ตอนที่ 4 ช่วยชีวิตแม่นมเติ้ง

ดวงตาของนางแดงก่ำ แต่แววตากลับแน่วแน่และเยือกเย็น

เมื่อปิดประตูห้องลง นางกดหน้าอกที่ยังคงเจ็บร้าว แล้วกลับไปนั่งขัดสมาธิบนเตียงเพื่อปรับลมหายใจ

หลังจากที่ข้ามมิติมายังร่างนี้ พลังของนางแทบไม่สามารถใช้งานได้เลย

ในฐานะนักบวชผู้ยิ่งใหญ่แห่งแคว้นหลีที่ผู้คนเคารพยกย่อง นอกจากศาสตร์ฮวงจุ้ยและการทำนายชีวิตที่แม่นยำแล้ว ศิลปะต่อสู้ของนางก็แข็งแกร่ง สามารถต่อสู้กับศัตรูได้ร้อยคนเพียงลำพัง

เมื่อนึกถึงตรงนี้ นางคิดถึงร่างกายของตัวเองในอดีตที่ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ตั้งแต่เด็ก เส้นลมปราณแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปหลายส่วน คนรับใช้เหล่านี้จะกล้ารังแกนางหรือ?

แต่ก็น่าเสียดาย ร่างกายของนางอาจถูกทำลายจนไร้ซากไปแล้ว

---

หลังจากกลับถึงห้องตำรา ฟู่เฉินหวนขมวดคิ้วแน่น ในใจเกิดความรู้สึกหงุดหงิดโดยไม่รู้ตัว

ซูโหยวเดินเข้ามาเคาะประตู “ท่านอ๋อง คืนนี้จะให้คนไปข่มขู่คุณหนูใหญ่ลั่วอีกหรือไม่ขอรับ?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฟู่เฉินหวนก็ยิ่งขมวดคิ้ว “พอก่อน”

เมื่อคืนเขาสั่งสอนนางไปพอสมควรแล้ว หากทำเช่นนั้นอีก เกรงว่านางคงจะหาทางฆ่าตัวตายจนเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นมาไม่จบสิ้น

ถ้าเกิดคนตายขึ้นมาก็คงยากที่จะอธิบายกับทางจวนเสนาบดี

ซูโหยวพยักหน้ารับคำ “ขอรับ”

---

เอี๊ยด

เสียงประตูห้องถูกเปิดออก แสงยามโพล้เพล้สาดส่องเข้ามาในห้อง

ไม่ทันไรก็เข้าสู่เวลาพลบค่ำ

สาวใช้คนหนึ่งซึ่งมีหน้าตางดงามเดินเข้ามาในห้องด้วยท่าทีหยิ่งยโส นางเย้ยหยัน “พระชายา ท่านกำลังจะเปลี่ยนร่างเป็นเซียนหรือ?”

ลั่วชิงยวนที่นั่งสมาธิอยู่ลืมตาขึ้น ดวงตาของนางเย็นเยียบและเฉียบคม

เพียงแค่สายตาเดียว ทำให้เมิ่งจิ๋นอวี่ถึงกับรู้สึกไม่สบายใจ

นางยกมือเรียกคนข้างนอกเข้ามา จงใจแสดงท่าทางเย่อหยิ่งและพูดอย่างช้า ๆ “พระชายาไม่ได้กินอะไรทั้งวัน คงจะหิวแย่แล้ว นี่คืออาหารที่ท่านอ๋องทรงเมตตาประทานให้”

สาวใช้เดินเข้ามาพร้อมจาน และในจานนั้นมีแต่หมั่นโถวล้วน ๆ

“กินสิ กินให้อิ่มเสีย คืนนี้ยังมีงานต้องทำอีก” เมิ่งจิ๋นอวี่มองลั่วชิงยวนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง

เมื่อพูดจบก็เดินออกไปจากห้อง พอเดินถึงด้านนอกห้องแล้วยังมองกลับเข้ามาด้วยสายตาที่ดุร้าย

นางรอคอยมาหลายปีเพื่อหวังจะได้เป็นสาวใช้ห้องข้างของท่านอ๋อง หากลั่วเยว่อิ๋งได้เป็นพระชายา เช่นนั้นคืนนี้นางก็คงได้ปรนนิบัติท่านอ๋องแล้ว!

อีกนิดเดียวความฝันที่สวยงามของนางก็จะเป็นจริงแล้ว แต่ทุกอย่างกลับพังทลายเพราะสตรีคนนี้!

อัปลักษณ์เช่นนี้ นางยังคู่ควรเป็นพระชายาอีกหรือ? เหอะ!

ลั่วชิงยวนได้กลิ่นหมั่นโถวร้อน ๆ ท้องก็ร้องโครกครากอย่างหิวโหย นางหิวมาก ๆ

หมั่นโถวก็หมั่นโถว กินไปสองสามอันก็คงไม่ตายหรอก

นางลุกขึ้นมานั่งอยู่ข้างโต๊ะและหยิบหมั่นโถว พอกัดคำแรกและเคี้ยวไปสองที สีหน้าของนางก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะคายออกมาทันที

จากนั้น นางหยิบหมั่นโถวจากจานมาดมทีละลูก และพบว่าทั้งหมดกถูกวางยา!

ยาจี๋เล่อ เมื่อกินเข้าไปจะทำให้เกิดอาการประสาทหลอนอย่างรุนแรงนานถึงสี่ชั่วยาม ทำให้เห็นแต่คนที่อยู่ในใจจนไม่อาจแยกแยะสิ่งใดได้

เมื่อวานจุดธูปปลุกกำหนัด แต่คืนนี้กลับเปลี่ยนมาใช้ยาจี๋เล่อนี้แทน

เป็นเพราะวันนี้นางทำร้ายลั่วเยว่อิ๋งจนทำให้ฟู่เฉินหวนเกลียดนางยิ่งขึ้น ดังนั้นจึงใช้วิธีอำมหิตเช่นนี้แก้แค้นนางหรือ!

ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินของแคว้นเทียนเชวี่ย ช่างโหดเหี้ยมสมคำร่ำลือเสียจริง!

หมั่นโถวทั้งหมดถูกวางยา นางก็ไม่อาจกินได้และทำได้เพียงอดทนต่อความหิวโหย