บทที่ 1902

”แดร์ริล จากนี้เป็นต้นไปเจ้าต้องอยู่กับอีเวตต์เท่านั้น ข้าไม่อนุญาตให้เจ้าอยู่ใกล้หญิงอื่น เจ้าไม่สามารถรับใช้ดูแลฉางเอ๋อได้” จักรพรรดินีแห่งโลกใหม่พูดอย่างเย็นชา

‘ให้ตาย’

แดร์ริลไม่รู้ว่าควรหัวเราะหรือร้องไห้ดี

‘คุณมักจะดูถูกผมแล้วก็ไม่ยอมรับความสัมพันธ์ระหว่างผมกับอีเวตต์ แต่พอตอนนี้ฉางเอ๋อมา คุณก็เปลี่ยนท่าทีไปเฉยเลย’

ซึ่งทำให้คนถึงกับพูดไม่ออก

แต่ว่าหากจะว่ากันอีกที มันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่แม่จะปกป้องลูกสาวของตน

ตอนนี้ทุกคนต่างก็เงียบกริบ

เวลานั้นทั้งห้องโถงใหญ่เงียบสงัด แม้แต่เสียงเข็มตกก็คงได้ยินอย่างชัดเจน

อลันมองจักรพรรดินีแห่งโลกใหม่อย่างอึ้งงัน ใบหน้าเขาแดงก่ำ เขานั้นพูดไม่ออก เขาคิดว่าเธอเป็นแค่ผู้หญิงไร้การศึกษา เขาไม่คาดคิดว่าเธอจะเป็นจักรพรรดินีแห่งโลกใหม่ที่ทั้งสูงส่งและยิ่งใหญ่ ถ้าเช่นนั้นสิ่งที่เขาพูดกับเธอไปก็เป็นสิ่งที่ไม่สุภาพจริง ๆ

ตอนนั้นหลี่ว์ตงปินก็หัวเราะเบา ๆ เขามองแดร์ริลและบอกว่า “ไหน ๆ พระนางก็พูดออกมาแล้ว เราก็จะหาคนอื่นให้มาดูแลท่านเทพธิดาฉางเอ๋อแทน”

แดร์ริลยิ้มและพยักหน้าก่อนที่จะรับคำ “ครับ”

จากนั้นแดร์ริลก็คำนับหลี่ว์ตงปิน “ท่านประมุข เนื่องจากว่ามีคนดูแลพระมเหสีฉางเอ๋อแล้ว ผมก็ไม่จำเป็นต้องห่วงเรื่องของพระนางอีก ผมยังมีเรื่องที่ต้องจัดการที่จักรวาลโลก ตอนนี้ผมต้องไปแล้ว ผมหวังว่าท่านจะอนุญาตให้ผมลงจากเขา”

“ได้สิ” หลี่ว์ตงปินยกมือขึ้น ยิ้มและพยักหน้า

จากนั้นแดร์ริลก็หันไปหาฉางเอ๋อและบอกว่า “พระมเหสีฉางเอ๋อ กระหม่อมจะไม่หลบเลี่ยงเรื่องของจักรพรรดิโฮ่วอี้ กระหม่อมสัญญาว่าจะช่วยพระองค์กอบกู้ชื่อเสียง แต่ว่ากระหม่อมก็มีเรื่องด่วนที่ต้องไปจัดการดังนั้นจึงจำเป็นต้องกลับไปที่จักรวาลโลกก่อน แต่ทรงอย่าได้กังวลพระทัย เมื่อพระองค์พร้อมที่จะกลับคืนบัลลังก์เพียงทรงตรัสให้กระหม่อมทราบ กระหม่อมก็จะรีบไปช่วยเหลือพระองค์อย่างแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ”

อืม

ฉางเอ๋อไม่ได้ตอบอะไรเธอเพียงแค่พยักหน้า ใบหน้างามของเธอไม่แสดงอารมณ์ในแต่เธอนั้นรู้สึกโล่งใจมาก