บทที่ 1019.3 ผู้ที่เข้าใจอย่างลึกซึ้งมักพูดจาเรียบง่าย

บทที่ 1019.3 ผู้ที่เข้าใจอย่างลึกซึ้งมักพูดจาเรียบง่าย

กระบี่ยาวที่สะพายอยู่ด้านหลังจางไฉ่ฉินพุ่งออกจากฝัก แสง กระบี่เหมือนสายน้าลึกในฤดูใบไม้ร่วง นางดีดปลายเท้าเหยียบลงบน กระบี่ยาว ทะยานลมเดินทางไกล ติดตามเจินเหรินผู้เฒ่าที่มีรูปโฉม เป็ นเด็กหนุ่มออกไปจากยอดเขาโพโม่ด้วยกัน วาดเส้นแสงสองเส้น ให้กรีดผ่าม่านราตรีไปอีกครั้ง

ที่แท้กองทัพม้าของราชสานักสามแคว้นที่มีแคว้นชิงซิ่งเป็ นหนึ่ง ในนั้นต่างก็มารวมตัวกันตรงเขตชายแดนของภูเขาเหอฮวานตาม ข้อตกลงแล้ว อีกทั้งในเรื่องของการระดมก าลังพลก็ยังเป็ นไปอย่าง เงียบเชียบอาพรางอย่างยิ่ง ก่อนหน้านี้ไม่มีข่าวแพร่งพรายออกไป แม้แต่น้อย แม่ทัพบู๊หลายคนที่นาพากองทัพถึงขั้นยังไม่รู ้เลยว่าต้อง ไปโจมตีใคร ฮ่องเต้สกุลหลิ่วก็ยิ่งเดินทางมาด้วยตัวเอง นาขบวนผู้ ถวายงานเชื้อพระวงศ์กลุ่มหนึ่ง สิ่งศักดิ์สิทธิ์แห่งภูเขาสายน้าของแต่ ละฝ่ ายและกองทัพชายแดนฝีมือดี ร่วมกันรอรวบแหกับอีกสองแคว้น ที่เหลือขนาบล้อมโจมตีภูเขาเหอฮวานจากสามทิศทาง

พูดถึงแค่ทางฝั่งของสกุลหลิ่วแคว้นชิงซิ่งก็ได้ส่งกองทัพหลวง รักษาพระองค์มาถึงสามพันนาย กองทัพม้าชายแดนแปดพันนายและ พลทหารเดินเท้าอีกสองหมื่นนาย บวกกับซานจวินห้ามหาบรรพต และสิ่งศักดิ์สิทธิ์อีกหลายสิบท่านที่เรียกรวมกาลังพลอย่างเร่งด่วน

จากค่ายทัพที่ประจาการในสถานที่ต่างๆ ให้มายังที่ตั้งของกองทัพ ชายแดน ฝ่ ายพรรคจินแชวที่นอกจากสายของอารามจินเซียนที่มี ยอดเขาฉุยชิงเป็ นผู้น าแล้ว ผู้ฝึกตนผู้สืบทอดของยอดเขาต่างๆ ก็ ล้วนลงเขากันมาหมด มารับหน้าที่เป็ นผู้ฝึกตนติดตามกองทัพแคว้น ชิงซิ่งชั่วคราว

ฮ่องเต้สกุลหลิ่วและฮ่องเต้ของอีกสองแคว้นนัดหมายกันไว้ว่า ช่วงยามไฮ่เข้ายามจื่อของคืนวันนี้จะยกทัพล้อมปราบภูเขาเหอฮวาน ด้วยกัน

ทว่ามีกองทัพใหญ่ช่วยเปิดทาง ต่อให้จะใช ้วิชาอภินิหารของผู้ ฝึ กตนและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย บวกกับเรือข้ามฟาก เรือยันต์ ทั้งหลายมาเสริมด้วยก็ยังคงต้องรอพรุ่งนี้เช ้าถึงจะมองเห็นภูเขาเหอฮ วาน

คนที่รู ้เรื่องวงในมาก่อนมีแค่ฮ่องเต้สกุลหลิ่วแคว้นชิงซิ่ง เฉิง เฉียนเจินเหรินผู้พิทักษ์แคว้น บรรพบุรุษสกุลจางเขตเทียนเฉา ผู้ฝึก กระบี่จางไฉ่ฉิน ฮ่องเต้และราชครูของอีกสองแคว้นที่เหลือเท่านั้น รวมกันแล้วก็ยังมีคนไม่เกินสิบคน

แน่นอนว่ายังคงเป็ นแคว้นชิงซิ่งและสกุลจางเขตเทียนเฉาที่ออก แรงเยอะสุด รับปากว่าการล้อมปราบภูเขาเหอฮวานในครั้งนี้ อาณา เขตของภูเขาสายน้าในรัศมีพันลี้นี้ สกุลหลิ่วจะแค่เก็บพื้นที่ส่วนเล็กๆ ไปเป็ นของตัวเองให้พอเป็ นพิธีเท่านั้น ส่วนอื่นๆ ที่เหลือล้วนมอบให้ อีกสองแคว้นไปจัดสรรกันเอง อีกทั้งหากร่วมมือกันจัดการกับอาณา

เขตของภูเขาเหอฮวานได้ส าเร็จ สกุลหลิ่วแคว้นชิงซิ่งก็จะยึดมั่นทา ตามแนวทางปฏิบัติของกองทัพอย่างเข้มงวด พื้นที่ประกอบพิธีกรรม และถ้าสถิตน้อยใหญ่สิบกว่าแห่งที่ตั้งอยู่รายทาง ของเชลยศึกทุก อย่างที่ได้รับมา จะเป็ นผลประโยชน์เพียงหนึ่งเดียวในการออก ก าลังคนของแคว้นชิงซิ่งครั้งนี้ นอกจากนี้แล้วคลังสมบัติทั้งแห่งของ ภูเขาเหอฮวาน รวมไปถึงจวนอินอวินภูเขาจุ้ยยวนและจวนเฝิ่นหวาน ของภูเขาอูเถิง แม้กระทั่งศาลเทพภูเขาสองแห่ง คลังสมบัติและ ผลประโยชน์ทั้งหมด แคว้นชิงซิ่งจะไม่แตะต้องแม้แต่น้อย หลังสิ้นสุด การต่อสู้จะมอบให้พันธมิตรสองฝ่ายไปแบ่งกันเอง

แสงกระบี่ของจางไฉ่ฉินและเงาร่างที่ทะยานลมของเจินเหรินเฉิง เฉียนพลันหายวับไปหลังจากนั้นคนทั้งสองต่างก็เก็บซ่อนลมปราณ อาพรางตัวเดินทางไปร ้อยกว่าลี้ สุดท้ายก็มาถึงเทือกเขาแห่งหนึ่งที่ สายลมพัดกระโชกเยือกเย็น

ภูเขากว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ต้นไม้ใบหญ้าเขียวชอุ่มและเงียบ สงบ โขดหินใหญ่ตั้งอยู่สองฝั่งของทางลาด ต้นไม้โบราณที่ไม่รู ้ว่ามี อายุกี่ร ้อยปีตั้งตระหง่านเงียบสงบไร ้พลังชีวิต

ผู้เฒ่าร่างกายาที่ทั้งเส้นผมและหนวดล้วนเป็ นสีขาวโพลนนั่งอยู่ บนก้อนหินยักษ์ริมหน้าผา ยิ้มถามว่า “จ้าวฝูหยางสัมผัสได้หรือไม่ว่า ตัวเองตกอยู่ในสภาพการณ์ที่ไม่ดีแล้ว?”

เฉิงเฉียนนั่งขัดสมาธิลงด้านข้าง พยักหน้าเอ่ย “อาศัยค่ายกล พิทักษ์ภูเขาแห่งใหม่ อีกทั้งหลายแคว้นรอบด้านก็ไม่มีเซียนดิน

ก่อกาเนิดที่เป็ นศัตรูกัน หากเปลี่ยนข้าไปเป็ นเขาก็ต้องประมาทอยู่ เหมือนกัน ด้วยขอบเขตของเขากับอวี๋ฉุนจือ ได้ทั้งพิทักษ์พื้นที่หรือ จะหนีก็ได้ ต้องมั่นใจมากว่าพวกเราไม่กล้าผูกปมแค้นกับภูเขาเหอฮ วาน”

จางไฉ่ฉินเรียกผู้เฒ่าว่าท่านปู่ ทวด ผู้เฒ่าพยักหน้ารับด้วย รอยยิ้ม

พวกเขาตั้งขบวนล้อมโจมตีภูเขาเหอฮวาน เตรียมรอจับตะพาบ ในไหเรียบร ้อยแล้ว

คืนนี้ภูเขาเหอฮวานจัดงานฉลองรับบุตรเขยอย่างเอิกเกริก กลุ่ม คนป่าเถื่อนมารวมตัวกัน ทั้งงูทั้งหนูอยู่ร่วมรัง ถือว่าลดปัญหายุ่งยาก ไปได้มาก หาไม่แล้วในรัศมีพันลี้รอบด้านนี้จวนและพื้นที่ประกอบ พิธีกรรมน้อยใหญ่สามสิบกว่าแห่งปนกันมั่วซั่วไปหมด ย่อมมีปลาที่ หลุดลอดหว่างแหไปอย่างเลี่ยงไม่ได้

จางฉงทอดถอนใจ “มองดูเหมือนเป็ นความคิดเพ้อฝัน แต่กลับ ท าได้จริง หากไม่พูดถึงสถานะ จ้าวฝูหยางเองก็ถือเป็ นผู้มีพรสวรรค์ ด้านการฝึกตนที่พบเจอได้ยากคนหนึ่งเหมือนกัน”

เฉิงเฉียนกล่าว “ถึงอย่างไรก็เป็ นการน าวิชานอกรีตมาใช้ในทาง ที่ชั่วร ้าย ดูกันในระยะยาวแล้ว จิตแห่งมรรคาถูกสันดานเดิมชักน า อย่างที่มองไม่เห็น ไม่ใช่การใช้จิตแห่งมรรคาช าระล้างสันดานเดิม มี แต่จะผิดต่อตัวเองและผิดต่อผู้อื่น”

อันที่จริงคากล่าวว่าวิชานอกรีตบนภูเขา ถือเป็ นคากล่าวในเชิง บวก

จ้าวฝูหยางและอวี๋ฉุนจือหนึ่งภูตงูหนึ่งภูตจิ้งจอก ในอดีตได้แบ่ง กันครอบครองสองฝากฝั่งของแม่น้าสายใหญ่ มองดูเหมือนเป็ นน้า บ่อที่ไม่ยุ่งกับน้าคลอง แต่แท้จริงแล้วได้ผูกสมัครเป็ นคู่บ าเพ็ญเพียร สายสัมพันธ ์แน่นแฟ้ นเหมือนกิ่งก้านที่เชื่อมโยงกัน คอยช่วยเหลือกัน และกัน และแม่น้าใหญ่ที่ตั้งอยู่ภาคกลางของแจกันสมบัติทวีป ภายหลังก็กลายมาเป็ นหนึ่งในช่องทางหลักของลาน้าใหญ่ จ้าวฝู หยางที่ร่างจริงคืองูหลามเผือกตัวหนึ่งได้ใช ้เวทลับยึดครองภูเขา หล่อหลอมภูเขาจุ้ยยวนทั้งลูกอย่างสมบูรณ์ก่อน แล้วค่อยช่วยให้อวี๋ ฉุนจือย้ายภูเขาอูเถิงมาทั้งลูก ถ่ายทอดวิชาประกอบกามกิจชั้นสูงบท หนึ่งให้กับนาง สองภูเขาอิงแอบเหมือนหางสองหางที่พัวพันร่วมเพศ กัน พัฒนาตบะของแต่ละคนด้วยวิธีการนี้

จางฉงไม่ยอมรับและไม่ปฏิเสธ เพียงแค่เอ่ยสัพยอกว่า “คู่รักคู่นี้ คิดว่าฟ้ าคือผ้าห่มดินคือเตียงนอนจริงๆ สู้รบโรมรันกันมาพักใหญ่ แล้ว ทาให้ตาแก่ที่เป็ นคนจริงจังซื่อตรงอย่างข้าทนมองไม่ได้เลย”

เฉิงเฉียนกล่าวเตือน “ตาเฒ่าจาง แก่แล้วอย่าท าตัวหน้าไม่อาย ไฉ่ฉินยังอยู่ด้วยนะ”

ตอนที่จางฉงยังหนุ่มเคยตะลุยดงเครื่องประทินโฉมมาน้อยนัก หรือ ติดหนี้รักไว้บนภูเขาล่างภูเขาบานเบอะ ใครกันที่เรียกตัวเองว่า “เจียงซ่างเจินแห่งเขตเทียนเฉา?

จางฉงขุ่นเคืองอยู่ในใจ ถามว่า “ภาพบรรยากาศโอสถทองขอ งอวี๋ฉุนจือเป็ นอย่างไรบ้าง?”

เฉิงเฉียนกล่าว “วันนี้ได้เห็นแล้วก็มิอาจดูแคลนได้เลย แม้ว่า ตอนนี้นางยังไม่มีลางว่าต้องปิดด่าน แต่คิดดูแล้วก็คงไม่ช ้าเกินไป นัก”

จางฉงจุ๊ปากเอ่ย “ถ้าอย่างนั้นก็เหมือนเจินเหรินผู้เฒ่าเฉิงที่ต่างก็ เป็ นคอขวดโอสถทองแล้ว? จ้าวฝูหยางยังไม่เท่าไร เพราะถึงอย่างไร ก็เคยได้รับการสืบทอดที่แท้จริงจากพรรคจินแชวของพวกเจ้า หาก จะว่ากันด้วยการสืบทอดจากอาจารย์ เมื่อเทียบกับเจ้าประมุขอย่าง เจ้าแล้วก็ด้อยกว่าไม่มาก เขามีชาติกาเนิดที่ดีมาตั้งแต่เกิด คุณสมบัติในการฝึกตนยิ่งดีมากกว่า เขาเลื่อนเป็ นก่อกาเนิดได้ ข้าก็ นับถือ งูหลามขาวล้อมพันภูเขากลายร่างเป็ นเจียว เจียวหยินพ่นเมฆ สกปรก หึหึ ช่างเป็ นภาพบรรยากาศที่ยิ่งใหญ่นัก แต่หากจะพูดถึง ภูตจิ้งจอกอย่างอวี๋ฉุนจือ หากนางเลื่อนเป็ นขอบเขตก่อกาเนิดพร ้อม กับจ้าวฝูหยางได้แบบนั้นก็สนุกแล้ว นางเป็ นปีศาจจิ้งจอกนะ ผู้ฝึกตน โอสถทองทั่วไปจะไม่ถูกนางปั่นหัวเล่นอยู่ในก ามือ จับหยางมาเสริมห ยินได้อย่างง่ายๆ เลยหรอกหรือ? ภูตจิ้งจอกเห็นแก่ความสัมพันธ ์ที่ เคยมีแล้วก็จดจาความแค้นได้ดีที่สุด การล้อมสังหารครั้งนี้ หาก ปล่อยให้นางหนีรอดไปได้ ข้าจะต้องรีบหนีไปหลบให้ไกลแน่นอน”