ตอนที่ 2701
บทที่ 1019.4 ผู้ที่เข้าใจอย่างลึกซึ้งมักพูดจาเรียบง่าย
October 21, 2026
บทที่ 1019.4 ผู้ที่เข้าใจอย่างลึกซึ้งมักพูดจาเรียบง่าย
งานเลี้ยงหาคู่แต่งบุตรสาวของภูเขาเหอฮวานกาลังจะเริ่มต้นขึ้น แขกจากฝ่ายต่างๆ มาถึงกันแล้ว ทั้งผู้ฝึกตนอิสระ ทั้งสิ่งศักดิ์สิทธิ์แห่ง ศาลเถื่อน ชื่อจวนและฉายาสามารถตั้งกันมั่วๆ ได้ แต่ตาแหน่งจะนั่ง กันมั่วซั่วไม่ได้เด็ดขาด
นอกจากจวนสู่เยว่แล้วยังมีฉินแจว๋แห่งทะเลสาบซูเจี่ยน เขาเองก็ มีคุณสมบัติที่ได้ครอบครองห้องบุปผาห้องหนึ่งเช่นกัน แขกผู้มี เกียรติระดับต้นๆ คนอื่นๆ ของภูเขาเหอฮวานได้ครอบครองห้องโถง จัดเลี้ยงที่กินพื้นที่ใหญ่ที่สุด ยกตัวอย่างเช่นผีผาฮูหยินที่มีพื้นที่ ประกอบพิธีกรรมชื่อว่าถ้าเทียนไล่ นางมอบผลซิ่งสายฟ้ ามาให้หนึ่ง ผล โอสถวารีหนึ่งเม็ดถือเป็ นแขกสูงศักดิ์ที่นาของขวัญมีน้าหนัก อย่างมากมามอบให้แล้ว เพียงแค่เพราะนางกับอวี๋ฉุนจือเจ้าจวนเฝิ่น หวานคือสหายรักที่มีความสัมพันธ ์ดีเยี่ยมต่อกัน
ด้านข้างของนางคือผู้เฒ่าคนหนึ่งที่มีฉายาว่า “เฮยหลงเซียนจ วิน” คือผู้ฝึกตนเผ่าปีศาจขอบเขตชมมหาสมุทร ได้มอบซองแดงที่มี เงินเกล็ดหิมะสิบแปดเหรียญให้ซองหนึ่งเคยเป็ นเทพวารีของศาล เถื่อนทางทิศใต้ของแจกันสมบัติทวีป
และยังมีถังคุนราชาปีศาจที่ถ้าสถิตตั้งอยู่บนเส้นทางหยวนโหรว มีขอบเขตเป็ นถ้าสถิต แต่กลับมีวิชาเหิงเลี่ยน (คือวิชาหนึ่งของการ
ฝึกกังฟู กุญแจสาคัญอยู่ที่อาศัยการปะทะพุ่งชนวัตถุแข็งๆ มาเพิ่ม ความสามารถในการต้านทานการโจมตีให้กับร่างกาย) เทียบเท่ากับ ร่างกายของผู้ฝึกยุทธขอบเขตห้า เป็ นเหตุให้เชี่ยวชาญวิชาหอกและ กระบองอย่างมาก
ส่วนชายฉกรรจ์ร่างกายาที่นั่งเรือยันต์ส่วนตัวมาร่วมแสดงความ ยินดีที่นี่ไม่เหมือนกับถังคุน เขาคือผู้ฝึ กยุทธเต็มตัวอย่างแท้จริง ขอบเขตหก
เดินทางมาร่วมแสดงความยินดีในครั้งนี้ มาด้วยสองมือที่ว่าง เปล่า ไม่พกของขวัญมาเขาคือคนที่ตะกละดื่มที่สุด วางท่าชัดเจนว่า พาสาวใช ้สองคนมาที่ภูเขาเหอฮวานก็เพราะน้าลายสออยากดื่ม เหล้าหมักตระกูลเซียน
ฝูชี่ที่เนื่องจากเป็ นเพื่อนรักของอวี๋เจิ้นก็มานั่งอยู่ที่นี่เหมือนกัน
คนที่รับผิดชอบรับรองแขกอยู่ที่นี่คือเหนียงเนียงเทพวารีภูเขาจุ้ย ยวน นางสวมชุดสีแดงเข้ม เรือนกายอรชรอ้อนแอ้น งดงามเพริศพริ้ง
โถงรับแขกที่อยู่ติดกันมีหลี่ถิ่งเทพภูเขาของภูเขาอูเถิงคอย รับผิดชอบรับรองแขก
สุดท้ายจึงจะเป็ นห้องด้านข้างที่ผู้ดูแลอวี๋จวนเฝิ่ นหวานเป็ น ผู้รับผิดชอบยกน้าส่งชาสานสัมพันธ ์กับวีรบุรุษที่มาจากฝ่ ายต่างๆ อย่างกระตือรือร ้น
ป๋ ายเหมาเจ้าจวนป๋ ายแห่งจวนชิงป๋ ายสันเขาเซียจื่อ มอบเงิน เกล็ดหิมะห้าสิบเหรียญและหมึกโบราณที่ทาขึ้นจากในวังอีกหนึ่งชุด จึงได้แค่มาดื่มหล้าอยู่ที่นี่ โชคดีที่แม้ว่าครั้งนี้ทางฝั่งภูเขาเหอฮวานจะ แบ่งแขกออกเป็ นระดับต่างๆ แต่ในเรื่องของสุรากลับปฏิบัติอย่างเท่า เทียมกัน ทุกคนต่างก็ได้ดื่มเหล้าหมักตระกูลเซียนชนิดหนึ่งที่ราคา ไม่ธรรมดาคนละสองกา นี่แสดงให้เห็นว่าภูเขาเหอฮวานยังใจกว้าง อยู่บ้าง ป๋ ายเหมาดื่มเหล้ายังถือว่าสารวม แต่วิธีการดื่มของถังคุนที่ อยู่ในห้องติดกัน เกรงว่าอีกไม่นานคงจะถอนทุนคืนได้แล้ว
เจ้าจวนป๋ ายที่มีรูปโฉมเป็ นปัญญาชนสวมชุดนกกระสาหยิบ ขนมชิ้นหนึ่งจากในถาดขึ้นมาเคี้ยวอย่างละเอียด จากตาแหน่งของ เขาจะสามารถมองเห็นเหนียงเนียงเทพภูเขาจุ้ยยวนที่แสดงความงาม ของสตรีซึ่งเติบโตอย่างเต็มที่ออกมาได้เต็มตาพอดี
เพียงแต่ไม่รู ้ว่าท าไม สองฝู่ จวินจ้าว อวี๋แห่งภูเขาเหอฮวาน และ ยังมีบุตรชายหญิงของพวกเขาถึงไม่ปรากฏตัวสักคน นี่เกินเวลาที่ ก าหนดไว้มาถึงสองเค่อแล้ว
ทางฝั่งของถนนหลักในเมืองเล็ก นักพรตหนุ่มคนหนึ่งที่ในมือถือ กิ่งไม้ทาท่าเหมือนกาลังขี่รถม้า เงยหน้ามองไปทางภูเขาจุ้ยยวนและ ภูเขาอูเถิง ยิ้มบางๆ เอ่ยว่า “บนภูเขาอูยวน แม้แต่กาและนกอินทรีก็ ยังบินผ่านได้ยาก มีเพียงงูเหลือมพิษอาศัยอยู่ในถ้า สุนัขจิ้งจอกสร ้าง รัง”
งานเลี้ยงรับลูกเขยกาลังจะเริ่มต้นขึ้น ราชาปีศาจ เซียนจวิน เจ้า แห่งถ้าสถิตของแต่ละสถานที่ในอาณาเขตภูเขาเหอฮวานต่างก็มาถึง กันหมดแล้ว ด้านล่างซุ้มป้ ายที่ตีนเขาไม่มีผู้ดูแลอวี๋ที่คอยขานชื่อ แขกที่มาร่วมงานอยู่แล้ว เพราะเขาไปรับรองแขกที่จวนเฝิ่นหวาน ทิ้ง ไว้แค่นักบัญชีคนนั้นให้เขียนรายชื่อของแขกที่มาร่วมพิธีเพียงลาพัง เขายังคงนั่งอยู่ด้านหลังโต๊ะที่ปูด้วยผ้าแพรต่วนสีแดงสด ผู้ดูแลอวี๋ยัง ไม่ลืมจัดหาองค์รักษ์สี่ห้าคนเอาไว้ให้ หลีกเลี่ยงไม่ให้นักบัญชีนึกจะ หายตัวก็หายตัวไปเลย
ลู่เฉินหันหน้าไปมองต้นไม้ใหญ่ต้นนั้น ยิ้มกล่าวว่า “จ้าวฝูหยาง ผู้นี้ก็ถือว่าไม่ธรรมดาแล้ว อาจารย์พาเข้าสานักฝึกตนอยู่ที่ตัวเอง ใช ้ วิธีนอกรีตจนบรรลุได้ทางลัดในการเลื่อนเป็ นก่อกาเนิดสายหนึ่ง ทุก วันนี้ก็เผยความสามารถให้เห็นอย่างเด่นชัด พรรคจินแชวพลาดผู้มี พรสวรรค์คนหนึ่งไปแล้ว”
หากอยู่ในใต้หล้ามืดสลัวที่มีเก้าภูเขาหนึ่งสายน้า ตามหา สถานที่ที่โชคชะตาภูเขาเข้มขันสักแห่ง ยึดครองเส้นชีพจรมังกร ครองตาแหน่ง “งูเจ้าถิ่น” ให้ได้ ป่านนี้จ้าวฦหยางก็คงเป็ นเจียวภูเขา ก่อกาเนิดที่เรียกลมได้ลมเรียกฝนได้ฝนไปแล้ว
คิดอยากจะลงน้ากลายเป็ นเจียวในใต้หล้ามืดสลัวที่โชคชะตาน้า บางเบาเป็ นเรื่องที่ยากมากเหลือเกิน ดังนั้นภูตแห่งป่าเขาของที่นั่นที่ ถูกบีบให้ย้ายไปยังสายของการยึดครองภูเขาหลอมภูเขาจึงมีอยู่ไม่ น้อย
ไปถึงที่โต๊ะของตีนเขา ลู่เฉินหยิบซองแดงสามซองออกมาจาก ชายแขนเสื้อ ด้านในซองแดงทุกซองบรรจุเงินเกล็ดหิมะไว้สอง เหรียญ ด้านบนรายชื่อของผู้ที่มาร่วมแสดงความยินดีเขียนว่าเฉินเห ริน เจิ้งเฉียน และนักพรตลู่เฉิน
จวนอินอวินที่อยู่บนภูเขาเปิดการประชุมศาลบรรพจารย์ขึ้นมา อย่างรีบร ้อน ไม่มีคนนอก แม้กระทั่งเทพภูเขาสองคนก็ยังไม่ถูกเรียก ตัวให้มาเข้าร่วมการประชุม
คุณหนูใหญ่จ้าวบุตรสาวคนโตที่กลับบ้านเดิมมาเยี่ยมญาติ บุตรชายคนรองอวี๋เจิ้น อวี๋คุณหนูสามที่กาลังจะออกเรือน และยังมี จ้าวแยนคุณหนูสี่บุตรคนเล็กที่เป็ นที่รักของพ่อแม่มากที่สุด
จ้าวฝูหยางกล่าวด้วยน้าเสียงเรียบเฉยว่า “เพิ่งจะได้รับรายงาน ข่าวว่าเฉิงเฉียนและสกุลหลิ่วแคว้นชิงซิ่งเป็ นผู้น าร่วมมือกับสอง แคว้น ยกทัพใหญ่มาบุกโจมตีภูเขาเหอฮวานของพวกเรา กองก าลัง ทหารของแต่ละฝ่ ายอยู่ระหว่างเดินทางแล้ว กองก าลังของสามฝ่ ายสิ่ง ศักดิ์สิทธิ์แห่งภูเขาสายน้าและขุนนางใต้อาณัติ เสมียนผู้ช่วย ผู้ฝึก ตนผู้ถวายงาน รวมกันแล้วเกรงว่าน่าจะมีสามถึงห้าร ้อยนาย ทหาร สวมเสื้อเกราะของล่างภูเขาก็มีจานวนเกือบหนึ่งแสน โอบล้อมภูเขา เหอฮวานจากสามทิศทาง เริ่มเคลื่อนกาลังพลกันแล้ว เห็นได้ชัดว่ามี การนัดหมายกันมาก่อนล่วงหน้า”
อวี๋โหยวอี๋เอ่ยอย่างตกตะลึง “แคว้นชิงซิ่งไม่ถูกกับพวกเขา หลายปีมานี้ก็เกิดข้อพิพาทกันที่ชายแดนมาโดยตลอด ทาไมจู่ๆ ถึง มาร่วมมือกันได้ล่ะ?”
จ้าวฝูหยางหลุดหัวเราะพรืด “ตอนนี้ถามคาถามประเภทนี้จะยังมี ความหมายอะไรอีก”
สีหน้าของอวี๋เจิ้นซับซ ้อน “ฮ่องเต้สกุลหลิ่วแคว้นชิงชิ่งและเฉิง เฉียนไม่มีพื้นที่ว่างเหลือให้พวกเราเลยหรือ?”
สีหน้าของจ้าวฝูหยางมืดทะมึน ส่ายหน้าเอ่ย “ไม่ต้องพูดแล้ว มี แต่จะเปลืองน้าลายเปล่าๆ แต่ละคนล้วนกินยาผิดขนานกันมาทั้งนั้น ถึงคิดจะมาแทะกระดูกแข็งๆ อย่างภูเขาเหอฮวานให้ได้”
อวี๋ฉุนจือเอ่ยเสียงเบา “ทางฝั่งของผีผาฮูหยินล่ะ?”
จ้าวฝูหยางเหลือบตามองนางด้วยสายตาเย็นชา
อวี๋ฉุนจือเงียบกริบเป็ นจักจั่นในหน้าหนาว ไม่กล้าพูดมากอีก แม้แต่ครึ่งคา
จ้าวฝูหยางมองไปยังอวี๋เจิ้น ถามว่า “สหายแซ่แยนของเจ้าคน นั้นมาจากแยนอวี้ถังของสกุลฝูหรือไม่?”
้