บทที่ 958.3 บนยอดเขาชิงผิง

ไม่เหมือนกับแจกันสมบัติทวีป ในประวัติศาสตร์ของใบถงทวีป มีลำน้ำเก่าอยู่สายหนึ่ง เพียงแต่ว่าเวลาผันผ่านมาเนิ่นนานจึงถูกราชวงศ์ นครของแคว้นเล็กต่างๆ จวนตระกูลเซียนที่ตั้งอยู่เลียบลำน้ำของภาค กลางในทวีปแบ่งสัดส่วนกันจนกระจัดกระจายไปหมดแล้ว ซ่อมเก่า เหมือนเก่า ไม่ได้มีความหมายเท่าใดนัก ของเก่าก็ยังเหมือนของใหม่ ไม่ได้อยู่ดี โชคดีที่มีตัวอย่างสำ เร็จรูปอยู่ข้อหนึ่งที่สามารถยกทั้งชุดเอา มาทำตามได้ ก็คือลำน้ำฉีตู้ของแจกันสมบัติทวีป อีกทั้งปีนั้นระดับความ ยากในการขุดเจาะลำน้ำใหญ่สายนี้ก็เหนือกว่าลำน้ำเก่าของใบถงทวีป สายนี้มากนัก ไม่อย่างนั้นต่อให้เฉินผิงอันและภูเขาเซียนตูสำ นักกระบี่ชิงผิงต่างก็ เป็นหนึ่งในผู้บุกเบิก คือคนที่ออกหน้าประสานงานตามความหมายที่ แท้จริง แต่ก็ย่อมเลี่ยงการทะเลาะโต้เถียงรุนแรงที่อาจจะเกิดขึ้น หลายครั้งไม่ได้ ต้องมีความขัดแย้งพื้นฐานเกิดขึ้นอีกมาก นอกจากนี้การสร้างลำน้ำใหญ่สายหนึ่ง ต้องใช้เงินฝนธัญพืชมาก น้อยแค่ไหนก็ต้องดูว่าลำน้ำใหญ่ที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อสายนี้ จะปูแผงขายของ ไว้ใหญ่แค่ไหนทาด้านของราชวงศ์ต้าเฉวียน เห็นได้ชัดว่าวางแผนทำเรื่องนี้ไว้นาน แล้ว ทุกวันนี้ก็มีเค้าโครงคร่าวๆ ของท้องน้ำลำน้ำใหญ่แล้ว ทว่าใน สายตาของชุยตงซาน จุดที่ต้องแก้ไขให้ถูกต้องยังมีอีกมากนัก ไม่ใช่ เรื่องเล็กที่แค่ต้องให้คนนอกมาตรวจสอบชดเชยช่องโหว่อะไรด้วยซ้ำ เฉินผิงอันฟังจนเข้าใจคร่าวๆ แล้วก็ถามว่า “ก่อนหน้านี้ที่เจ้าพูดคุย เรื่องนี้กับพวกแม่ทัพผู้เฒ่า ได้พูดไปถึงตัวเลือกสำ รองตำแหน่งเทพวารี ระดับสูงของลำน้ำใหญ่บ้างหรือไม่?” ตามกฎที่ศาลบุ๋นกำหนดไว้ เมื่อลำน้ำใหญ่ถูกสร้างขึ้นก็เท่ากับว่า จู่ๆ ใบถงทวีปจะมีเทพวารีระดับขั้นสูงสุดเพิ่มมาอีกถึงสามท่าน พูดถึงแค่ กง โหวและป๋อ อย่างน้อยที่สุดก็เป็นเทพวารีระดับสูงสามท่านแล้ว หากจะพูดว่านอกจากภูเขาเซียนตูและสำ นักกระบี่ชิงผิงที่เป็นผู้นำ แล้ว ยังต้องเพิ่มสกุลเหยาราชวงศ์ต้าเฉวียน ผูซาน หรือไม่ก็ภูเขาไท่ผิง ของหวงถิงเข้ามาเป็นผู้บุกเบิกด้วย ถ้าอย่างนั้นกองกำลังของพวกเขาแต่ละฝ่ายจะพากันนั่งลง ปิดประตูแล้วแบ่งจำ นวนรายชื่อที่ล้ำค่านี้ไปหมดสิ้นตั้งนานแล้ว หรือจะเปิดทางประตูให้กว้างขวาง พยายามดึงตัวแคว้นหรือไม่ก็ ตระกูลเซียนมามากกว่าเดิม จากนั้นค่อยร่ายตัวเลือกของเทพวารีที่ เหมาะสมที่สุดออกมา เป็นฝ่ายยอมยกจำ นวนรายชื่อหนึ่งหรือถึงขั้นสอง รายชื่อออกมาให้? อันที่จริงนี่ก็คือปัญหายากที่ไม่เล็กเลยนิสัยบางอย่างของปัญญาชน ไม่อาจใช้การได้ มีแต่จะทำให้เสีย เรื่อง แต่ก็ไม่ใช่ว่าเอาแต่ใช้ความยุติธรรมอย่างไร้ซึ่งความเห็นแก่ตัว อย่างเดียวแล้วจะทำให้เรื่องสำ เร็จได้ ชุยตงซานกะพริบตาปริบๆ ยิ้มเอ่ยว่า “ก่อนหน้านี้ศิษย์อยู่ในห้อง ของแม่ทัพผู้เฒ่า ทุกคนนั่งล้อมกระถางไฟพูดคุยเรื่องนี้กัน เพียงแต่ว่า ตอนนั้นสิ่งที่ทุกคนมองเห็นล้วนเป็นเรื่องเร่งด่วนดุจไฟลามขนคิ้ว กังวล มากกว่าว่าสรุปแล้วเรื่องนี้จะทำได้หรือไม่ได้ เพราะถึงอย่างไรจะมีการ เริ่มต้นที่ดีได้หรือไม่ก็ยังบอกได้ยาก อาจารย์ไม่อยู่ด้วย ตอนนั้นพวกเรา เลยไม่ได้คุยแล้วก็ไม่กล้าคุยไปไกลขนาดนั้น” เฉินผิงอันถลึงตาใส่ เห็นได้ชัดว่าชุยตงซานต้องการให้อาจารย์อย่างตนต้องเหนื่อยกาย เหนื่อยใจแล้ว ชุยตงซานหัวเราะหึหึ “ทางฝั่งของราชวงศ์ต้าเฉวียน ตำหนักปี้โหยว ของเหนียงเนียงเทพวารีลำคลองม่ายเหอของพวกเราจะต้องได้ ครอบครองรายชื่อกงโหวป๋อหนึ่งชื่อแน่นอน” เฉินผิงอันเอ่ยเสียงเบา “เรื่องนี้ยังต้องดูว่าตัวหลิ่วโหรวเองเต็มใจ หรือไม่” ปัญหายากที่ใหญ่ยิ่งกว่านั้นอยู่ที่ว่าลำน้ำใหญ่ไม่เหมาะจะเป็น เส้นตรง หาไม่แล้วสายน้ำถาโถมซัดโหมลงสู่มหาสมุทร อันที่จริงกลับง่ายที่จะนำพาโชควาสนาของขุนเขาสายน้ำในหนึ่งทวีปไปด้วย ราชวงศ์ทั่วไป และจวนเซียนบนภูเขาที่ตั้งอยู่ริมน้ำต่างก็ไม่อาจรั้งโชควาสนาพวกนั้น เอาไว้ได้ เป็นเหตุให้ทุกครั้งที่เจอกับจุดที่ท้องน้ำของลำน้ำใหญ่เป็นแนว เส้นตรง มักจะตามมาด้วยเสียงบ่นด้วยความขุ่นเคืองดังระงมเสมอ แต่ลำน้ำใหญ่สายหนึ่งก็ไม่เหมาะจะคดเคี้ยวหักเหมากเกินไปด้วย หาไม่แล้วก็ง่ายที่จะทำลายโชคชะตาภูเขาของหนึ่งทวีป ขณะเดียวกันนี่ก็ หมายความว่า นครและที่นาของแคว้นมากมายจะต้องถูกน้ำของลำน้ำ ใหญ่ท่วมกลบทับ ลำพังแค่การย้ายถิ่นพลัดที่นาคาที่อยู่ของชาวบ้านที่อาศัยอยู่ริมน้ำก็มีความเป็นไปได้อย่างยิ่งว่าจะเกี่ยวพันกับจำ นวนประชากรนับล้านหรืออาจถึงขั้นสิบล้านคน เป็นเหตุให้ทุกครั้งที่ลำน้ำใหญ่มีการหักเหคดเคี้ยวก็จะนำมาซึ่งคำวิพากษ์วิจารณ์นับไม่ถ้วนเช่นเดียวกัน บวกกับที่เมื่อลำน้ำใหญ่ถูกสร้างขึ้น นอกจากการขุดเจาะท้องน้ำแล้วยังเกี่ยวพันไปถึงการเปลี่ยนเส้นทางของกระแสน้ำไหล ภูเขาจำ นวนมากที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ราบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพื้นที่ต่ำเป็นแอ่งกระทะ ก็มีความเป็นไปได้มากว่าจะกลายเป็นปฏิทินเหลืองไปนับแต่นี้สำ หรับจักรพรรดิและราชสำ นักของแต่ละแคว้นที่เพิ่งกอบกู้แคว้นได้แล้วล้วนเป็นความเสียหายอย่างมหาศาลที่ไม่หักไม่ลบซึ่งอยู่ใกล้เพียงตรงหน้า ดังนั้นการชั่งน้ำหนักผลได้ผลเสียในเรื่องนี้จึงยังโยงใยไปถึงการช่วงชิงกันทางด้านผลประโยชน์ที่ซับซ้อนอย่างถึงที่สุดในทุกๆ ด้านในแจกันสมบัติทวีป ต้าหลีหนึ่งแคว้นก็คือหนึ่งทวีป ไม่จำ เป็นต้องถือสาผลได้ผลเสียของแต่ละแคว้นแต่ละสถานที่พวกนี้เลย บวกกับขุนนางของต้าหลีที่มีความสามารถและประสบการณ์ด้านการปกครองยิ่งไม่มีทางมีใครที่ชี้ไม้ชี้มืออยู่ด้านข้างหรือทำตัวเป็นตัวถ่วง ใบถงทวีปจะเปรียบเทียบได้อย่างไร?สืบสาวราวเรื่องกันแล้ว ปัญหาใหญ่สองข้อนั้นอยู่ที่เงินทองและใจคนเฉินผิงอันพูดด้วยสีหน้าจนใจ “หากจะให้ประหยัดแรงกายแรงใจที่สุดก็คือใช้เงินเทพเซียนซื้อเส้นทางที่ลำน้ำใหญ่ไหลผ่านทั้งเส้นมาโดยตรง”คิดอยากจะประหยัดแรงกายแรงใจก็ต้องจ่ายเงินก้อนใหญ่ ใช้เงินที่มากพอมาถมหลุมใหญ่อย่างใจคนให้เต็มหมี่ลี่น้อยขมวดคิ้วสองข้างที่เป็นสีอ่อนจาง พูดทอดถอนใจว่า“ถ้าอย่างนั้นจะต้องขนย้ายภูเขาเงินที่สูงแค่ไหนใหญ่แค่ไหนกันนะ?”เฉินผิงอันยิ้มกล่าว “บางทีอาจมีแค่คนคนเดียวที่มีพื้นฐานกำลังทรัพย์มากขนาดนี้ นั่นก็คือเทพเจ้าแห่งโชคลาภหลิวของธวัลทวีป”หมี่ลี่น้อยเอ่ยชื่นชม “ถ้าอย่างนั้นเขาก็มีเงินเยอะเกินไปแล้ว น่าเสียดายที่ข้าไม่สนิทกับเทพเจ้าแห่งโชคลาภหลิวของธวัลทวีป เจอหน้ากันก็ไม่อาจพูดคุยกันได้”ชุยตงซานยิ้มพลางยื่นมือมาลูบศีรษะของหมี่ลี่น้อยแม่นางน้อยรีบก้มหัวงอเข่าโยกศีรษะหลบทันใด ยิ่งนานวันห่านขาวใหญ่ก็ยิ่งกำเริบเสิบสานมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว ดูสิดู นี่ยังไม่ทันได้เป็นเจ้าสำ นักก็ขวัญกล้าขนาดนี้แล้ว รอให้ได้เป็นเจ้าสำ นักเมื่อไหร่จะไม่ยิ่งร้ายกาจ ร้ายกาจ ร้ายกาจมากหรอกหรือเฉินผิงอันกล่าว “กิจธุระที่เป็นรูปธรรม เจ้าเป็นตัวแทนของภูเขาเซียนตูมีอำนาจในการรับผิดชอบทั้งหมด ข้าแค่จะช่วยออกหน้าประสานงานให้เท่านั้น แต่เจ้าก็อย่าได้รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ อันดับแรก ศาลบุ๋นและสำ นักศึกษา ข้าต้องออกหน้าให้อยู่แล้ว อันดับรองลงมา ข้าได้ช่วยพวกเจ้าตกลงกับหย่างจื่อไว้แล้ว บางทีหลังจากนี้นักพรตเนิ่นก็น่าจะมาช่วยพวกเราที่ใบถงทวีปอีกแรง หนึ่งน้ำหนึ่งภูเขา พูดถึงแค่เรื่องความสิ้นเปลืองในการขนย้ายก็ประหยัดเงินเทพเซียนจำ นวนมหาศาลไปก้อนหนึ่งแล้ว นอกจากนี้ทางฝั่งของชิงถงแห่งหอสยบปีศาจก็จะออกแรงด้วยชิงถงรับหน้าที่เป็นผู้ถวายงานอันดับรองของสำ นักกระบี่ชิงผิงของพวกเรา ต้องไม่มีทางนิ่งดูดายแน่”ชุยตงซานหัวเราะพลางถูมือ “พอแล้ว มากเกินพอแล้ว ต้องเอาอย่างอาจารย์ หยุดแต่พอสมควร หยุดแต่พอสมควร”เฉินผิงอันเอ่ย “ยังมีเรื่องอะไรอีก?”ชุยตงซานบอกไปตามสัตย์จริง ที่แท้เขาก็คิดจะย้ายห้ามหาบรรพตเก่าและซากปรักจวนเซียนมาเพิ่มขึ้น ให้พวกมันมาหยั่งรากอยู่ในอาณาเขตของสำ นักในบรรดานั้นมีซากปรักมหาบรรพตจำ นวนมากที่เมื่อตกอยู่ในมือของจักรพรรดิองค์ใหม่ที่ได้กอบกู้แคว้นก็คือซี่โครงไก่ เพราะหลังจากสงครามใหญ่ผ่านพ้นไป ซานจวินห้ามหาบรรพตใหม่จำ นวนมากที่ถูกประคับประคองขึ้นมา อันที่จริงต่างก็ไม่ยินดีที่จะไปเปิดจวนอยู่บนซากปรักที่สภาพพังภินท์ไม่เหลือชิ้นดีพวกนั้น เพราะอดรู้สึกอัปมงคลอย่างเลี่ยงไม่ได้ อีกทั้งภูเขาที่ยับเยินเสียหายพวกนั้น ไม่พูดถึงว่าในภูเขาถูกผู้ฝึกตนเผ่าปีศาจย่ำยีจนเละเทะ การที่ปราณวิญญาณฟ้าดินของรอบด้านถูกกวาดเอาไปจนเกลี้ยงก็คือหลุมขนาดใหญ่ พวกซานจวินที่ต้องไปเปิดจวนบนภูเขาเก่าต่างก็ปวดหัวกันอย่างมาก ส่วนจักรพรรดิที่ได้กอบกู้แคว้นใหม่ก็มีงานที่เป็นรูปธรรมให้ต้องพิจารณา ไม่เพียงแต่ละโมบในผลประโยชน์และแสวงหาความยิ่งใหญ่ อยากทิ้งชื่อเสียงอันดีงามไว้ในประวัติศาสตร์เท่านั้น เพราะถึงอย่างไรเรื่องของการบวงสรวงมหาบรรพต ทุกยุคทุกสมัยก็ไม่ใช่ว่าใครก็มีโอกาสทำได้ จักรพรรดิอยาก