ตอนที่ 17
บทที่ 17
September 18, 2026
“แม่ได้ยินว่าทนายฟู่จะไม่ช่วยคนทำคดีง่าย ๆ แต่ห้าปีก่อนจู่ ๆ เขาก็ออกหน้าช่วยแม่แก้ต่าง แม่แค่รู้สึกแปลกใจนิดหน่อยน่ะ”
“หนูกับเขา...” เสิ่นชิงซูละอายใจ แต่ต่อหน้ายังทำเป็นใจเย็น “เราไม่ค่อยคุ้นเคยกันค่ะ ตอนนั้นอาจารย์ที่ปรึกษาหนูแนะนำให้ ทนายฟู่เห็นแก่อาจารย์ที่ปรึกษาหนูก็เลยรับปากจะช่วยน่ะค่ะ”
พอได้ยินดังนั้น เจียงเยว่หลานก็พยักหน้า “อย่างนี้นี่เอง แม่คิดว่าตอนนี้แม่ออกมาแล้ว เอาไว้เราซื้อของขวัญไปขอบคุณเขาที่บ้านอย่างจริงจัง”
เสิ่นชิงซูลนลาน รีบพูดว่า “ไม่ต้องหรอกค่ะ!”
เจียงเยว่หลานไม่เข้าใจ “ทำไมล่ะ?”
เสิ่นชิงซูหาข้ออ้างไปอย่างนั้น “หนูให้ไปแล้ว แถมอาจารย์ที่ปรึกษาหนูยังบอกว่าทนายฟู่ไม่ชอบให้คนนอกรบกวน”
เจียงเยว่หลานจึงพยักหน้า “อ้อ งั้นถ้าเป็นแบบนี้ก็ช่างเถอะ”
เสิ่นชิงซูได้ยินแล้วจึงโล่งอก บอกลากับเจียงเยว่หลานแล้วไปสำนักงานเขต
……
ตอนเช้าสิบโมงครึ่ง
เสิ่นชิงซูรออยู่ที่สำนักงานเขตสองชั่วโมงเต็ม ๆ
ฟู่ซือเหยียนก็ยังไม่มา
เธอโทรศัพท์หาฟู่ซือเหยียนสามครั้งแต่ก็ไม่มีคนรับ
ความอดทนถูกบั่นทอนไปทีละน้อย
ก็ขณะที่เธอกำลังจะโทรเป็นสายที่สี่ ฟู่ซือเหยียนก็โทรมา
เธอรับทันที น้ำเสียงมีความโกรธอย่างชัดเจน “ฟู่ซือเหยียน ตกลงคุณจะมาไหม?”
“ผมอยู่โรงพยาบาล” ฟู่ซือเหยียนเสียงเย็นชา “ซืออวี่อาละวาดจะเจอคุณ โอ๋แล้วก็ไม่ฟัง คุณมาที่โรงพยาบาลก่อนเถอะ”
“ตอนนี้สิบโมงครึ่งแล้วนะ คุณมาทำเรื่องหย่ากับฉันก่อน...”
ตู๊ด ๆ...
สายถูกตัดไปแล้ว!
เสิ่นชิงซูได้ยินเสียงสายไม่ว่างก็โกรธจนหายใจไม่คล่อง!
หลังจากคิดทบทวน เสิ่นชิงซูก็ยังตัดสินใจไปโรงพยาบาล
ในเมื่อฟู่ซือเหยียนไม่มา งั้นเธอก็จะไปเชิญเอง!
……
เสิ่นชิงซูเคาะประตูอยู่นอกห้องพักผู้ป่วยของฟู่ซืออวี่
ประตูห้องเปิดออกจากด้านในอย่างรวดเร็ว