บทที่ 1037 ก่อร่างสร้างตัว

“ถ้าอย่างนั้นเป็นเรื่องจริงใช่ไหมครับ?” จวงเจียเหวินมองไปยังพี่น้องของเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาอยากจะรู้เหลือเกินว่าเป็นความจริงหรือเปล่า

จงเหยียนซีจึงสนองความอยากรู้อยากเห็นของเขา กล่าวว่า “อืม เขาเคยชอบแม่มาก”

“เขาน่าจะจริงจังในความรักมากสินะคะ ได้ยินพ่อแม่ของฉันบอกว่าเขาไม่มีลูก เขาแต่งงานกับภรรยาคนปัจจุบันก็ไม่ใช่เพราะความรัก” เสิ่นซินเหยาพูดจบก็แอบมองไปที่ไป๋ยิ่นหนิง แม้ว่าเวลาจะเปลี่ยนไป แต่คาดว่าวัยหนุ่มเขาคงจะหล่อเหลาเอาการ แม้แต่ตอนนี้เขาก็ยังดูดีมากทีเดียว

มองไปก็ดูนิสัยดีไม่น้อย

“ขาของเขาเป็นแบบนี้มานานแล้วเหรอ?” คนที่รู้น้อยที่สุดที่นี่คือจวงเจียเหวิน ดังนั้นเขาจึงถามคำถามมากที่สุด

“อืม” เสิ่นซินเหยาตอบเขา

จวงเจียเหวินมองไปที่เธอ “ทำไมคุณถึงรู้ทุกอย่างเลย?”

“ฉันฟังพ่อแม่พูดน่ะ” เสิ่นซินเหยาตอบ

“พ่อแม่ของคุณพูดอะไรกับคุณอีก? ช่วยบอกผมมาให้หมดได้ไหม?”จวงเจียเหวินพูด

เสิ่นซินเหยา ส่ายหัวแล้วพูดว่า “ก็ไม่มีอะไรแล้วนะคะ” หลังจากนั้นเธอก็พูดเสริมว่า “เขาไม่ใช่คนเลว”

“หืม แล้วคุณรู้ได้อย่างไร?” หากจวงเจียเหวินไม่เห็นว่าตอนนี้กำลังอยู่ในห้องโถงไว้ทุกข์ เขาคงจะเอื้อมมือไปหยิกแก้มเธอแล้ว รู้เรื่องมากมายขนาดนี้ทำไมไม่บอกเขาเลย

“พ่อแม่ของคุณบอกอีกแล้วเหรอ?”จวงเจียเหวินเหลือบมองเธอ

“เปล่าค่ะ ฉันรู้สึกแบบนั้น”

เสิ่นซินเหยาพูดว่า “ผู้ชายคนหนึ่งที่ชอบใครสักคนโดยไม่เปลี่ยนแปลงเป็นเวลาหลายสิบปี คนแบบนี้จะเลวร้ายขนาดไหนเชียวคะ?”

จู่ๆ จวงเจียเหวินก็พบว่าเขาไม่สามารถหาเหตุผลมาหักล้างได้เลย

สุดท้ายหลังจากอัดอั้นสักพักเขาก็พูดว่า “คนที่รักเดียวใจเดียวก็ไม่ใช่ว่าจะต้องนิสัยดีนี่”

“ทำไมคะ คุณมีปัญหาอะไรเกี่ยวกับเขาหรือไง?” เสิ่นซินเหยาเลิกคิ้วถาม

จวงเจียเหวินต่างไปจากจงเหยียนเฉินและจงเหยียนซี เขาไม่ค่อยรู้จักไป๋ยิ่นหนิงเท่าไหร่ เขารู้เพียงว่าเขาชอบแม่เมื่อตอนที่ตนยังเด็ก จนกระทั่งเวลาผ่านไปกว่าสิบปีก็ยังคงเป็นดังเดิม นั่นหมายความว่าเขาผู้นี้เป็นศัตรูหัวใจของพ่อตั้งแต่ตอนหนุ่มๆเหรอ?

ถ้าแม่เลือกไป๋ยิ่นหนิง เขาจะมีโอกาสได้มาเกิดในโลกนี้หรือ?

มองจากมุมมองของพ่อ เขาจึงไม่ค่อยชอบไป๋ยิ่นหนิงเท่าไหร่นัก