บทที่ 982

"ท่านอ๋องเสวี่ยยังไม่ตาย ยังอยู่ที่เมืองอวิ๋นโจว เจ้ารู้ได้อย่างไร?"

"ข้ามีทางรู้ทางข้าก็แล้วกัน"

ไม่เพียงแค่หลัวหลินเท่านั้นที่ตกตะลึง

เยี่ยจิ่งหานก็ตกตะลึงมากเช่นกัน

ช่วงหลายวันมานี้เขาอยู่กับมู่หน่วนมาโดยตลอด เหตุใดถึงไม่รู้ว่ากู้ชูหน่วนรับข่าวสารมาจากไหน

จากนั้นก็เห็นงูตัวเล็กที่ปลายเท้าของกู้ชูหน่วนก็ทำให้เยี่ยจิ่งหานรู้ได้ทันที

ผู้หญิงคนนี้สามารถสื่อสารและควบคุมสัตว์ได้ นางมีเหล่าอสูรร้ายคอยช่วยเหลืออยู่ ทำให้นางรับรู้ได้ทุกข่าวสาร

สามารถควบคุมสัตว์ร้ายได้ เช่นนั้นขอให้บรรดาอสูรร้ายของนางช่วยตามหาดวงวิญญาณที่เหลืออยู่ของอาหน่วนได้หรือไม่?

"ไม่เชื่อใช่หรือไม่ ดูสิ"

กู้ชูหน่วนยื่นสายคาดเอวที่เปื้อนเลือดให้กับหลัวหลิน

หลัวหลินตกใจอย่างมาก "นี่คือสายคาดเอวที่ทางกองทัพเจิ้นเป่ยมอบให้กับท่านอ๋อง ท่านอ๋องไม่เคยนำมันออกห่างจากตัว เจ้าได้มาได้อย่างไร"

"นอกจากท่านอ๋องของพวกเจ้าให้ข้ามา เช่นนั้นแล้วข้าจะไปหามาจากที่ไหนได้"

หลัวหลินจ้องมองนางอย่างระมัดระวัง เพราะไม่รู้ว่านางคิดจะทำอะไร

กู้ชูหน่วนยิ้ม "อย่าเห็นว่าข้าเป็นศัตรู ข้าเพียงแค่อยากบอกเจ้าว่าท่านอ๋องของพวกเจ้าอยู่ที่เนินหลิงหลี่ที่เมืองอวิ๋นโจว เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ทางที่ดีพวกเจ้าควรคิดหาวิธีไปรับเขา ไม่เช่นนั้นต่อให้จักรพรรดินีหาเขาไม่เจอ เขาอาจจะตายเพราะอาการบาดเจ็บหรืออาจถูกสัตว์ร้ายกินเข้าไปก็เป็นได้"

เนินหลิงหลี่ เป็นที่เลื่องลือว่าเป็นสถานที่ที่ที่สูงชันมากและมีสัตว์ป่าอาละวาด

หลัวหลินรู้ว่ากู้ชูหน่วนไม่มีทางโกหกพวกเขา และยิ่งไม่มีเหตุผลที่จะทำร้ายพวกเขา

เขารีบกล่าวคำขอบคุณ จากนั้นพาพวกของเขาออกเดินทางไปอย่างรวดเร็ว

กู้ชูหน่วนตะโกนเตือนตามหลัง "ระวังสายลับของจักรพรรดินีด้วยล่ะ"