บทที่ 921

ทันใดนั้น แดร์ริลก็หายใจกระสับกระส่าย!

แดร์ริลเคยอ่านเรื่องราวของราชาอสูรเถาอู้ในหนังสือโบราณบางเล่ม

มีตำนานเกี่ยวกับสัตว์เทพทั้งสี่ ที่เป็นผู้ปกครองสี่ทิศบนสรวงสวรรค์ซึ่งประกอบไปด้วย มังกรฟ้า หงส์แดง เสือขาว เต่าดำ และในตำนานเดียวกันนั้นมันก็มีอสูรร้ายทั้งสี่ตัวด้วยเช่นเดียวกัน

ราชาอสูรเถาอู้คือหัวหน้าของอสูรร้ายทั้งสี่

ตามที่มีในบันทึกประวัติศาสตร์ เถาอู้มีลักษณะส่วนประกอบคล้ายคลึงกับเสือมากที่สุด แต่กระนั้นร่างกายของมันก็ยังใหญ่โตมโหราฬกว่ามาก และมีปีกสองข้างอยู่บนแผ่นหลัง!

“เถาอู้!”

สโลนยืนอยู่ด้านข้าง ตัวของเธอสั่นไหวเล็กน้อย น้ำเสียงก็สั่นคลอขณะที่กล่าว “ไม่เคยนึกเลยว่าอสูรร้ายที่สำนักประกายแสงและสำนักอื่น ๆ พยายามจะจับมันมา จะเป็นหนึ่งในอสูรร้ายทั้งสี่ เถาอู้จะต้องถูกขังไว้ที่นี่มานานกว่า 500 ปีแล้ว แต่มันยังดูแข็งแรงอยู่เลย!”

สโลนกัดริมฝีปาก เธอเป็นถึงแม่ทัพหญิง เธอจึงมีความรู้รอบตัวมากมาย และเธอก็รู้จักเถาอู้เป็นอย่างดี!

แดร์ริลอ้ำอึ้ง เขายังคงติดอยู่ในอาการตกใจเขารู้สึกตื่นเต้น

เขาไม่เคยจินตนาการมาก่อนว่าเขาจะได้มาเห็นอสูรร้ายที่เขาเคยได้ยินแต่ในตำนานมาตลอดด้วยตาของตัวเอง!

โฮก!

เถาอู้ร้องคำรามเสียงดังสนั่น จนมันสั่นไหวไปทั้งสวรรค์และโลก!

เปรี้ยง!

เถาอู้พ่นลูกไฟสีแดงออกมาจากปากของมัน และเล็งไปที่ตัวแดร์ริลกับสโลน!

ลูกไฟแบกความพิโรธและความเกรี้ยวกราดของอสูรร้ายตัวนี้มาด้วย!

“เปลวเพลิงโลหิต? เถาอู้เพิ่งจะพ่นเปลวเพลิงโลหิตออกมา!”

เปลวเพลิงโลหิตเป็นเปลวเพลิงมนตราลำดับที่สิบ พลังของมันน่าเกรงขาม แต่กระนั้นมันก็มีพลังน้อยกว่าเปลวเพลิงเย็นไร้มลทินอยู่มากโข

เปลวเพลิงเย็นไร้มลทินของแดร์ริลสามารถที่จะทำลายโซ่ตรวนโลหะที่มีอายุกว่าแสนปีได้อย่างงายดาย แต่เปลวเพลิงโลหิตไม่สามารถละลายมันได้

เปรี้ยง!