บทที่ 163

“ฮึ้บ! ตัวหนักจัง”

อลิษาใช้แรงทั้งหมดดันคุณหมอขึ้นไปนอนบนเตียงกว้าง แต่กว่าร่างกายใหญ่ ๆ ของอินทัชจะขึ้นเตียงได้สำเร็จก็ทำเอาคนตัวบางปาดเหงื่อไปหลายต่อหลายครั้ง

“อื้มม”

“คุณหมอ ถึงห้องแล้วนะคะ”

“อืม.. ครับ”

อลิษาถอดรองเท้าและถุงเท้าให้คนเมา เธอตั้งใจว่าจะเช็ดตัวให้ คุณหมอจะได้สบายตัว แต่พอนึกถึงซิกแพคที่เคยเห็นก็ต้องหยุดความคิดนั้นไว้

ถ้าขืนดื้อจะเช็ดตัวให้อินทัช อลิษาคนนี้ต้องจับคุณหมอกินทั้งที่เมาแอ๋แบบนี้แน่ ๆ

“คุณหมอ ฉันกลับห้องก่อนนะคะ อ๊ะ?” อลิษาหลุบตามองข้อมือที่ถูกคว้าเอาไว้ “มีอะไรหรือเปล่า.. ว๊ายย!”

ร่างกายอรชรถูกดึงรั้งลงบนเตียงกว้าง อลิษาที่ไม่ทันตั้งตัวล้มทับอินทัชเต็มแรง เธอรีบสำรวจร่างกายของคุณหมอว่าบุบสบายตรงไหนไหม โดยไม่ทันได้รู้ตัวว่าเสือตัวใหญ่กำลังถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมา

“คุณหมอ ทำไมเมาแล้วซนจังคะ เดี๋ยวก็เจ็บตัว”

“ลิษา”

“ว่าไงคะ อ๊ะ!”

คนเมาไม่ได้พูดอะไรอีก เขาพลิกร่างอรชรลงบนเตียงแล้วตามไปคร่อมทับ ดวงตาที่ถูกแต่งแต้มจนสวยงามเบิกโพลง อลิษาเหมือนเป็นอัมพาตทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ

อินทัชจ้องมองอลิษาด้วยสายตาที่ไม่เคยใช้กับใครมาก่อน เป็นสายตาที่ทำให้ผู้บริหารสาวรู้สึกหนาว ๆ ร้อน ๆ เหมือนร่างกายถูกสัมผัสด้วยมือที่มองไม่เห็นทั้ง ๆ ที่อินทัชยังไม่ได้ทำอะไรเลย

“คุณหมอ..”

“เรามาทำลูกกันไหมลิษา”

“คะ? อ๊ะ!”

ขนกายผู้บริหารสาวลุกซู่ไปทั้งตัว เพราะจู่ ๆ อินทัชที่แสนสุภาพก็เปลี่ยนไป เขาซุกไซ้ปลายจมูกลงมาที่ซอกคอ.. รวดเร็วไม่ทันให้เธอได้ตั้งตัว ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดผิวเนื้อชวนให้รู้สึกวาบหวาม เมื่อตระหนักรู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้นอลิษาเอนใบหน้าไปอีกข้าง เปิดลำคอให้อีกคนรุกรานได้สะดวก

“ถ้าไม่เมาคุณหมอคงไม่กล้าแบบนี้”

อินทัชกระซิบตอบเป็นประโยคบางอย่างที่ฟังไม่ได้ศัพท์ และอลิษาก็ไม่คิดจะสนใจฟังด้วย เธอลูบไล้ฝ่ามือไปตามแผ่นหลังกว้างลงไปจนถึงบั้นท้าย ก่อนจะวกกลับขึ้นมาที่ไหล่ สัมผัสกล้ามเนื้อเครียดขึงไปทั่วโดยที่เจ้าตัวก็ไม่ได้ร้องห้าม มือเรียวย้ายมาด้านหน้า ค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของคุณหมอออกทีละเม็ด

ทีละเม็ด...จนหมด

มือบางลูบไล้ผิวเนื้อตึงแน่นของคุณหมออย่างหลงใหล โดยเฉพาะหน้าท้องที่ประดับด้วยกล้ามเนื้อทั้งหกลูก อลิษาลูบมันซ้ำ ๆ ไม่กลัวว่าอินทัชจะสึกหรอ เธอแค่สงสัยว่ามีส่วนไหนบ้างที่คุณหมอไม่น่าดึงดูด

แล้วก็พบว่ามันไม่มีเลย

อินทัชเคลื่อนริมฝีปากขึ้นมาที่แก้มนิ่ม กลิ่นเครื่องสำอางที่ผสมผสานกับกลิ่นน้ำหอม และกลิ่นกายเฉพาะตัวปลุกเร้าให้ความรู้สึกลึก ๆ ตื่นขึ้นมา อินทัชในเวลานี้เหมือนไม่ใช่ตัวเอง เขาสูดดมกลิ่นกายภรรยาในนามซ้ำ ๆ เหมือนผู้ชายหื่นกามโรคจิต

“อะ อื้อ คุณหมอ”

อลิษาทั้งยินดี และเต็มใจให้อินทัชสัมผัสได้เท่าที่ต้องการ ระหว่างนั้นเสื้อเชิ้ตสีสุภาพก็ถูกเธอโยนไปที่พื้นข้างเตียง ฝ่ามือนุ่มลูบไล้ไปทั่วผิวเนื้อท่อนบน ก่อนจะขยับลงต่ำเรื่อย ๆ แล้วหยุดลงตรงหัวเข็มขัดหนังราคาแพง

แกร๊ก

เข็มขัดถูกถอดและโยนไปกองรวมกับเสื้อเชิ้ต จะราคาแพงแค่ไหนตอนนี้ก็แค่ของไร้ราคา ไม่มีประโยชน์ในเวลาที่สามีภรรยาจะผลิตลูกกัน