6

EP6 - กลรักร้าย เจ้านายมาเฟีย (กะตัญ)

กะตัญเดินกลับเข้าบ้านปล่อยให้เอแคลนั่งดีใจกับไอแพดเครื่องใหม่ที่เธอจะได้เอาไว้ใช้เรียนหนังสือ คืนนั้นเธอเปิดมันใช้งาน ก่อนใช้ดาวโหลดแนวข้อสอบ และเอกสารการเรียนต่างๆ ปากกาก็ใช้งานได้ดีมากทีเดียว เธอสนุกกับการจดและอ่านเพราะใกล้สอบจบม.6เต็มที่จนลืมดูเวลาว่าดึกแค่ไหน แต่พรุ่งนี้เป็นวันอาทิตย์ เธอไม่จำเป็นต้องตื่นเช้ามืดเพื่อช่วยงานยายของเธอแล้วไปโรงเรียน เธอเพียงตื่นเช้าปกติเท่านั้น

"คุณกะตัญใจดีจัง"

ในตอนเช้าเอแคลตื่นนอนด้วยใบหน้าสดชื่น เธอช่วยยายของเธอทำงานในตอนเช้าและตั้งโต๊ะอาหารที่บ้านใหญ่เพราะดินแดนกับพาเพลินกลับมาตั้งแต่เมื่อคืน วันนี้ทุกคนในบ้านจะนั่งกินมื้อเช้าพร้อมกันเหมือนที่ผ่านมา

"นี่เอแคล แกเอาไอแพดแพงๆนี่มาจากไหน" เจนเอ่ยเมื่อเข้าไปหาเอแคลในห้องแล้วแอบเห็นเข้าในตอนเช้า เธอจึงแอบเข้าห้องเอแคลไปอีกรอบในขณะที่เอแคลจัดโต๊ะอาหารกับยายของเธอที่บ้านใหญ่

"พี่เจน เอาของแคลออกมาได้ยังไงคะ พี่เข้าห้องแคลเหรอ" เอแคบเอ่ยถามขึ้น เพราะไม่มีใครเห็นมันแน่เพราะเธอยังงไม่ได้เอาออกไปใข้ให้ใครเห็นนักตั้งแต่กะตัญให้มา

"ไม่สำคัญ แกไปเอามาจากไหน ขโมยของคุณหนูมาใช่มั้ย"เจนเอ่ย

"เอาคืนแคลมานะพี่เจน แคลไม่ได้ขโมยใครมานะคะ" เอแคลรีบไปแย่งไอแพดจากมือเจนแต่เธอก็ไม่ยอมให้ ทั้งคู่ยื้อแย่งกันไปมาจนกระทั่งไอแพดราคาแพงกระเด็นออกจากมือเจนเต็มแรงไปชนกับกำแพง มันแตกยับในทันที เอแคลมองทั้งน้ำตาซึม เธอเพิ่งได้มันมายังไม่ถึงวันด้วยซ้ำ

"พี่เจน!!!"

"ช่วยไม่ได้ ไม่น่าแย่งนี่ ฉันจะไปฟ้องคุณท่านว่าแกขโมยของคุณหนู"เจนเอ่ยพรางหยิบมันขึ้นมา

(เอแคล มาช่วยยายเสิร์ฟน้ำคุณท่านหน่อยลูก)

"จ๊ะยาย"

เอแคลที่เดินน้ำตาซึมไปหาผู้เป็นยาย ก่อนช่วยเสิร์ฟน้ำขึ้นโต๊ะอาหาร กะตัญที่สังเกตุว่าเอแคลตาแดงแต่ก็ยังไม่ทันได้พูดอะไร

"คุณท่านคะ บ้านเรามีขโมยค่ะ" เจนที่จู่ๆก็เดินเข้ามา

"ขโมย? ขโมยอะไรเจน" ดินแดนเอ่ย

"เอแคลขโมยของคุณหนูหรรษามาแน่ๆคะ นี่ไงคะ เอแคลใช้อันนี้ค่ะ เจนเจอที่ห้องเอแคล" เจนเอ่ยพรางยื่นไอแพดที่หน้าจอแตกร้าวให้ทุกคนดู เอแคลที่ยืนก้มหน้าน้ำตาซึมก็ไมไ่ด้พูดอะไร

"เฮ้ย! ทำไมมันแตกขนาดนั้น?" กะตัญเอ่ย

"มันหล่นค่ะ เอแคลไม่ยอมให้ดู"เจนเอ่ย

ปึ่ง!!!! เสียงกะตัญตบโต๊ะเต็มแรงจนทุกคนตกใจ แม่บ้านพากันเอามือทาบอกอย่างตกใจ ก่อนที่แววตาดุดันของกะตัญจะกวาดสายตามองทุกคนและยืนขึ้น

"เมื่อกี้เธอบอกว่าเจอในห้องของเอแคลใช่มั้ย แสดงว่าเธอเข้าห้องเอแคลโดยที่ไม่ได้รับอนุญาติงั้นซินะ" กะตัญเอ่ย

"คะ..คือเจน เห็นว่ามันไม่ใช่ของเอแคลเลยเข้าไปเอาค่ะ"

"ไอแพดเครื่องนี้ ฉันเป็นคนให้เอแคลเอง" กะตัญเอ่ย

"วะ..ว่าไงนะคะ" เจนที่มีสีหน้ากลัวอย่างเห็นได้ชัด เพราะในบ้านนี้ตอนนี้นอกจากดินแดน กะตัญคือคนที่น่ากลัวที่สุด

"ถ้าบ้านเราจะมีขโมยคงไม่ใช่เอแคล แต่มันเป็นเธอ ที่เข้าไปเอาของเขาออกมาโดยไม่ได้รับอนุญาติ!!"กะตัญเอ่ยตะหวาดจนเจนรีบนั่งลงขอโทาไม่หยุด

"เธอทำมันพังยับขนาดนี้ยังมีหน้ามาขอโทษ!!!"กะตัญเอ่ย

"ไอ้ตัญ ใจเย็นๆ"

"งั้นพ่อจะให้จัดการยังไงครับ ถ้าลูกน้องในบ้านยังมีคนปั่นป่วนให้คนอื่นทะเลาะกันแบบนี้" กะตัญเอ่ย

"ยะ..อย่าไล่เจนออกเลยนะคะคุณท่าน จะ..เจนขอโทษค่ะ"

"ถ้าเจนทำของเอแคลพัง งั้นพ่อจะตัดเงินเดือนแจนจนกว่าจะครบค่าไอแพดดีมั้ย"ดินแดนเอ่ย

"เธอว่าไงเอแคล นี่ของๆเธอ" กะตัญเอ่ย

"แคล..."

"แคล พี่ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ"