บทที่ 999

เมื่อเห็นว่าดาบยาวในมือของลีรอยกำลังเล็งมาที่ตัวเธอ เชลลีก็หลับตาลงด้วยความสิ้นหวัง จากนั้นเขาก็เคลื่อนที่เข้าหาเธอ!

เปรี้ยง!

เพียงแค่เสี้ยววินาที ลำแสงที่เร็วดุจสายฟ้าฟาดก็พุ่งเข้าใส่ดาบยาวในมือของลีรอยทันที

เพร้ง!

เสียงโลหะกระทบกันดังก้องกังวาน ลีรอยรับรู้ได้ถึงพลังมหาศาลก่อนที่ดาบยาวจะหลุดออกจากมือของเขา

ในเวลานั้น แสงแวววาวปรากฏขึ้นที่บนต้นไม้ มันคือขวานยักษ์!

"ลีรอย เฮนเดอร์สัน!" เสียงคำรามดังขึ้นจากไม่ไกลก่อนที่ร่างสองร่างจะปรากฏขึ้นและพุ่งเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว พวกเขาคือเชสเตอร์และแด๊กซ์

ดวงตาของแด๊กซ์และเชสเตอร์แดงก่ำ

"แด๊กซ์ แซนเดอร์ส! เชสเตอร์ วิลสัน!" ลีรอยกัดฟันแน่น

ลีรอยสัมผัสได้ถึงพลังงานภายในของแด๊กซ์และเชสเตอร์ พวกเขาอยู่ในจักรพรรดิยุทธขั้นหนึ่งแล้ว ลีรอยไม่ได้เจอพวกเขาเพียงแค่หนึ่งปีเท่านั้น แต่พวกเขากลับมีความก้าวหน้าจนลีรอยคาดไม่ถึง!

ลีรอยตกตะลึงไปชั่วขณะ นี่มันไม่ยุติธรรมสำหรับเขา! เขาต้องฝึกฝนอย่างหนักที่พระราชวังฟูเหยา แต่เขาก็ยังเป็นได้เพียงแค่ปราชญ์ยุทธ์ขั้นห้าเท่านั้น!

แด๊กซ์และเชสเตอร์ผู้ที่เคยมีความแข็งแกร่งด้อยกว่าเขามากแต่กลับก้าวหน้าจนอยู่ในระดับสูงเช่นนี้ได้! มันเป็นไปได้ยังไงกัน?

"ที่รัก!" เชสเตอร์รีบวิ่งไปหาเชลลีทันที จากนั้นเขาก็ค่อย ๆ ประคองตัวเธอขึ้นมา เมื่อเชสเตอร์ได้เห็นรอยฝ่ามือบนใบหน้าของเธอ หัวใจของเขาก็แทบจะแตกสลาย "เกิดอะไรขึ้น?"

ในขณะที่เขาถามไถ่เธอ เขาก็รีบกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ร่างกายของเธอ เมื่อเขาเห็นว่าเธอไม่ได้รับบาดเจ็บร้ายแรงใด ๆ และลูกในท้องของเขาก็ยังปลอดภัยดี เขาจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก ทว่าความโกรธแค้นที่แผ่ออกมาจากตัวเขากลับทวีคูณมากยิ่งขึ้น