บทที่ 1883

แอมโบรสสูดหายใจเข้าลึก ๆ และพูดอย่างเย็นชาว่า “พอสักทีเถอะ เมแกน ผมรู้ว่าคุณกำลังจะทำอะไร บอกผมมาเลยสิว่าคุณอยากได้อะไร!"

แอมโบรสไม่ใช่คนโง่ เขารู้ว่าเมแกนจงใจทำแบบนี้ ไม่อย่างงั้นทำไมเธอถึงพาเหล่าสำนักทั้งหมดมาด้วยล่ะ? เธออยากทำให้แอมโบรสและเอร่าต้องอับอาย ‘เธอบอกว่าเธอเพิ่งรู้เรื่องเกี่ยวกับพ่อแท้ ๆ ของเอร่างั้นเหรอ? เพิ่งรู้กะผีน่ะสิ!'

แอมโบรสรู้สึกเสียใจที่เห็นเมแกนเป็นเพื่อนมาตลอดจนยอมเสี่ยงบุกเข้าไปในพระราชวังโมอาน่าเหนือและช่วยเธอออกมา

เมแกนหัวเราะเบา ๆ และยิ้มอย่างผู้ชนะ เธอรู้สึกสนุกพอแล้วเรื่องไร้สาระ เธอเลยพูดขึ้นมาว่า “พระองค์ทรงคิดผิดแล้วเพคะ หม่อมฉันไม่ได้อยากได้อะไรเลย หม่อมฉันรู้สึกเสียใจมากหลังจากที่หม่อมฉันรู้เรื่องความสัมพันธ์ของพระองค์กับเอร่า หม่อมฉันคิดว่าสิ่งที่หม่อมฉันทำจะเป็นประโยชน์เมื่อคืนนี้ แต่หม่อมฉันก็เข้าใจผิดอย่างมหันต์ หม่อมฉันมาที่นี่เพื่อที่เปิดประตูและพาทั้งสองคนออกมาเพคะ”

เมแกนตัดสินใจปล่อยแอมโบรส เอร่า และออโรร่าออกไปหลังจากที่เธอเปิดประตูหิน

เธอมั่นใจว่าแอมโบรสและเอร่ามีอะไรกันเมื่อคืนนี้ เธอไม่จำเป็นที่จะต้องฆ่าพวกเขาภายหลังจากนี้หรอก

เพราะการที่พี่น้องร่วมเพศกันเป็นเรื่องน่ารังเกียจที่ต้องห้ามและโลกจะต้องเหยียดหยามพี่น้องคู่นี้ หากคนทั้งโลกรู้เข้า พวกเขาจะต้องอับอายขายหน้ามากจนถึงขั้นแทบจะฆ่าพวกเขาให้ตายได้เลย เมแกนไม่จำเป็นต้องทำให้มือของเธอต้องแปดเปื้อนสกปรก

แอมโบรสไม่ตอบเมแกน ดังนั้นเธอจึงโบกมือที่ดูเหมือนราวกับหยกของเธอและออกคำสั่งกับคนที่อยู่กับเธอ “เปิดประตูและต้อนรับฝ่าพระบาทและน้องสาวออกมาจากถ้ำกันเถอะ”

“ค่ะ!” แฟนนี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ขานรับอย่างรวดเร็ว จากนั้นเธอก็เดินไปข้างหน้าและเปิดประตูออก

ขรืด… ขรืด… ขรืด!

ประตูหินถูกเลื่อนเปิดออกอย่างช้า ๆ

ผู้คนต่างก็ให้ความสนใจไปยังทางเข้าของถ้ำ พวกเขาแทบอดใจรอไม่ไหวที่จะได้เห็นภาพอันน่าอับอายนี้!

หืออ!

แต่ทว่าพวกเขาก็ต้องตกตะลึงกับภาพที่เห็น! ทุกคนอ้าปากค้าง!

แอมโบรสนั่งอยู่ตรงปากทางเข้าของถ้ำและร่างกายของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล อาการบาดเจ็บเหล่านั้นดูเหมือนปรากฏทั่วทุกจุดบนร่างของเขา มันเป็นภาพที่น่าสยดสยองโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเลือดได้แห้งลงแล้ว ใบหน้าของแอมโบรสซีดเผือด

เอร่านอนอยู่บนพื้นไม่ห่างจากแอมโบรสมากนัก เธอหลับสนิท ใบหน้าที่บอบบางของเธอดูสงบนิ่งและงดงาม เธอดูเสน่ห์และน่ารักเหมือนตามปกติที่เธอเป็น ผู้คนต่างรู้สึกประหลาดใจที่เห็นว่าเธอยังสวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยดีอยู่