บทที่ 1901

แม่ของอีเวตต์ จักรพรรดินีของโลกใหม่นั่นเอง

“แดร์ริล เจ้าดูแลรับใช้ฉางเอ๋อไม่ได้” เธอพูดกับแดร์ริลขณะที่ก้าวเข้ามาในห้องโถงหลัก น้ำเสียงของเธอนั้นหนักแน่นมั่นคงไม่เปิดให้โต้แย้ง

ขวับ

ทุกคนต่างก็หันไปมองจักรพรรดินีของโลกใหม่ด้วยความประหลาดใจ

‘ทำไมเธอถึงมาที่นี่ทั้งที่ไม่มีใครเชิญมา?’

หลี่ว์ตงปินนิ่งอึ้ง เขาพิจารณาจักรพรรดินีโลกใหม่ก่อนที่จะอ้าปากพูด “เจ้าคือ–”

เขาเพิ่งออกมาจากการเก็บตัวบ่มเพาะและเขาก็เพิ่งได้พบแดร์ริลเป็นครั้งแรก นี่จึงเป็นสาเหตุว่าทำไมเขาถึงไม่รู้จักจักรพรรดินีโลกใหม่

อลันก้าวถอยหลังและบอกว่า “ท่านประมุข นี่คือแม่ภรรยาของแดร์ริล เธอก็นับว่าเป็นครอบครัวของศิษย์สำนักครับ”

จากนั้นอลันก็หันไปหาจักรพรรดินีโลกใหม่และพูดอย่างเย็นชาว่า “กล้าดียังไง? ท่านประมุขกำลังต้อนรับแขกสูงเกียรติอยู่ คุณเป็นแค่ผู้หญิงทำไมถึงได้กล้าเข้ามาที่นี่อย่างไร้มารยาท? นี่ไม่รู้จักระเบียบเลยเหรอ? ออกไปซะ”

อลันไม่สามารถซ่อนความชิงชังในแววตาได้

แดร์ริลนั้นมีสถานะที่พิเศษดังนั้นเขาจึงไม่สามารถทำหยาบคายกับแดร์ริลได้ แต่ว่าแม่ภรรยาของแดร์ริลก็เป็นแค่คนสามัญ อลันไม่จำเป็นต้องให้ความเคารพเธอแม้แต่น้อย

สีหน้าของจักรพรรดินีแห่งโลกใหม่เปลี่ยนเป็นไม่น่ามอง เธอนั้นโมโหมากจนตัวสั่นเทาด้วยโทสะ ในที่สุดเธอก็ด่าอลัน “ข้าเป็นแค่ผู้หญิงรึ? ตาเจ้าคงบอดไปแล้ว”

โอ้

ห้องโถงหลักเต็มไปด้วยเสียงฮือฮา ทุกคนต่างก็อึ้ง

แม่ภรรยาของแดร์ริลนั้นกล้ามาก เธอกล้าดียังไงมาหยามหมิ่นปรมาจารย์อลัน?

ขวับ

อลันหน้าแดงก่ำด้วยโทสะ “เธอกล้าดียังไงมาตะโกนใส่ฉัน อยากหาที่ตายสินะ”

อลันโมโหมาก เขานั้นเป็นปรมาจารย์ของแท่นบูชาดินแดนมัจฉาเหม ตำแหน่งซึ่งเป็นที่นับถือ การที่โดนแดร์ริลกลั่นแกล้งนั้นก็เรื่องหนึ่ง แต่ว่าการที่ยอมให้แม่ภรรยาของชายอื่นมาหยามหน้าเขานั้นมันเป็นอีกเรื่อง หากว่าอลันยอมปล่อยเรื่องนี้ผ่านไป จากนี้จะมีใครนับถือเขาอยู่อีก?