บทที่ 164

อินทัชก้มหน้าลง ริมฝีปากอุ่นจัดจูบไปทั่วทรวงอกงามสะคราญโดยละเว้นจุดตรงกลางไว้ เจ้าของความงามกระตุกเกร็ง เล็บยาวจิกเข้ากับบ่ากว้างเพื่อระบายความซ่านสยิว

“ผมทำรอยได้ไหม”

“อื้อ” อลิษาพยักหน้ารัว ๆ “ทำเลยค่ะ อยากทำตรงไหนก็ทำเลย”

อินทัชไม่รอช้า ริมฝีปากบางดูดดุนผิวเนื้อขาวจนเป็นรอยจ้ำ เขาเลือกทำมันที่เนินอกอิ่ม เพราะหวังว่าอลิษาหยุดใส่ชุดโป๊ ๆ ไปได้สักพัก ก่อนจะพลิกร่างเธอแล้วทำรอยอีกหลายจุดบนแผ่นหลัง ตั้งใจว่าจะไม่ให้อลิษาใส่ชุดแบบวันนี้อีก หรือถ้าจะใส่ ก็ห้ามใส่ตอนไปสถานที่อันตรายแบบนั้น

“อื้อ”

ริมฝีปากร้อนผ่าวพรมจูบไปทั่วแผ่นหลังบอบบาง เรื่อยลงมาถึงสะโพกมน ชั้นในตัวจ้อยเหลือติดกายเป็นชิ้นสุดท้าย และต่อมาก็ถูกอินทัชกำจัดถอดออกเพื่อสำรวจความงามของภรรยา

ถึงจะเคยเห็นมาหลายต่อหลายครั้ง แต่ว่าครั้งนี้มันแตกต่างออกไป อินทัชจับร่างบางให้พลิกตัวนอนหงาย เขากระถดตัวลงจนกระทั่งศีรษะซุกซบกับซอกขาเรียว

“คุณหมอขา”

จมูกโด่งสูดดมกลิ่นหอมสะอาดจากดอกไม้ลึกลับ ริมฝีปากพรมจูบไปทั่วบริเวณ ทุกตารางนิ้วโดยไม่นึกรังเกียจ

“อ๊ะ ฮือ คุณหมอ”

ถูกจู่โจมจนทำอะไรไม่ถูก อลิษาทำได้แค่ส่งเสียงครวญครางกระเส่า ขาเรียวอ้าออกอย่างที่สามีต้องการ กลีบเนื้อนุ่มถูกเปิดออกพร้อมกับลิ้นชื้นที่ฉกเข้ามาอย่างมีชั้นเชิง คุณหมอร้ายนัก ไม่เคยทำแต่เล่นเอาอลิษาอ่อนปวกเปียกไปทั้งตัว

“อ๊าา! คุณ อื้อ พอแล้ว”

อลิษาร้องห้ามแต่อินทัชไม่สนใจฟัง เขาฝังใบหน้าเข้ากับเนินนุ่มแนบแน่น จมูกโด่งบดขยี้ติ่งเนื้อบวมเต่งที่อ่อนไหวที่สุด พร้อมกับลิ้นสากที่ตวัดเลียไปทั่ว ดอกไม้สวยสดเปียกฉ่ำ เขาเลียจนมันแห้งเหือดและเปียกใหม่ซ้ำ ๆ

อลิษาเปียก เปียกยิ่งกว่าวันนั้นที่เธอรู้สึกกับนิ้วของเขาเสียอีก

“อ๊า คุณหมอ ได้โปรด ลิษาจะขาดใจ อ๊า”

คุณหมอหนุ่มจำใจต้องยอมผละออกจากความหอมหวาน เขาลุกขึ้นนั่งเหนือกายบาง จดจ้องมองหญิงสาวสวยหมดจดที่นอนหมดท่าใต้ร่าง อลิษาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เธอรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องเพราะสายตาของอินทัชไม่เหมือนกับอินทัชที่เธอเคยรู้จัก

“คุณหมอ”

เขาก้มลงจูบภรรยาอีกครั้ง มือทั้งสองเร่งรีบกำจัดกางเกงและชั้นในของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว เมื่อสัมผัสได้ถึงท่อนเนื้อร้อนที่เสียดสีลงมา คนที่รู้แค่ทฤษฎีก็สะดุ้งเฮือก เธอหลับตาปี๋ไม่กล้ามองว่ามันมีหน้าตาและขนาดแบบไหน

“ลิษา”

เต้านมอวบอิ่มถูกกอบกุมด้วยฝ่ามือร้อนจัด อลิษาแอ่นอกขึ้นสูงเมื่ออินทัชใช้ปากกับหัวนมแข็งชันเป็นครั้งแรก

คุณหมอกำลังกินนมเธอ เสียงน่าอายดังขึ้นเบา ๆ แต่แค่นั้นเธอก็เขินจนม้วนไปหมด ทั้งเขิน ทั้งรู้สึกดี

“อื้อ คุณหมอขา ลิษา.. อา”

อินทัชจูบไล่ขึ้นมาที่ใบหน้า เขาระดมจูบไปทั่วดวงหน้าสวยสด ก่อนจะหยุดที่ริมฝีปากบวมเจ่อ

“พร้อมเป็นของผมหรือยังครับ”

“อื้อ” อลิษาพยักหน้ารับเร็วรัว เธอพร้อมนานแล้ว มีแต่คุณหมอนั่นแหละที่ชักช้า

คนชักช้าที่ในวันนี้ไม่ช้าอีกต่อไป อินทัชกอบกุมลูกชายตัวโตไว้เต็มกำมือ จ่อมันเข้ากับความนุ่มที่เปียกฉ่ำคอยท่า

“ถ้าเจ็บ กัดลงมาได้เลยนะครับ”

“อื้อ”