บทที่ 6

ห้านาทีต่อมา…

ติ๊ง!

หมับ!

“นี่คุณ ปล่อยมือฉันนะ คุณจะพาฉันไปไหนเนี่ย”

“คุณจะไปเรียนไม่ใช่เหรอ ผมก็ไปแถวนั้นเหมือนกัน อีกอย่างผมอยากไปส่งคุณชดเชยที่เมื่อคืนผมเสียมารยาทออกไปสูบบุหรี่แล้วทำให้คุณเดือดร้อน”

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่ถือโทษโกรธคุณค่ะ”

“แต่ผมเป็นครับ คุณถือซะว่าเห็นผมเป็นแกร๊บละกันนะ”

เป็นแกร๊บ?

เธอจะบ้าตาย จะเห็นเขาเป็นแกร๊บได้ไงก็ในเมื่อเขาไม่ใช่แกร๊บ อีกอย่างถ้าเกิดพี่ชายของเธอรู้ละก็ เธอได้โดนสายตาดุๆ ของพี่ชายมองตาขวางแน่ๆ

และไม่พอแค่นั้น ไอ้พี่ชายบ้าของเธอต้องเค้นถามแน่ๆ ว่าผู้ชายคนนี้เป็นใคร

“ดะเดี๋ยวก่อนค่ะ ฉันขอเวลาแป๊บ” น้ำตาลยื้อขาไว้ไม่ยอมเดินตามไทเกอร์หลังจากที่เธอออกจากลิฟต์เดินได้ไม่กี่ก้าวก็ถูกฉุดให้เดินตามคนที่คว้าข้อมือไว้เมื่อกี้อีกแล้ว บวกกับได้คบคิดอย่างถี่ถ้วนว่าถ้าหากเธอนั่งรถไปกับไทเกอร์แล้วดันเจอพี่ชายจอมดุอย่างนักรบเข้าละก็เธอจะโดนอะไรบ้าง

“มีอะไรหรือเปล่า”

“คือว่า ฉันขอนั่งรถตัวเองไปเรียนดีกว่าค่ะ” ปฏิเสธคนตัวสูงที่กำลังยืนคิ้วขมวดใส่เธอเสร็จก็ทำท่าจะสะบัดมือออกแล้ววิ่งไปทางรถของตัวเอง แต่...

“คุณไม่ไว้ใจผม?” เธอกลับสะบัดมือไม่สำเร็จเพราะถูกรั้งข้อมือไว้ไม่ให้ไปไหน แถมคนที่ตั้งคำถามเมื่อกี้ก็จ้องตาเธอรอคำตอบอย่างกดดันด้วย แล้วประเด็นคือ จะบ้าเหรอ เธอจะไม่ไว้ใจได้ไงหน้าตาหล่อขนาดนี้ ต่อให้โดนจับไปทำเมียเธอก็ยอมอะ เพราะไม่ได้อยากอยู่เป็นโสดแบบนี้อยู่แล้ว อยากรีบมีผัวแล้วเอาไปเย้ยพี่ชายตัวดีมาก

แต่ที่ไม่อยากไปก็เพราะไม่อยากบังเอิญเจอกับพี่ชายตอนนี้ แล้วตาคุณชื่อไทเกอร์โดนต่อยหน้าเสียโฉมซะก่อนต่างหากล่ะ

ใช่ค่ะ เธอไม่อยากให้ความหล่อของเขาต้องมีตำหนิ ก็หล่อขนาดนี้ เกิดโดนพี่ชายของเธอต่อยดั้งหักขึ้นมาละก็เสียโฉมแย่เลย

“คือว่าฉันเปล่าไม่ไว้ใจคุณนะ แต่ว่าคุณไม่ใช่แกร๊บจริงๆ อะ” เพราะถ้าโดนจับได้ขึ้นมาแล้วบอกว่าเขาเป็นแกร๊บ คนที่ดูท่าทางมีอันจะกินขนาดนี้ หล่อสะอาดขนาดนี้ มองยังไงก็เฃดูออกว่าไม่ใช่แกร๊บจริงๆ

“คุณกำลังหาว่าผมเป็นแกร๊บปลอม?”

“ถ้าตอบแบบไม่อ้อมค้อมก็ใช่ค่ะ เพราะคุณไม่ใช่แกร๊บจริงๆ สักหน่อย”

“สรุปก็คือคุณไม่นั่งรถไปกับผม” ไทเกอร์ที่ยืนจับมือของน้ำตาลไว้ก่อนหน้านี้เอ่ยถามขึ้น ขณะที่สายตากำลังจ้องมองใบหน้าสวยที่เต็มแต้มไปด้วยเครื่องสำอางอ่อนๆ นิ่ง ทำให้น้ำตาลที่แพ้สายตาคมดุแต่แฝงด้วยความเจ้าเล่ห์เบาๆ ถึงกับเลิ่กลั่กไม่กล้าสบสายตานิ่งๆ แบบกดดันนั่นเลยทีเดียว

และเพราะเธอไม่กล้าสบสายตากับเขาจึงเลือกที่จะเบือนหน้าไปทางอื่นแทน ก็เลยไม่รู้ตัวว่าไทเกอร์เลื่อนมือข้างที่ว่างจากการจับมืออีกข้างของเธอมาจับมือฝั่งที่ถือกุญแจรถแล้วรูดกุญแจรถในมือของเธอไปตอนไหน

รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เขาพูดว่า…

“ผมว่าคุณต้องนั่งรถไปกับแกร็บปลอมๆ แบบผมแล้วล่ะ เพราะคุณไม่มีกุญแจรถแล้ว” ไทเกอร์ว่าพร้อมกับโชว์กุญแจรถยนต์ของน้ำตาลให้เจ้าของดูด้วยสีหน้าและรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เหลือร้าย ทำให้คนที่ถูกขโมยกุญแจรถอย่างน้ำตาลถึงกับอ้าปากค้างเพราะไม่คิดว่าตัวเองจะโดนฉกกุญแจรถไปแบบนั้น

"นี่คุณ! เอากุญแจรถของฉันคืนมานะ" น้ำตาลว่าพร้อมกับพยายามยื้อแย่งกุญแจรถในมือของไทเกอร์ไว้ แต่กุญแจที่คิดว่าจะได้คืนกลับมาง่ายๆ กลับถูกชูขึ้นสูงแล้วซะงั้น

ทำให้น้ำตาลที่ถูกไทเกอร์จับมือข้างหนึ่งอยู่ ต้องพยายามกระโดดคว้ากุญแจอย่างทุลักทุเล และเพราะความทุลักทุเลนั่นจึงทำให้เธอกระโดดพลาดท่าเอาปากตัวเองกระแทกริมฝีปากของคนตัวสูงกว่าอย่างไม่ได้ตั้งใจเข้า!

O_o

"คุณจูบผม"

"ปะเปล่านะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะจูบคุณนะ อีกอย่างไม่เรียกว่าจูบเถอะ ปากของฉันแค่แตะโดนปากคุณแรงไปหน่อยแค่นั้นเอง"