มิติของคุณปู่

ขณะที่มึนๆงงๆ ก็ถูกเหวี่ยงมายังสถานที่แห่งหนึ่ง เบื้องหน้ามีไร่กับบ้านหลังเล็กๆ นี่มันไร่ของคุณปู่ แต่เหมือนจะย่อส่วนลงเหลือเพียงประมาณ สามไร่ มีโรงเรือนกับบ้านหลังน้อยๆ ซ่งจื่อหรูเดินสำรวจ

"มีลำธารตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เฮ้อนี่เจ๊ตายกลายเป็นวิญญาณอีกรอบเหรอ Oh my god . ถ้าให้ตายหลายรอบจะให้เกิดใหม่ทำไม นี่เทพชะตา ท่านว่างมากหรือ ข้าไม่ได้เสียใจหรอกก็แค่สงสารแต่เด็กพวกนั้นถ้าตื่นมาแล้วรู้ว่าพี่สาวตัวเองตายไปแล้วจะทำอย่างไร"

"คิดอะไรมั่วซั่วกัน หลานยังไม่ตายสักหน่อย"

"คุณปู่ คุณปู่จริงๆด้วย หนูตายแล้วหรือว่าฝันอยู่กันแน่ คุณปู่ขาหนูคิดถึงคุณปู่มากเลยค่ะ คุณพ่อกับคุณแม่ล่ะคะ พวกท่านอยู่ที่ไหน"

ซ่งจื่อหรูกอดซ่งฮั่นเหลียงแน่น

"เด็กโง่ หลานยังไม่ตาย ที่นี่คือกำไลที่หลานใส่ติดตัวตลอดเวลา นี่เป็นสิ่งที่ปู่สามารถทำเพื่อหลานได้ จำไว้จงใช้มันอย่างมีสติ"

"คุณปู่หมายความว่ายังไงคะ หนูไม่เข้าใจ"

"เดี๋ยวหลานก็รู้เอง เรื่องนี้แม้แต่น้องๆก็เอ่ยไม่ได้ สิ่งที่พวกเขาตามหา มันอยู่กับหลานมาตลอด"

"ใครตามหาอะไรคะ คุณปู่ขาทำไมหนูไม่เข้าใจสักอย่าง"

"ปู่ต้องไปแล้ว หลานรักบางอย่างต้องรอให้ถึงเวลาของมัน"

ซ่งฮั่นเหลียนจากไปแล้วซ่งจื่อหรูพยายามตะโกนแต่คุณปู่ของเธอก็ไม่หันมา เด็กสาวได้แต่นั่งร้องไห้ ผ่านไปเกือบสองชั่วโมงเธอจึงตั้งสติและรับรู้ว่าครั้งนี้คุณปู่จากไปแล้วจริงๆ

ซ่งจื่อหรูเริ่มสำรวจสิ่งที่อยู่ตรงหน้า พบว่า มีแม่ไก่และลูกหมูในโรงเรือนอยู่พอประมาณ มีไข่ที่กำลังฟักอยู่เกือบสามร้อยตัว นี่เป็นสิ่งที่ทำให้เธอต้องขับรถกลับมา เพราะดูแลลาไปดูแลแม่ที่ป่วย ซ่งจื่อหรูในชาติก่อนเป็นห่วงเจ้าไก่น้อยและลูกหมูที่เพิ่งจะเอาลงฟาร์ม สำรวจผลไม้มีประมาณ2ไร่ มีต้นใบชาหลายชนิด อยู่สายพันธ์ละ20ต้น เหลืออีกหนึ่งไร่เป็นที่ดินเปล่า สำรวจต่อในบ้าน มีเครื่องเทศและสมุนไพรพอประมาณ ตำราการวางค่ายกล พิมพ์เขียวแบแปลนก่อสร้างต่างๆ ม้วนอยู่ในตระกร้าหวาย มีตู้หลังนึงกว้างประมาณ1.8เมตรสูง2.5เมตร เปิดดูก็เห็นแผ่นกระดาษมากมาย ในกระดาษวาดแบบบ้านโบราณ โต๊ะ ตู้ เตียง มีกล่องใบเล็กทำจากไม้พยุง วาดลวดลายนกฟีนิกซ์สีทอง ลายเดียวกับที่สักอยู่บนแขนของเธอกับน้องๆเลย ผนังห้องเป็นรูปวาดขนาดใหญ่เท่ากับข้างฝา ดูเหมือนสถานที่ คล้ายพระราชวังโบราณ แต่เหมือนจะอยู่ใต้ดิน มีของหลายอย่างแต่ไม่มีอาหารและเงินเหมือนนิยายที่เคยอ่านสักนิด มีมิติแล้วยังต้องลำบากอีก ต้องเลี้ยงหมูเลี้ยงไก่ ทำไร่ทำสวน เฮ้อมีกับไม่มีต่างกันตรงไหนนะ กล่องใบนั้นไม่ได้ถูกเปิดเพราะมีเสียงดังจากข้างนอกเสียก่อน

ซ่งจื่อหรูรู้ว่าพรุ่งนี้ชาวบ้านจะมาช่วยจึงขุดมันเทศไว้เกือบสองร้อยหัวนางเข้าไปหยิบออกมาให้คนที่มาช่วยตัดต้นไผ่วันนี้