บทที่ 125 สันนิษฐานฆาตกร

สาเหตุเพียงหนึ่งเดียว ก็เพราะตระกูลฉินทำเกินขอบเขต

กู้ชิวเหลิ่งนึกถึงงานเลี้ยงแห่งแคว้นในวันนั้น ฉินเจิ้งเป่าต้องการให้บุตรีของตนแสดงฝีมือต่อหน้าอวี้ฉือกง การทำเช่นนั้นส่อเจตนาที่อยากเป็นนางสนมของอวี้ฉือกง

ทว่าภายหลัง ฉินโม่เอ๋อร์กลับได้รับการแต่งตั้งเป็นองค์หญิงเหอชิน ออกเรือนไกลถึงแคว้นฉี มีนัยเป็นการตักเตือน

กู้ชิวเหลิ่งจึงกล่าว "เพราะฉินโม่เอ๋อร์หรือ?"

อวี้ฉือจ้านมองกู้ชิวเหลิ่งอย่างพอใจ เอ่ย "เจ้ามองออกได้อย่างไร?"

"จู่ๆ องค์หญิงเหอชินก็กลายเป็นฉินโม่เอ๋อร์ แค่จุดนี้ก็เพียงพอให้รู้สึกแปลกแล้ว"

ฉินโม่เอ๋อร์กลายเป็นองค์หญิงเหอชินอย่างกะทันหัน กระทั่งว่าไม่มีผู้ใดทราบว่าตระกูลฉินมีบุตรีคนหนึ่ง

แต่เพราะการเปิดตัวในงานเลี้ยงวังหลวง ถูกแต่งตั้งเป็นองค์หญิง ออกเรือนไปแคว้นฉี นี่สามารถถือได้ว่าเป็นเรื่องที่พบพานได้ยากโดยแท้

อวี้ฉือจ้านเอ่ย "ข้าตัดสินใจไม่ผิดเลยจริงๆ ที่เลือกเจ้าเป็นชายา"

รถม้าจอดแอบอยู่ตรงประตูข้างของจวนเซ่อเจิ้งหวาง อวี้ฉือจ้านประคองกู้ชิวเหลิ่งลงจากรถม้า จีเฟิงรออยู่ตรงทางเข้านานแล้ว เอ่ย "ใต้เท้าจางรออยู่ที่ห้องหนังสือพักหนึ่งแล้วขอรับ"

อวี้ฉือจ้านพยักหน้าแล้วเอ่ยกับกู้ชิวเหลิ่งที่อยู่ด้านข้าง "ในสวนของข้าอากาศเย็น ข้าจะให้จีเฟิงนำชุดคลุมมาให้เจ้าสักตัว"

กู้ชิวเหลิ่งอมยิ้ม เอ่ย "เซ่อเจิ้งหวางห่วงว่าข้าจะหนาวหรือไม่ มิสู้ห่วงใต้เท้าจางในห้องหนังสือดีกว่า ตอนนี้เขาน่าจะกำลังกลัดกลุ้มเรื่องการตายของฮูหยินใหญ่อยู่"

เป็นตามการคาดการณ์ของกู้ชิวเหลิ่ง ครั้นอวี้ฉือจ้านเข้าห้องหนังสือ จางหย่วนเต้าก็กำลังนั่งกระวนกระวายอยู่บนเก้าอี้ ดื่มชาจนหมด เมื่อเห็นอวี้ฉือจ้านมาจึงเอ่ยด้วยความเคารพนอบน้อม "กระหม่อมจางหย่วนเต้าเซ่าชิงแห่งศาลต้าหลี่ คารวะเซ่อเจิ้งหวาง"

"ไม่ต้องมากพิธี"

อวี้ฉือจ้านตัวสูงใหญ่กำยำ บังร่างของกู้ชิวเหลิ่งมิดชิด เมื่อกู้ชิวเหลิ่งเดินออกมาจากข้างหลังอวี้ฉือจ้าน จางหย่วนเต้าก็ผงะ "หนิงจวิ้นจู่? นี่..."

อวี้ฉือจ้านเอ่ย "วันนี้หนิงจวิ้นจู่มาหาข้า บอกว่าในบ้านเกิดเรื่อง มีข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับฆาตกรตัวจริงแล้ว แต่เพราะคนในครอบครัวอยู่ด้วยจึงไม่สะดวกเอ่ยปาก ดังนั้นจึงมาหาข้า หวังจะได้สนทนากับใต้เท้าจางสักหน่อย"

จางหย่วนเต้ามองกู้ชิวเหลิ่งและอวี้ฉือจ้านด้วยสีหน้าฉงนฉงาย ราวกับไม่เข้าใจว่ากู้ชิวเหลิ่งมีความเกี่ยวข้องอันใดกับอวี้ฉือจ้าน

อวี้ฉือจ้านมองออกถึงข้อสงสัยในใจจางหย่วนเต้า ดังนั้นจึงเอ่ยปาก "ใต้เท้าจางมิต้องสงสัย หนิงจวิ้นจู่เคยช่วยชีวิตข้าจากพื้นที่ล่าสัตว์ ข้าจะช่วยหนิงจวิ้นจู่ก็เป็นเรื่องสมควร"

อวี้ฉือจ้านมีบุญคุณที่สนับสนุนจางหย่วนเต้าจนได้เลื่อนตำแหน่ง ครั้นจางหย่วนเต้ามีท่าทีจะอธิบายก็ร้อนใจรีบเอ่ย "กระหม่อมไม่กล้าสงสัย เพียงแต่กระหม่อมกำลังกลัดกลุ้มกับคดีที่ฮูหยินก็ถูกสังหาร ยามนี้เมื่อหนิงจวิ้นจู่มีข้อสันนิษฐาน ย่อมเป็นประโยชน์กับกระหม่อม กระหม่อมต้องสืบคดีนี้อย่างสุดความสามารถแน่นอน"

กู้ชิวเหลิ่งสบตากับอวี้ฉือจ้านทีหนึ่ง อวี้ฉือจ้านจึงแสร้งเป็นไม่สนใจนั่งอยู่ตรงหน้าโต๊ะหนังสือ หยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมาตามอัธยาศัย เอ่ย "ฐานะของหนิงจวิ้นจู่ไม่ธรรมดา พวกเจ้าสามารถพูดความลับต่อหน้าข้าได้ จะไม่มีผู้ใดล่วงรู้ นี่ก็เพื่อชื่อเสียงของหนิงจวิ้นจู่ ใต้เท้าจางขัดข้องหรือไม่?"

"หนิงจวิ้นจู่เป็นอิสตรี ทั้งยังเป็นถึงจวิ้นจู่ ฐานะย่อมไม่ธรรมดา กระหม่อมไม่ขัดข้อง"

เมื่อนั้นกู้ชิวเหลิ่งจึงเอ่ย "ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ไม่ทราบใต้เท้าจางมีบุคคลต้องสงสัยแล้วหรือยัง?"