ตอนที่ 905
บทที่ 905 เขาจะต้องตกหลุมรักลูกสาวพวกเราแน่นอน
October 21, 2026
หนานเฉิงถอนหายใจแล้วเดินตามเจียงโม่หานออกไป
หลิงเวยไม่ยอม เธอพยายามรักเขามากขนาดนี้ ทำทุกอย่างเพื่อเขา สุดท้ายกลับต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้ เธอไม่ยินยอม!
“เจียงโม่หาน คุณชอบฉันสักเล็กน้อยบ้างไหม แม้ว่าจะเป็นเพียงแค่เล็กน้อย ถ้าหากว่ามี ฉันก็ยินยอมพร้อมใจที่จะตาย”
เท้าของเจียงโม่หานหยุดนิ่ง หันหน้าไปมองเธอ เอ่ยอย่างแน่วแน่ว่า “ผมไม่เคยรักคุณ ไม่เคยชอบเลยแม้แต่น้อย”
ไม่เคยมีความรู้สึกดีๆด้วยสักเล็กน้อย
หลิงเวยกำหมัดแน่น ทุบลงบนพื้นอย่างรุนแรง “เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้ คุณจะต้องเคยชอบฉันอย่างแน่นอน!”
เจียงโม่หานไม่สนใจเธอ หมุนตัวเดินก้าวออกไป
“เจียงโม่หาน!”
เสียงไม่ยินยอมของหลิงเวยดังขึ้นจากทางด้านหลัง “ฉันรักคุณ ฉันชอบคุณ จะให้ตายเพื่อคุณก็ได้ ทำไมคุณถึงได้ใจร้ายขนาดนี้ ทำไมถึงทำกับฉันแบบนี้”
เจียงโม่หานหยุดเท้ายืนนิ่งอีกครั้งและหมุนตัวเดินกลับไปทางเธอสองก้าว “คุณพูดว่าคุณสามารถตายเพื่อผมได้ อย่างนั้นคุณก็ตายเสียเถอะ อย่าให้เธออยู่ในปรโลกตามลำพังเลย”
หลิงเวยมึนงงไปแล้ว
เขา เขาบอกว่าให้เธอไปตายหรือ
“ทำไมล่ะ ไม่ยินยอมแล้วหรือ” เจียงโม่หานเย้ยหยัน “ความรักของคุณก็แค่ถูกแขวนอยู่ที่ปากสินะ?”
ริมฝีปากหลิงเวยขยับ “ฉันอาลัยอาวรณ์คุณ”
“หึ ถ้าหากว่าคุณตายในตอนนี้ บางทีผมอาจจะยังจำคุณได้”
ตาย? คำๆนี้เอ่ยออกมาช่างง่ายดาย แต่คนที่สามารถตัดสินใจได้อย่างแน่วแน่จริงๆนั้นจะมีสักกี่คน?
ในยามปกติพูดกันก็ไม่มีอะไร แต่จะให้จบชีวิตลงจริงๆ และไม่ได้เห็นโลกใบนี้อีก ก็จะรู้สึกหวาดกลัว
“โม่หาน...”
เจียงโม่หานเอ่ยเสียงเย็นยะเยือกออกมาจากลำคอ “หลิงเวย ความรักของคุณ ก็เป็นแค่สิ่งที่คุณคิดไปเองว่าใช่”
“ไม่ใช่” หลิงเวยส่ายหน้า เธอรักเขา “ตาย ถ้าหากว่าตายไปแล้ว ฉันก็จะไม่ได้เห็นคุณอีก...”
“แต่ว่าคุณตายไปแล้ว ผมก็จะจดจำคุณได้ คุณมีชีวิตอยู่ ผมก็ไม่มีทางรักคุณตลอดกาล คุณรักผมมากไม่ใช่หรือ ไม่อยากให้ผมจำคุณได้หรือ” น้ำเสียงของเจียงโม่หานที่แทบจะไร้ความรู้สึกนั้น ทำให้หลิงเวยหวาดกลัว “คุณช่วยฉันได้ไหมคะ”
เจียงโม่หานราวกับได้ฟังเรื่องขบขันมาก ทิ้งคำพูดเย็นชาเอาไว้ว่า “ฝันไปเถอะ!”
“หนานเฉิง” เจียงโม่หานหมุนตัวไป “ผมต้องการให้เธอตาย!”
หนานเฉิงรีบก้มหน้า เอ่ยว่า “บางทีเธออาจจะถูก...”
เจียงโม่หานตวัดสายตาโหดเหี้ยมมองมา หนานเฉิงก็หุบปากทันที “ผมทราบแล้วครับ”
หลิงเวยนึกว่าเขามาเยี่ยมเธอ มาเพื่อช่วยชีวิตเธอ แต่กลับคิดไม่ถึงเลยว่า การมาเยือนของเขาจะทำให้เธออยู่ห่างจากความตายใกล้ไปอีกก้าวหนึ่ง
เธอไม่เข้าใจ คิดไม่ออกว่าเจียงโม่หาน รู้ได้อย่างไร?
เป็นหลินลุ่ยซีหรือ
เธอเป็นใครกันแน่?
หรือว่าจะเป็น...จงเหยียนซี?
ไม่ เธอไม่เชื่อ
เห็นอยู่ชัดๆว่าเธอตายในกองเพลิง
ไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้
เป็นไปไม่ได้!
เธอไม่ยอมที่จะเชื่อว่าจงเหยียนซีอาจจะยังมีชีวิตอยู่!
นั่นเป็นคนที่ตัวเองเกลียดมากที่สุด เป็นเธอที่แย่งคนที่ตัวเองรักไป
เมื่อออกมาจากสถานีตำรวจ หนานเฉิงก็มองเจียงโม่หาน “อาศัยเพียงแค่ไม่กี่ประโยคของผู้ชายคนนั้น คุณก็เชื่อว่าหลิงเวยฆ่าคนแล้วหรือครับ”
เจียงโม่หานไม่ได้ตอบคำถามแต่กลับเอ่ยว่า “ส่งกุญแจรถมาให้ผม”
เจียงโม่หานเป็นกังวล “คุณจะไปไหนหรือ ผมจะไปส่งคุณ”
อารมณ์ของเขาดูเหมือนจะไม่ดี จึงไม่วางใจให้เขาอยู่คนเดียว
“เอามาให้ผม!” เขามีโทสะขึ้นมากะทันหัน หลังจากนั้นก็รู้ตัวว่าตัวเองไม่ควรจะระบายโทสะใส่เขา “อารมณ์ผมไม่ดี”
หนานเฉิงยื่นกุญแจรถส่งให้เขา “ถ้าหากว่าคุณไม่สบายใจ ผมจะดื่มเป็นเพื่อนคุณแก้วหนึ่ง?”
เจียงโม่หานเหลือบตาขึ้นมองเขา
หนานเฉิงเอ่ย “คุณตัวคนเดียว ไม่สู้ให้ผมอยู่เป็นเพื่อนคุณ ผมรู้จักร้านหนึ่งที่ไม่เลวเลย เงียบสงบมาก จะไม่มีใครไปรบกวน”
“ผมอยากอยู่คนเดียว” เขากดปุ่มปลดล็อกแล้วขึ้นรถไป
รถถูกขับออกไปอย่างรวดเร็ว