บทที่ 175

“ลิษาไม่ได้ทานหมูกระทะมานานมากแล้วค่ะ ครั้งล่าสุดน่าจะเป็นช่วงเรียนมหาวิทยาลัยกับแก๊งพี่รหัส พอเข้าวัยทำงานก็ต้องกินแต่อาหารที่ใช้เวลาน้อย ๆ ใกล้เคียงหมูกระทะที่สุดคงเป็นปิ้งย่างเวลาที่ปิดจ็อบได้ แต่ไม่ว่ายังไงมันก็แทนที่หมูกระทะไม่ได้

อินทัชนั่งฟังเงียบ ๆ เขาชอบเวลาอลิษาพูดเจือยแจ้ว เล่าเรื่องราวต่าง ๆ ให้ฟังแบบนี้

“คุณหมอดูสิคะ ความพิเศษของหมูกระทะน่ะไม่มีอะไรมาแทนได้หรอกค่ะ ญี่ปุ่นมีชาบู เกาหลีมีปิ้งย่าง แต่หมูกระทะมีทั้งปิ้งย่างและชาบูในหนึ่งเดียว อยากกินน้ำก็มี อยากกินของปิ้งย่างก็มี มันพิเศษใช่ไหมล่ะคะ”

“ครับ พิเศษ.. พิเศษมากจริง ๆ”

อินทัชไม่ได้หมายถึงหมูกระทะ แต่เขาหมายถึงคนข้าง ๆ ต่างหาก คุณหมอจ้องมองภรรยาด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง อลิษาเองก็นิ่งค้างไป ดวงตาคู่สวยหลุบมองกลีบปากของคุณหมอ ที่ดูเหมือนว่าจะขยับเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ

อลิษาหลับตาลง เงยหน้าขึ้นเพื่อรอรับจูบที่แสนหวานจากสามี เสียงดนตรีดังแว่วเป็นตัวช่วยให้บรรยากาศพิเศษยิ่งกว่าพิเศษ สำหรับอินทัชและอลิษา ในเวลานี้โลกที่กว้างใหญ่เหลือเพียงเราแค่สองคนเท่านั้น จนกระทั่ง..

เปรี๊ยะ!

“ว๊าย!”

อลิษาร้องอุทาน รีบหันกลับไปมองหมูในกระทะ ปล่อยให้อินทัชค้างเติ่งอยู่แบบนั้น

“หมูดีดค่ะ ดีนะที่ไม่โดนพวกเรา แต่ว่าเรารีบทานดีกว่านะคะเดี๋ยวมันจะดีดอีก ลิษาไม่อยากจะบอกเลยว่ามันเจ็บมากแค่ไหนถ้าโดนเข้าไป แค่คิดก็สยองแล้วค่ะ” เพราะเธอจำได้ว่าตัวเองเคยโดน แสบจนเข็ดไปสักพัก แต่สุดท้ายก็กลับไปตายรังกับหมูกระทะอยู่ดี

“อ่า.. ครับ”

คุณหมอยกมือขึ้นลูบหน้า เขายิ้มรับแกน ๆ เมื่ออลิษาคีบหมูที่สุกดีแล้วมาให้

ต่อไปนี้อินทัชจะจำให้ขึ้นใจ ว่าห้ามคิดทำเรื่องโรแมนติกหน้าเตาหมูกระทะเด็ดขาด เพราะมันจะแป้กแบบนี้..

.

.

อลิษาตื่นขึ้นมาในอ้อมแขนที่แสนอบอุ่น อากาศยามเช้าหนาวเย็นจนไม่จำเป็นต้องเปิดเครื่องปรับอากาศ หญิงสาวซุกตัวเข้าหาสามี ตั้งใจว่าจะหลับต่อแต่เสียงนุ่มทุ้มกลับกระซิบปลุกข้างหูเบา ๆ

“ตื่นไปดูทะเลหมอกกันครับ”

เสียงแหบนิด ๆ ครางรับอย่างเกียจคร้าน อลิษานึกอยากจะงอแงไม่อยากดูอะไรทั้งนั้น เพราะแค่ได้ซุกตัวในอ้อมแขนของสามีมันก็ดีที่สุดแล้ว

“เมื่อคืนฝนตก เช้านี้หมอกเยอะนะครับ ตื่นเร็วเข้า”

อินทัชกดจมูกกับแก้มเนียนหลายต่อหลายครั้ง ปกติแล้วอลิษาจะชอบให้สามีแตะเนื้อต้องตัว แต่เพราะเช้านี้คุณหมอมีตอหนวดจาง ๆ เธอจึงทนความจั๊กจี้ไม่ไหว

“พอแล้วค่ะ อื้ออ ลิษาจั๊กจี้หนวดคุณค่ะ”

“เหรอครับ ไหนลองอีกที”

เขาแกล้งถูตอหนวดกับผิวนุ่มที่โผล่พ้นผ้าห่มผืนหนาออกมา ในที่สุดอลิษาก็ทนไม่ไหวต้องลุกขึ้นนั่ง เส้นผมดำยาวกระเซิง ริมฝีปากอิ่มเบะคว่ำให้อินทัชรู้ว่าเธอโกรธนะ

เธออยากนอนต่อนี่ อยากนอนไม่อยากออกไปไหนทั้งนั้น

“ไปดูทะเลหมอกกันครับ เมื่อกี้ผมลุกไปดูแล้ว มันสวยเหมือนในเทพนิยายเลยนะครับ คุณต้องชอบแน่ ๆ”

“ถ้าไม่สวยเหมือนที่โม้ไว้ลิษาจะไม่ให้จูบสองวัน” อลิษาลุกขึ้นยืนโงนเงน “ลิษาแปรงฟันก่อนนะคะ”