้อฉาวนี้ออกไป เพื่อนผู้บ่มเพาะของเราทุกคนรู้เกี่ยวกับความจริงของเรื่องนี้นิดหน่อย พระองค์จะไม่ทรงฟังจากปากของพวกเขาหน่อยหรือเพคะ?”

เมแกนหันกลับมาและกวักมือเรียกทุกคนที่อยู่รอบ ๆ ตัวเธอ

วัตสันที่มาจากนิกายทักเกอร์เป็นคนแรกที่ก้าวออกมาและหัวเราะจากด้านนอกของประตูหิน “ฝ่าพระบาท ไม่ต้องสงสัยเลยว่าหัวหน้าพันธมิตรนั้นพูดถูกแล้ว เอร่าเป็นลูกสาวของแดร์ริล”

เหล่าชนชั้นสูงจากสำนักอื่น ๆ ต่างก็หัวเราะและพยักหน้าเช่นกันในตอนนั้น

“ใช่ พวกเราทุกคนสามารถเป็นพยานได้”

“ถ้าพระองค์ไม่เชื่อเรา ออโรร่าก็อยู่ที่นี่ด้วย พระองค์อยากให้เธอบอกด้วยตัวเองไหมพ่ะย่ะค่ะ?” เสียงหัวเราะดังตามมา

“ใช่แล้ว ความจริงก็คือความจริง ไม่จำเป็นต้องหนีปัญหาหรอกนะ ฝ่าพระบาท…”