บทที่ 714 พฤติกรรมของซูจ้าน

เสิ่นเผยซวนพูด “ไม่แน่ใจเหมือนกัน น่าจะมั้ง”

เวลานี้ลิฟต์หยุดลง พวกเขาสองคนเดินไปทางออฟฟิศของจงจิ่งห้าว น่าจะเป็นเพราะว่าจงจิ่งห้าวสั่งไว้แล้ว พอเห็นพวกเขาสองคนเดินมา เลขาพูดว่า “ประธานจงอยู่ในออฟฟิศ บอกว่าพวกคุณถึงแล้ว ไปหาเขาโดยตรงได้เลย”

เสิ่นเผยซวนพยักหน้าแล้วพูดว่า “รู้แล้วครับ”

มาถึงหน้าออฟฟิศ เสิ่นเผยซวนผลักประตู ตอนแรกนึกว่ามีเพียงจงจิ่งห้าว คิดไม่ถึงว่าหลินซินเหยียนก็อยู่ เขาพูดทักทาย

หลินซินเหยียนพยักหน้ายิ้ม “เข้ามากันเลย”

จงจิ่งห้าววางงานในมือ เดินมา บอกให้พวกเขาสองคนนั่ง

กวนจิ้งนึกได้ว่ามือตัวเองยังถือกระเป๋าของผู้หญิงอยู่ เมื่อกี้อยู่หน้าประตูลืมวางไว้ข้างนอก ตอนนี้ดูเหมือนไม่สะดวกออกไป

มือของเขาหลบไปข้างหลัง

หลินซินเหยียนเห็นท่าทางของกวนจิ้ง มองเห็นกระเป๋าในมือของเขา ยิ้มพูดว่า “เป็นของคุณกู้เหรอ?”

กวนจิ้งสีหน้าเปลี่ยนไปทันที ทำไมหลินซินเหยียนถึงรู้เรื่องกู้หุ้ยหยวน?

เธอเรียกคุณกู้ เห็นได้ชัดว่ารู้เรื่อง

เธอรู้ได้ยังไง?

“คุณนาย.......”

“วันนี้ฉันอยู่ที่ถนนหนานฮั๋ว เห็นคุณกับคุณกู้ทะเลาะกันข้างถนน ทำไมถึงทะเลาะกันแล้ว?”

“ไม่ใช่ ไม่ใช่อย่างนั้น” กวนจิ้งรีบอธิบาย “เรื่องมันไม่ใช่อย่างที่พวกคุณคิด คือเธอที่คอยตื๊อผม.......”

“ทำไมเขาถึงตามตื๊อคุณ?” จงจิ่งห้าวพูดอย่างใจเย็น

กวนจิ้งเม้มปากแน่น ยังคงรู้สึกพูดยาก

จงจิ่งห้าวรู้สึกรำคาญ ถูกท่าทางอ้ำๆอึ้งๆของกวนจิ้งทำให้โมโห เขาเกลียดคนพูดจาอ้ำอึ้งที่สุด

“ทำไมยังไม่คิดจะพูดอีก?”

สิ่นเผยซวนก็แปลกใจที่เขาอยู่กับกู้หุ้ยหยวน แตะตัวเขาไปทีหนึ่ง “คุณรีบพูดซิ เรื่องอะไรกันเนี่ย?”

กวนจิ้งกัดฟัน พูดความจริงกับจงจิ่งห้าว “เธอ เธอวางแผนหลอกใช้ผม อยากใช้ผมทำลายความสัมพันธ์ของพวกคุณผัวเมีย ผมไม่ตกลง เธอก็เลยข่มขู่ผม.......”

“ข่มขู่คุณยังไง?” เสิ่นเผยซวนถามอย่างสงสัย

ความจริงทุกคนต่างก็สงสัย สายตาต่างก็มองมา รอคำตอบของเขา

กวนจิ้งเกลียดจนอยากหาหลุมแทรกแผ่นดินหนี แม่งช่างขายหน้าจริงๆ

ยากที่จะปริปากพูด พูดไม่ออกเลย

เสิ่นเผยซวยขมวดคิ้ว “กวนจิ้ง คุณกลายเป็นคนยืดยาดแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”

กวนจิ้งขึงตาใส่เสิ่นเผยซวน คิดในใจว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นบนตัวคุณ คุณจะพูดออกไหม

“คุณไม่พูดพวกเราจะช่วยคุณจัดการยังไง? คุณคิดว่าลาออกเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดเหรอ?” จงจิ่งห้าวดึงคอเสื้อ ท่าทางใจร้อน

หลินซินเหยียนลุกขึ้นเทน้ำให้เขาแก้วหนึ่ง เขารับมา ดื่มไปคำหนึ่ง ตอนที่วางแก้วบนโต๊ะ เงยหน้ามองไปที่กวนจิ้ง “คุณตามผมมานานขนาดนี้แล้ว น่าจะรู้นิสัยผม ถ้าหากคุณตัดสินใจจะไปจริง ผมไม่ขวางคุณ แต่ถ้าหากสาเหตุที่คุณถูกกู้หุ้ยหยวนตามตื๊อเป็นเพราะผม ผมหวังว่าคุณจะพูดความจริงกับผม”

เห็นได้ชัดเจนว่ากวนจิ้งถูกกู้หุ้ยหยวนตามตื๊อ ยังตื๊อจนกวนจิ้งยื่นการลาออก ต้องมีความเกี่ยวข้องกับเขาแน่นอน กู้เป่ยเพิ่งถูกตัดสินโทษ ในใจเธอมีความโกรธแค้น เขาก็เข้าใจ มิฉะนั้นก็ไม่ส่งข้อความพวกนั้นให้หลินซินเหยียน

“เธอส่งข้อความให้หลินซินเหยียน คุณรู้ไหม?”

กวนจิ้งทุ่มออกไปเต็มที่แล้ว พูดว่า “ใช่ ผมมีความสัมพันธ์กับเธอ เธอถ่ายรูปบนเตียงของผม ข่มขู่ผม ผมไม่ยอม เธอก็จะเปิดโปง ผมไม่มีวันหักหลังอย่างแน่นอน ไม่มีทางเลือก ผมจึงต้องเลือกที่จะจากไป”

ฟู่-----

เสิ่นเผยซวนเกือบหัวเราะออกมา รีบเก็บอารมณ์ทันที

เขาถูกคำว่ารูปถ่ายบนเตียงของกวนจิ้งทำให้หัวเราะ

เขาเป็นผู้ชายตัวโตคนหนึ่ง ถูกผู้หญิงใช้รูปภาพบนเตียงข่มขู่

เสิ่นเผยซวนจับหัว

“คุณอยากหัวเราะก็หัวเราะ ไม่ต้องอั้นไว้” กวนจิ่งจ้องเขา