บทที่ 1919

จากนั้นรังสีน่าหวาดหวั่นก็พวยพุ่งออกมาจากร่างแดร์ริล อากาศรอบกายเขาเหมือนจะหยุดนิ่ง เขานั้นเกือบจะบรรลุขั้นเทพยุทธ์แล้ว และรังสีกายเขาก็ทำให้ทุกคนหายใจไม่ออก ทุกคนต่างตื่นตระหนก

เปรี๊ยะ

จากนั้นพวกเขาก็ได้ยินเสียงเสียดอากาศตามด้วยแสงสว่างส่องออกมาจากอาวุธที่อยู่ในมือแดร์ริล

มันคือง้าวสวรรค์

เมื่อง้าวสวรรค์ปรากฏขึ้น อากาศก็ร้อนระอุขึ้น บรรยากาศเต็มไปด้วยกลิ่นอายกระหายเลือด

โอ้

ตอนนั้นฝูงชนต่างก็สูดหายใจเข้าลึก

แม้ว่าจะมีองครักษ์สวรรค์และทหารหลวงมากมายเพียงใด แต่แดร์ริลนั้นมีง้าวสวรรค์อยู่ในมือ มันคืออาวุธมหาประลัยของลิโป้ ซึ่งทำให้เป็นการยากที่จะเล่นงานแดร์ริล

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ

องครักษ์นับสิบต่างก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าโดน็อก

แดร์ริลสังเกตเห็นได้ว่าองครักษ์พวกนี้ต่างไปจากองครักษ์หลวง พวกเขาใส่เกราะสีม่วงและทอง พวกเขามีดาบยาวอยู่ในมือ ดูน่าหวาดหวั่นมาก

พวกเขาก็คือองครักษสวรรค์ของพระราชวังเวสต์ริงตัน

จักรพรรดิองค์ก่อนของเวสต์ริงตันได้ก่อตั้งองครักษ์สวรรค์ขึ้นมาเพื่อปกป้องจักรพรรดิและเขาก็เลือกแต่สมาชิกแต่คนมาด้วยตัวเอง พวกเขานั้นเป็นระดับหัวกระทิ

เมื่อจักรพรรดิเวสต์ริงตันสวรรคต องครักษ์สวรรค์ก็กลายมาเป็นองครักษ์ประจำตัวของโดน็อก

ทันใดนั้นองครักษ์สวรรค์คนหนึ่งก็ตะโกนว่า “วางค่ายกล”

ฟุ่บ

เหล่าองครักษ์สวรรค์เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว– พวกเขาทำงานร่วมกันและเข้าล้อมแดร์ริลอย่างรวดเร็ว

หืม?

แดร์ริลนิ่วหน้า อึ้งไป

‘นี่ค่ายกลเหรอ?’

แดร์ริลเห็นว่าพวกองครักษ์สวรรค์อยู่ใกล้กันมาก– ร่างแทบซ้อนทับกัน และพวกเขาก็อาศัยพึ่งพิงกันและกัน แต่ว่าทุกขั้นตอนที่เคลื่อนไหวก็ดูเป็นปริศนามาก

แดร์ริลคิดถูกแล้ว