บทที่ 1886

ไม่มีปัญหา!

เดบร้าพยักหน้า ดูเหมือนว่าเธอจะคล้อยตามแล้ว ‘แปลว่าฉันประสบอุบัติเหตุและเสียความทรงจำไปสินะ นี่ก็ช่วยอธิบายได้ว่าทำไมฉันถึงจำอะไรไม่ได้เลย’

เดบร้าครุ่นคิดก่อนที่จะพูดกับวีนัสด้วยความเคารพว่า “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะท่านปรมาจารย์”

บุคลิกของเธอไม่ได้เปลี่ยนไปถึงแม้ว่าเธอจะจำอดีตของเธอไม่ได้ก็ตาม เดบร้าเป็นผู้หญิงที่รอบรู้และเป็นคนมีเหตุมีผล เมื่อเธอรู้ว่าวีนัสเป็นปรมาจารย์ของเธอ เธอย่อมจะชื่นชมวีนัสและปฏิบัติต่อวีนัสด้วยความเคารพ

อะไรกัน?

วีนัสพยักหน้าตอบรับและยิ้มออกมาเมื่อเดบร้าได้เห็นเธอเป็นปรมาจารย์ในที่สุด “เดบร้า เธอไปพักผ่อนเถอะ จำไว้ว่าให้อยู่ในหุบเขาและอย่าออกไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากฉันโดยเด็ดขาด”

วีนัสดูสงบนิ่งในตอนที่เธอพูดอย่างเป็นกันเอง แต่เธอก็รู้สึกตื่นเต้นจนอธิบายไม่ถูก

‘เยี่ยมไปเลย ฉันทำให้ประมุขสำนักพรานอันโด่งดังแห่งทวีปตะวันออกอันยิ่งใหญ่คิดว่าฉันเป็นปรมาจารย์ของเธอโดยที่ไม่ต้องออกแรงเท่าไหร่เลย มันจะทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้นสำหรับหุบเขาลืมเลือนที่จะขยับขยายออกไปในวันข้างหน้าโดยมีคนอย่างเธอเป็นลูกศิษย์คนหนึ่งของฉัน’

เดบร้าพยักหน้าก่อนจะถามด้วยความสงสัย “ท่านปรมาจารย์ ก่อนหน้านี้ฉันเจอกับอุบัติเหตุอะไรมางั้นเหรอ? ฉันจำอะไรไม่ได้เลย”

มันต้องเป็นเหตุการณ์ที่ค่อนข้างน่าหวาดกลัวสำหรับเธอจนทำให้เธอถึงขั้นความจำเสื่อม

เดบร้ายังคงไม่รู้ว่าเธอไม่ใช่ส่วนหนึ่งของหุบเขาลืมเลือน และเธอก็ไม่ใช่ลูกศิษย์ของวีนัสด้วย ทั้งหมดมันเป็นเรื่องโกหกที่วีนัสและเจมส์สร้างขึ้นเพื่อหลอกลวงเธอ

เอ่อ…

วีนัสเริ่มคิดหนักเมื่อเดบร้าถามถึงเรื่องในอดีตของเธอ

เธอจะสร้างเรื่องขึ้นมาลอย ๆ ได้อย่างไร?

เจมส์ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างเงียบ ๆ ก็มีความคิดหนึ่งขึ้นมาในทันที เขามองไปที่เดบร้าด้วยรอยยิ้มและพูดว่า “เดบร้า เธอได้รับบาดเจ็บจากคนที่ชื่อแดร์ริล เขามาจากทวีปจักรวาลโลกและเขาเป็นประมุขของสำนักประตูสุราลัยด้วย เขามีสถานะทางสังคมที่น่ายกย่องนับถือเลยทีเดียวแหละ แต่เขาก็เป็นคนฉลาดแกมโกงและเป็นผู้ชายที่ร้ายกาจมาก”

ชายผู้นี้เคร่งขรึมในขณะที่เขาพูดกับเดบร้าว่า “เพราะฉะนั้นถ้าเธอได้เจอกับคนคนนี้เข้าในวันข้างหน้า เธอจะต้องระมัดระวังให้มากและจำไว้ว่าอย่าเชื่อคำพูดใด ๆ ของเขา”