EP.7 : ที่ประจำของเด็กฝึกงาน 1/2

อีกด้านหนึ่ง...

“เหมือนจะไม่รู้ว่าถูกคนอื่นหมั่นไส้นะครับ ไม่รู้ด้วยว่าโดนแขวะ” คาริบพูดกับเจ้านายขณะยืนกอดอกมองหน้าจอขนาดใหญ่ที่กำลังฉายภาพโซนหนึ่งของออฟฟิศ

“ก็นายบอกเองนี่ ว่าเด็กคนนี้เหมือนโตมาในทุ่งลาเวนเดอร์ มองอะไรก็คงเห็นเป็นดอกไม้นั่นแหละ” ชีคหนุ่มกระตุกยิ้มเบา ๆ ขณะมองภาพสาวน้อยบนหน้าจอ “หรือไม่ก็อาจจะรู้แต่แสร้งไม่รู้แล้วหาทางตลบหลังอยู่ก็ได้” เสียงทุ้มเอ่ยต่อขณะดวงตาคมจับจ้องไปที่ต้นขาขาวเนียนของคนที่นั่งไขว่ห้างกระดิกเท้าเล่น

“งั้นก็หายห่วงนะครับ เพราะต่อไปคุณสโรชาคงมีข่าวลือแปลก ๆ กับท่านอาซิซ” แค่หญิงสาวที่เข้ามาดูแลเจ้านายเขาแบบชั่วครั้งชั่วคราวยังโดนมองด้วยสายตาแปลก ๆ และถูกพูดถึงด้วยเรื่องเสื่อมเสียมากมาย แล้วสโรชาที่เป็นเด็กฝึกงานในบริษัทฯ ล่ะจะเหลืออะไร

“ว่าแต่ท่านอาซิซให้คนเตรียมโต๊ะทำงานในนี้ทำไมครับ” องครักษ์หนุ่มหันไปมองมุมหนึ่งของห้องแล้วก็สงสัย ทันทีที่เดินทางกลับถึงเมืองไทย นายเหนือหัวของเขาก็ให้จัดโต๊ะทำงานในห้องเพิ่มอีกตัว

“เอาไว้ให้เด็กฝึกงาน”

“ห๊ะ เด็กฝึกงานจะมาทำอะไรในห้องนี้ครับ”

“ก็ฝึกงานน่ะสิ หนุ่มพรหมจรรย์อย่างนายจะไปรู้อะไร”

“…” คิ้วเข้มขององครักษ์หนุ่มเลิกขึ้นเมื่อเริ่มนึกอะไรออก “เรื่องสิบแปดบวกเหรอพะยะค่ะ”

“อย่าใช้ราชาศัทพ์ได้ไหม มันคันหู”

“ถ้างั้นผมไปทำงานต่อนะครับ ท่านอาซิซก็อย่าออกไปไหนโดยไม่แจ้งผมล่ะ”

“วันนี้เราไม่ออกไปไหนหรอก แล้วก็อย่าให้ใครเข้ามาด้วย” มุมปากหนากระตุกยิ้มร้ายเบา ๆ ขณะดวงตาคมยังจับจ้องไปที่ร่างน้อยบนหน้าจอ “ออกไปแล้วให้คนไปตามเด็กฝึกงานมาหาเราด้วยนะ ต่อไปนี้ที่ประจำของเธอคนนั้นคือตรงนี้ ฝากบอกด้วย”