บทที่ 200

“วันนี้ตื่นทั้งคู่เลยครับ” อินทัชยิ้มละมุน ระหว่างมองภาพลูกน้อยที่ตอนนี้ตัวโตขึ้นชัดเจน “คนนี้ผู้ชาย โชว์ตรงนั้นให้ดูอีกแล้ว”

“มีของดีก็ต้องโชว์สิคะ ใช่ไหมลูก”

“ไม่ทันไรก็ตามใจลูกแล้วนะครับ”

อินทัชบ่นไม่จริงจังนัก เขาเลื่อนอุปกรณ์ไปที่ฝั่งซ้าย ลูกคนนี้ตัวเล็กกว่าอีกคนนิดหน่อย นิดเดียวจนมองแทบไม่ออก

“ผู้หญิงหรือผู้ชายคะคุณหมอ”

“ลิษา”

“คะ?”

“คุณต้องคิดชื่อลูกใหม่แล้วล่ะครับ” อินทัชยิ้มกว้าง “คนนี้เป็นผู้หญิงครับ”

“ลูกสาวเหรอคะ!”

“ครับ ลูกสาว”

อลิษาดีใจแทบตัวลอย เธอมีความฝันเล็ก ๆ ว่าอยากมีลูกสาว เธอจะทำผม ถักเปีย ชื้อชุดกระโปรงสวย ๆ ไว้ให้ลูกใส่คู่กับแม่

ความฝันเป็นจริงแล้ว

“พาดาค่ะ” อลิษาเอ่ยระหว่างที่จ้องมองภาพขาวดำบนจอ “ลูกของเราชื่อว่า ขุนเขา กับ พาดา นะคะ”

“ทำไมชื่อพาดาล่ะครับ มีความหมายหรือเปล่า ผมไม่คุ้นเลย”

“พาดาเป็นภาษาเกาหลีค่ะ แปลว่าทะเล ขุนเขากับทะเลเป็นของคู่กันนี่คะ”

“ชื่อเพราะมากเลยค่ะคุณอลิษา” บุศยาเอ่ยชม “น้องขุนเขา น้องพาดา”

“คุณหมอคิดว่ายังไงคะ ชอบไหม หรือไม่ชอบ”

อินทัชยิ้ม เขาเช็ดเจลบนหน้าท้องนูนจนสะอาด ก่อนจะก้มลงจูบทั้งแม่ และลูก ๆ เบา ๆ

ลูกในท้องรับรู้ไหมอลิษาไม่รู้ แต่คนเป็นแม่หน้าร้อนผ่าว ไม่ใช่ครั้งแรกที่อินทัชจูบหน้าท้องเพื่อทักทายลูก ๆ แต่ครั้งนี้เขาทำมันต่อหน้าคนอื่น

คุณแม่ลูกสองเขินจนแก้มแดงจัด

“ชอบมากครับ”

อินทัชตอบเสียงกระซิบ ริมฝีปากบางแตะหน้าท้องกลมทุกครั้งที่ขยับ

“ขุนเขาครับ พาดาคะ นี่ปะป๊านะ หม่าม้าตั้งใจตั้งชื่อพวกหนูมากเลยรู้ไหม เป็นดีเด็กของหม่าม้ากันนะครับ”

บุศยาต้องรีบยกมือขึ้นอุดปากเพื่อไม่ให้หลุดกรี๊ดออกมา ภาพที่คุณหมอสุดหล่อกระซิบคำหวาน ๆ ชิดหน้าท้องกลม มันเหมือนเป็นซีนในละครที่กลายเป็นเรื่องจริง ถ้าใครมาเห็นซีนนี้รับรองว่าจะต้องอิจฉาอลิษามากแน่ ๆ

“คุณบุศคะ ถ่ายรูปตอนนี้ให้หน่อย คุณหม๊ออออ! อย่าเพิ่งขยับออก ลิษาอยากได้รูปตอนนี้ จะอัพอวดคนอื่นค่ะ”

อลิษาจะไม่ยอมเก็บภาพความประทับใจเอาไว้คนเดียวเด็ดขาด ทุกคนบนโลกต้องได้รู้ว่าสามีเธอทั้งหล่อและอบอุ่นแค่ไหน เธออวดได้ แต่ห้ามมีใครมาจีบ เพราะหมออินทัชเป็นของเธอคนเดียว

.

.