ตอนที่ 1039
บทที่ 1039 ตั้งใจปกปิด
October 28, 2026
จงจิ่งห้าวชะงักลงเล็กน้อย เขาเงยศีรษะขึ้นแล้วเลิกคิ้วมอง “คุณว่าอะไรนะ?”
“คุณรู้ดีแก่ใจ”
“ผมไม่รู้ว่าคุณกำลังหมายถึงอะไร” เขายกขาขึ้นเตียง หลินซินเหยียนคว้าแขนของเขาเอาไว้ “จงจิ่งห้าว ฉันรู้สึกว่าคุณอายุมากขึ้นเท่าไหร่ก็ยิ่งเจ้าเล่ห์ขึ้นเท่านั้นนะคะ”
เมื่อเห็นความกระตือรือร้นของเธอเช่นนี้ คาดว่าคงรู้เรื่องของจงเหยียนเฉินแล้ว เขาจึงถอนหายใจออกมา “ตอนนี้หาตัวเขาเจอแล้วไม่ใช่เหรอ จะไปสนใจเรื่องที่ผ่านมาอีกทำไม”
“ที่คุณบอกว่าไปที่บริษัท ที่จริงแล้วไปตามหาเขาใช่ไหมคะ? คุณไปเรียนรู้ที่จะโกหกแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?” หลินซินเหยียนโกรธมาก ลูกชายของเธอประสบอุบัติเหตุและเกือบไม่ได้กลับมา แต่เธอกลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย
“ฉันเป็นแม่ที่ให้กำเนิดเขานะคะ ฉันไม่มีสิทธิ์รู้เลยใช่ไหม?”
“ผมกลัวว่าคุณจะกังวลไม่ใช่หรือไง?” จงจิ่งห้าวจับมือเธอ “ต่อจากนี้จะไม่มีอีกแล้วครับ วันนี้คุณเหนื่อยมามากแล้ว มาสิ ผมจะนวดไหล่ให้”
ขณะที่พูด เขาก็จับหลินซินเหยียนนั่งลงบนเตียง
หลินซินเหยียนรั้งเอาไว้ “ไม่ต้องมาใช้ไม้นี้เลยนะคะ”
“แล้วคุณจะให้ผมทำยังไง เรื่องมันเกิดขึ้นและจบลงแล้ว ต่อให้ผมผิดจริงๆ คุณก็คงจะโกรธผมตลอดไปไม่ได้หรอกจริงไหม?”
คำพูดของเขาทำให้หลินซินเหยียนโกรธเข้าไปอีก ราวกับรู้ว่าเธอคงไม่สามารถจัดการอะไรเขาได้ ดังนั้นจึงไม่ได้กลัวอะไร
“ฉันจะไม่ให้อภัยคุณ” หลินซินเหยียนยืนขึ้นทันที จงจิ่งห้าวไม่ทันระวัง ศีรษะของเธอชนกับจมูกของเขา คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันด้วยความเจ็บปวด ของเหลวอุ่น ๆ ไหลลงมาทันที เขาจึงยื่นมือออกไปสัมผัสถึงรู้ว่าเลือดกำเดาไหล
หลินซินเหยียนกุมหน้าผากของเธอเอาไว้ด้วยความเจ็บเช่นกัน
“คุณ……”
เธอยังคงโกรธแต่เมื่อเห็นว่าเขาเลือดไหลเต็มใบหน้าเธอจึงตกใจ “คุณเป็นอะไรคะ?”
เขาเงยหน้าขึ้น “เลือดกำเดาไหล”
หลินซินเหยียนรีบหยิบกระดาษมาเช็ด “รีบไปล้างที่เข้าห้องน้ำเร็วเข้า”
จงจิ่งห้าวปิดจมูกด้วยกระดาษแล้วมองไปยังหลินซินเหยียน “คุณตั้งใจเหรอ?”
“……อืม”
หลินซินเหยียนยังคงงอนอยู่
“หายโกรธหรือยัง?”
“ยัง”
“แล้วคุณตั้งใจจะจัดการผมยังไง?”
“เอาละค่ะ ไปล้างหน้าเปลี่ยนผ้าได้แล้ว” หลินซินเหยียนดึงเขาขึ้นมา
เมื่อไปถึงห้องน้ำ เขาก็ล้างหน้าอยู่หลายครั้งจนกลิ่นคาวเลือดหลุดออกไป
“เปลี่ยนชุดนอนเถอะค่ะ” หลินซินเหยียนนำชุดสะอาดมาให้เขา เพราะที่ตัวก็มีเลือดหยดลงไปด้วย
ขารอจนกระทั่งเลือดหยุดไหล จึงได้เปลี่ยนชุดนอนชุดใหม่ “ที่เตียงก็มี”
“ต้องเปลี่ยนปลอกผ้าห่มด้วยสิเนี่ย” หลินซินเหยียนจับไปที่ผ้าห่ม “ถ้าเด็กๆมาเห็นคงจะเสียหน้า”
จงจิ่งห้าวยืนอยู่ด้านข้างและพยักหน้าอย่างจริงจัง “ลูกชายคนเล็กของคุณเพิ่งแต่งงานนะ คุณต้องเป็นแบบอย่างภรรยาที่ดีให้เด็กดู การเป็นภรรยาที่ดีนั้นทำอย่างไร ถ้าลูกสะใภ้รู้ว่าคุณทุบตีสามีแบบนี้ เดี๋ยวเธอจะเลียนแบบแล้วไปทุบตีลูกชายคุณนะ”
หลินซินเหยียนโมโหจนเกือบโยนผ้าห่มลงจากเตียง เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นคนผิดที่ปิดบังเธอก่อน แต่ตอนนี้จู่ๆกลับเป็นความผิดของเธอไปได้
เธอพยายามหายใจเข้าลึก สงบสติอารมณ์แล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ไป๋ยิ่นหยิงนัดฉันกินข้าว”
จงจิ่งห้าวซึ่งยืนอยู่ด้านข้าง ก็ลุกขึ้นมาช่วย “คุณตอบตกลงหรือเปล่า?”