บทที่ 283

”ใครหัวขโมย?” อีวอนถามอย่างข้องใจเมื่อได้ยินคำของลูกพี่ลูกน้องพาลเมอร์เยาะเย้ย

เดซี่ยิ้มและกล่าว “อีวอน เธอไม่ได้ยินข่าวรึไง? แดร์ริลขโมยมือถือคนอื่นเมื่อวานนี้เธอควรจะอยู่ห่าง ๆ เจ้าหัวขโมยนี่นะ”

อีวอนยิ้ม และไม่เชื่อคำกล่าวอ้าง แดร์ริลขโมยมือถือ? นั่นเป็นเรื่องตลกที่สุดที่เธอเคยได้ยิน

แดร์ริลไม่ได้สนใจเดซี่ เขากำลังจดจ่ออยู่กับการสำรวจเศษหยกสีขาว

“มันจะมีงานแกะสลักรูปศิลปินต่างชาติกับเครื่องดนตรี ผมคิดว่านี่น่าจะเป็นเศษส่วนของมัน เศษหยกนี่ล้ำค่ามาก ประมาณราว ๆ หนึ่งล้านห้าแสนขึ้นไปเลย”

หน้าของลิลี่เปี่ยมไปด้วยความปลาบปลื้มเมื่อเธอเห็นแดร์ริลนั่งวิเคราะห์ “แดร์ริล นายเก่งมาก!” เธอชื่นชม

ทำไมเธอถึงไม่รู้มาก่อนว่าเขาจะชื่นชอบในเรื่องของเก่าวัตถุโบราณ?

อีวอนก็ปลื้มปริ่มพอ ๆ กัน แม้แต่พ่อของเธอยังตอบไม่ได้เกี่ยวกับเศษหยกอันนี้ ทว่าแดร์ริลนั้นตอบได้เขาช่างยอดเยี่ยม! ขณะเดียวกันเธอแอบผิดหวังเล็ก ๆ ที่ไม่ได้เจอกับเขาเร็วกว่านี้

ทันใดนั้น ก็มีขวดน้ำอีกขวดโพล่มา พร้อมกับเสียงเย็นชา เรียบเฉยกล่าวว่า “แดร์ริล ดื่มนี่”

เกิดอะไรขึ้นวันนี้? ทำไมเขาถึงได้ขวดน้ำมากมายขนาดนี้?

แดร์ริลตะลึงเมื่อเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของขวดน้ำ นั่นคือ เซอร์ซี!

ตอนนี้ทุกสายตาจับจ้องไปที่พวกเขา เกิดอะไรขึ้นกับแดร์ริล? ทำไมถึงมีแต่สาว ๆ สวย ๆ มารุมล้อมเข้าหาเขา ตอนแรกคือ ลิลี่ และตามาด้วยอีวอน จนถึงตอนนี้แม้กระทั่งดาวของโรงเรียน เซอร์ซี นิวแมน

“แดร์ริลฉันขอโทษที่ฉันกล่าวโทษเธอเมื่อวานนี้” เธอขออภัยอย่างตรงไปตรงมา

เธอกลับรู้สึกตื่นตระหนก นี่คือครั้งแรกที่เธอซื้อน้ำมาให้ใครสักคน ในตอนแรกเธอค่อนข้างเคืองที่เขาไม่ได้ตอบจดหมายใส่เศษกระดาษเธอในห้องเรียน เธอเลยตัดสินใจมาขอโทษเขาต่อหน้า ช่วงคาบเรียนพละ อย่างไรก็ตาม ยังไม่สายเกินไปเพราะเธอคิดว่าเขาเป็นหัวขโมยเมื่อเช้านี้