บทที่ 1949

ซาร่าไม่สนใจเขาสักนิดและเธอจ้องเมแกนเขม็ง “เมแกน นังผู้หญิงชั่ว เธอทำให้ภรรยาของพี่เชสเตอร์ต้องตาย เธอทำเรื่องเลวร้ายมากมายกับพี่แดร์ริล แล้วตอนนี้ยังจะมาทำร้ายพี่สะใภ้อีกเหรอ? ฉันจะบอกให้นะ ผู้หญิงใจงูพิษอย่างเธอน่ะไม่มีทางจบสวยแน่ แม้ว่าไม่จะไม่มีใครฆ่าเธอ แต่สวรรค์ก็ไม่มีทางปล่อยเธอไปแน่”

ขณะที่พูดเช่นนั้นใบหน้างดงามของซาร่าก็เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น “วันนี้ตราบใดที่ฉันยังอยู่ อย่าได้กล้าเข้ามาแตะต้องพี่สะใภ้เลย”

‘พ่อตายไปแล้ว แม่ก็โดนจับไป และตอนนี้พี่สาวฉันก็ไม่อยู่ ฉันต้องยืนหยัดต่อต้านเธอไว้ให้ได้’ เธอคิด

ตอนนั้นซาร่ายืนอยู่ด้วยสีหน้ามุ่งมั่น ร่างเล็ก ๆ ของเธอแผ่กลิ่นอายที่ไม่อาจประมาทได้

วัตสันยืนอยู่ด้วยความรู้สึกสับสน แม้ว่าซาร่าจะบาดเจ็บและดูไม่มีพิษภัยแต่วัตสันก็รู้สึกได้ว่าคำขู่ของเธอจริงจัง เขาไม่มีความกล้าพอที่จะเดินเข้าไปอีกก้าว

เพียะ

ตอนนั้นเองแฟนนี่ วิทแชมก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้ามืดครึ้มและตบซาร่า

“นังโง่ คิดว่าตัวเองเป็นใคร? กล้าดียังไงมาพูดกับหัวหน้าพันธมิตรแบบนี้ แกอยากตายเหรอ?” แฟนนี่พูดอย่างเย็นชาขณะที่เธอยกมือขึ้นตบซาร่าซ้ำ

ตบแต่ละฉาดนั้นหนักขึ้นเรื่อย ๆ

เพียะ เพียะ เพียะ

เสียงตบดังสนั่นให้ได้ยินโดยไม่หยุดลง

ซาร่านั้นอ่อนแออยู่แล้ว เธอจะทนรับได้อย่างไร ตอนนั้นมุมปากของเธอก็มีเลือดออกและเธอก็ไม่สามารถทรงตัวยืนอยู่ได้ แต่เธอก็ยังคงตวาด “เมแกน นังสารเลว เธอจะต้องตายอนาถแน่ ตายอนาถ”

‘เมแกนใส่ร้ายพี่ชายของฉันแล้วตอนนี้ก็ยังมารังแกพี่อีเวตต์ โลกนี้ไม่มีผู้หญิงคนไหนจะเลวร้ายกว่าเธอแล้ว’ เธอคิด

เมแกนโมโหจัดเมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอสั่งแฟนนี่ว่า “ตบหล่อน ตบนังเด็กโง่นั้นจนกว่ามันจะหุบปาก”

“ค่ะ หัวหน้าพันธมิตร” แฟนนี่กระชากผมซาร่าและตบเธอหนักขึ้น

“ซาร่า…”