บทที่ 466

เรเชลเย้ยหยัน "อะไรก็ได้? งั้นเรามาประลองในการกลั่นโอสถกัน"

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม แดร์ริลจำเป็นต้องแพ้ พ่อของเธอกล่าวไว้ว่าแดร์ริลนั้นรู้วิธีการกลั่นโอสถ แต่ไอ้ขี้แพ้อย่างเขาจะมากำราบคนอย่างอีวาน? ตราบใดที่อีวานชนะเธอก็จะสามารถแต่งงานกับเขาได้

"ได้" แดร์ริล ยักไหล่

โอฟีเลียยิ้ม การแสดงฝีมือของแดร์ริลในการแข่งขันปรุงโอสถนั้นเฉิดฉาย เขานั้นคือผู้มีพรสวรรค์อย่างแท้จริง อย่างไรก็ตามเมื่อเปรียบเทียบกับอีวานเขาก็ยังห่างชั้นอยู่หลายขุม

พวกเขาออกไปและเข้าห้องกลั่นโอสถ ห้องกลั่นโอสถของตระกูลคาร์เตอร์นั้นถือว่าเป็นห้องที่มีความเป็นมืออาชีพมากที่สุดในเมืองมิด และไม่ใช่แค่เพียงเพราะมีหม้อปรุงขนาดมโหฬารเท่านั้น แต่ยังมีสมุนไพรและส่วนผสมที่หายากมากมายอีกด้วย

เมื่อพวกเขากำลังจะมาถึงที่ห้อง แดร์ริลก็ได้ยินเสียงคนเรียกเขามาจากไกล ๆ

"แดร์ริล!" ซาร่าเข้ามาหาเขา เธอสวมชุดสีเหลืองน่ารัก ดูสดใสร่าเริงมาก เธอตื่นเต้นอย่างท่วมท้นขณะที่เธอกล่าว "ฉันไม่รู้มาก่อนว่านายรู้วิธีปรุงโอสถด้วย! นายสุดยอดมาก ฉันขอไปดูนายข้าง ๆ ได้ไหม?"

แม้ว่าเธอเพิ่งจะได้พบกับเขาแค่เพียงในวันนี้ ซาร่ากลับรู้สึกผูกพันกับแดร์ริลอย่างแน่นแฟ้น บวกกับความขี้สงสัยมากมายของเธอ เขาไม่เพียงแต่รู้จักฮวงจุ้ยเท่านั้น แต่เขายังสามารถกลั่นโอสถได้อีกด้วย? หรือจะเขาจะรอบรู้สารพัด?

"ได้เลย ได้เลย!" แดร์ริลหัวเราะ และเอามือแปะไปที่หัวของเธอ น้องสาวทูนหัวของเขาคนนี้ช่างน่ารักเหลือเกิน

เมื่อมองดูพวกเขาโซรันก็ยิ้มแย้ม ถึงแม้ว่าเรเชลจะต่อต้านแดร์ริลเป็นอย่างมาก เขาก็โล่งอกที่อย่างน้อยซาร่าก็เข้ากันได้ดีกับเขา

เรเชลนั้นไม่พอใจและกระทืบเท้าของเธอ "ซาร่า! เธอจะทำอะไร! มาตรงนี้!" เธอไม่เข้าใจว่าทำไมน้องสาวของเธอถึงชื่นชอบในตัวคนไร้น้ำยาลูกเขยบ้านคนอื่นอย่างเขานักหนา

เรเชลนั้นรู้สึกหงุดหงิด ขณะเธอรบเร้าให้พวกเขาเริ่มการประลอง "มาทำให้มันเสร็จ ๆ จบ ๆ กันไปสักที!"