บทที่ 2012

บ้าเอ๊ย

แอมโบรสตัวสั่นเมื่อเห็นเช่นนั้น เขาทั้งรู้สึกเสียใจและกระวนกระวาย

หยางเจียนจับเขาได้และกำลังจะข่มขู่พ่อของเขาให้อาณาจักรต้องยอมสวามิภักดิ์ พ่อของเขานั้นต้องผ่านอะไรมามากมาย และได้เป็นจักรพรรดิหลังจากการทุ่มเทอย่างมาก แล้วเขาจะยอมจำนนเพื่อลูกชายเหรอ?

ไม่นานกงกงก็เขียนจดหมายเสร็จ เธอให้ทหารไปส่งจดหมายนี้ที่พระราชวังโลกใหม่

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ในเมืองหลวงของโลกใหม่

ให้ห้องโถงแห่งพลังที่พระราชวัง

เหล่าเสนาบดียืนเรียงรายเป็นสองแถว สีหน้าต่างซับซ้อน พวกเขากำลังหวาดกลัว

เจ้าศักดินาเคนนี่ เบรดใส่ชุดคลุมมังกรสีทองนั่งอยู่บนบัลลังก์ สีหน้าของเขามืดครึ้มแฝงร่องรอยของความวิตกและกังวลใจ พวกเขาเพิ่งได้รับจดหมายขอให้ยอมพ่ายศึก เขาอ่านได้ความว่า หยางเจียนจับกุมแอมโบรสไว้ และพวกนั้นจะประหารลูกชายของเขาหากว่าไม่ยอมจำนนนแต่โดยดี

เจ้าศักดินาเคนนี่นั้นร้อนใจอย่างมาก เขารีบเรียกรวมบรรดาเสนาบดีให้มาหาข้อแก้ไขกัน เขาคิดว่าแอมโบรสนั้นเป็นลูกชายของตน แม้ว่าทางสายเลือดจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลยก็ตาม มีคนจับแอมโบรสไว้แล้วเขาจะไม่เป็นห่วงได้อย่างไร?

“ท่านเสนาบดีทั้งหลาย”

เจ้าศักดินาเคนนี่มองไปรอบ ๆ ก่อนที่จะถาม “ใครมีวิธีอะไรจะช่วยลูกชายของฉันได้บ้างไหม?”

เอ่อ

เหล่าเสนายดีต่างก็มองหน้ากัน พวกเขาไม่มีใครกล้าพูดอะไร ทุกคนต่างก็วิตก

คนที่จับองค์ชายไว้นั้นคือสุดยอดปรมาจารย์เอ้อหลางที่โด่งดัง หยางเจียน เขาเป็นผู้บ่มเพาะทรงพลังที่มีชื่อเสียง แล้วใครจะไปช่วยแอมโบรสได้อย่างปลอดภัยล่ะ?

มันเป็นไปไม่ได้

“ไอ้พวกไร้ประโยชน์”