ตอนที่ 3 อย่าบอกท่านพ่อ

“อย่าบอกท่านพ่อ” กู้หรูชิงสีหน้านิ่งเฉย เอ่ยอย่างใจเย็นก่อนจะค่อยๆหลับตาลง

ชาติที่แล้ว นางได้ขอร้องให้ท่านพ่อขัดขวางงานแต่งครั้งนี้ สุดท้ายก็รู้ไปถึงหูฮ่องเต้ ทำให้เซียวจิ่งจือต้องผิดหวัง จนเป็นต้นเหตุของความเกลียดแค้น

เมื่อได้ย้อนเวลากลับมา นางจะไม่ยอมให้เรื่องในอดีตเกิดขึ้นซ้ำรอยอีกเด็ดขาด!

“คุณหนูกังวลว่าท่านโหวจะไม่สบายใจใช่ไหม?” ฮวนเอ๋อร์ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง

“ถึงแม้ท่านกับท่านโหวเคยมีเรื่องขัดแย้งมาก่อน แต่ถึงอย่างไรท่านโหวก็เป็นห่วงคุณหนูอยู่ตลอด ถ้าไม่เช่นนั้น ท่านโหวก็คงไม่เข้าวังไปทูลขอราชโองการประทานสมรสจากฝ่าบาท เพื่อให้ท่านได้แต่งงานกับท่านเขย”

ถ้าไม่มีท่านพ่อคอยหนุนหลัง สามปีมานี้ กู้หรูชิงจะอยู่อย่างสงบสุขเช่นนี้ได้อย่างไร

กู้หรูชิงพยักหน้าเบาๆ ข้างในแววตาค่อยๆมีน้ำตาซึม “ข้ารู้ แต่เพราะเป็นเช่นนี้ ข้าจึงยิ่งไม่ควรให้ท่านพ่อท่านแม่ต้องกังวล เรื่องนี้ข้าจะจัดการด้วยตนเอง”

“แต่ว่าคุณหนู…”

“พอได้แล้วฮวนเอ๋อร์ ไปตรวจนับสินเดิมของข้าในห้องเก็บของเถอะ”

“ฮะ? อยู่ดีๆจะไปตรวจนับสินเดิมทำไมกัน?”

“บอกให้ไปก็ไปสิ เดี๋ยวเจ้าก็จะรู้เอง”

ฮวนเอ๋อร์รับคำสั่งและออกไป ในห้องเหลือเพียงกู้หรูชิงคนเดียวเท่านั้น

นางนั่งอยู่อย่างเงียบๆ อดไม่ได้ที่จะนึกถึงเรื่องราวในชาติที่แล้ว

ตอนนั้นนางเอาแต่ใจตนเอง ถึงขั้นยอมตัดขาดความสัมพันธ์จากจวนผิงหยางโหวอย่างไม่เสียดาย เพื่อแต่งงานกับเซียวจิ่งจือ สุดท้ายทำให้พ่อแม่ต้องโมโห พี่ชายต้องผิดหวัง

แต่สิ่งที่ได้กลับมาเป็นเช่นไร?

เซียวจิ่งจือ

ชาติที่แล้วเจ้าติดค้างข้า ชาตินี้ข้าจะคิดบัญชีกับเจ้าอย่างละเอียด

ในเวลาเดียวกัน กู้หรูชิงหรี่ตาลงเล็กน้อย ความคิดฆ่าล้างแค้นพุ่งเต็มเปี่ยม

…