บทที่ 8

คณะวิศวกรรมศาสตร์...

"ไอ้เหี้ยเกอร์ ทางนี้เว้ย!"

แทนไทโบกมือพร้อมตะโกนเรียกชื่อเพื่อนสนิทอย่างไทเกอร์เสียงดังลั่น หลังจากที่เห็นเพื่อนเดินมาจากคณะแพทย์มาแต่ไกล ทำให้ไทเกอร์ที่ได้ยินเพื่อนเรียกชื่อตัวเองต้องตวัดสายตามองหาตามที่ได้ยิน พอเห็นว่าเพื่อนๆ สามคนอย่าง แทนไท ฮันเตอร์ เจโรมนั่งอยู่ที่โต๊ะในลานคณะก็ส่งสัญญาณรับรู้ด้วยการพยักหน้ากลับไปแทน ก่อนที่จะเดินตรงไปหากลุ่มเพื่อนในที่สุด

ฟุบ!

"ไง รถอยู่ตรงนี้แต่คนไปไหน มันยังไงวะ ถึงได้เดินมาจากตึกคณะแพทย์ได้อะ" ฮันเตอร์หนึ่งในเพื่อนสนิทอีกคนของไทเกอร์เอ่ยแซวขึ้นทันทีที่ไทเกอร์หย่อนก้นนั่งลงบนเก้าอี้ตรงหน้าตัวเอง

ซึ่งสาเหตุที่เขาแซวออกไปแบบนั้นก็เพราะหลังจากที่ตัวเขาขับรถมาถึงมหาวิทยาลัยก็เข้าจอดรถใกล้ๆ กับรถของไทเกอร์ แต่พอเดินมานั่งที่ประจำกลับไม่มีเจ้าของรถอย่างไทเกอร์นั่งรออยู่ ตอนนั้นก็เอะใจว่าเพื่อนไปไหน รถอยู่นี้แต่เจ้าตัวกลับไม่รู้ไปอยู่ไหน จนกระทั่งที่เห็นเพื่อนเดินกลับมาจากทางไปตึกคณะแพทย์ถึงได้เข้าใจว่าเพื่อนไปไหนมา

"ไปส่งน้ำตาลมา" เจ้าของเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยบอกสีหน้าราบเรียบก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น แต่คำตอบของเขาเมื่อกี้กลับทำให้แทนไทเพื่อนสนิทอีกหนึ่งคนที่รู้เรื่องระหว่างไทเกอร์กับน้ำตาลดีถึงกับอุทานเสียงดังออกมา

"เฮ้ย! เดี๋ยวนะ มึงไปส่งน้องเขาเหรอวะ แปลว่ามึงกับน้องเขาคบกันแล้ว?"

"ยัง แต่กูบอกเขาแล้วว่ากูจีบอยู่"

"เชี้ยเกอร์ มึงแม่งเอาจริงดิว่ะ" แทนไทถึงกับสบถออกมาพร้อมด้วยสีหน้าและท่าทางที่ดูตื่นเต้นปนตกใจอยู่ไม่น้อยที่เพื่อนตอบกลับมาแบบนั้น เพราะไม่คิดว่าเพื่อนจะจริงจังและเอาจริงขนาดนี้

ปกติดูไม่สนใจอะไร นอกจากสนใจรถที่อู่ตัวเองแต่ตอนนี้เพื่อนกลับสนใจสาวคณะแพทย์ท่าทางจริงจังขนาดนี้ พวกเขาคงมีแววจะได้เห็นหนุ่มหน้านิ่งยิ้มเพราะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนมากขึ้นก็คราวนี้แหละ

"ถ้ากูล้อเล่น ที่ผับคืนนั้นกูคงไม่เดินตามออกไป" ตอบเพื่อนเสร็จสายตาคมแต่แอบแฝงรอยยิ้มในดวงตาคู่นั้นก็ช้อนตาขึ้นมองหน้าเพื่อนสามคนเรียงกันอย่างแพรวพราว จนเพื่อนที่ได้เห็นสีหน้าและท่าทางนั้นยิ้มพร้อมสบถออกมาพร้อมกัน

"สัสเอ้ย แม่งเอาจริงว่ะ แต่ไอ้เหี้ยนักรบแม่งดุมากเลยนะเว้ย หวงน้องยิ่งกว่าอะไร มึงเอาจริงเหรอวะ" เจโรมเป็นคนตั้งคำถามขึ้น เพราะเรื่องของไทเกอร์กับน้ำตาลเขาก็พอรู้มาคร่าวๆ จากแทนไทมาบ้างแล้ว และเขาเองก็รู้จักนักรบพี่ชายของสาวในดวงใจของเพื่อนด้วยว่ารายนั้นมันดุแค่ไหน

ไม่งั้นตำแหน่งเฮดว้ากประจำคณะก็คงไม่ตกเป็นของมัน

"อืม กูเอาจริง"

"ไอ้เหี้ยเกอร์!"

ขวับ!

ทันทีที่ตอบเพื่อนๆ ทั้งสามคนเสร็จไม่ถึงเสี้ยววินาทีก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยตะโกนแทรกเรียกชื่อตัวเองดังมาจากมุมไหนสักแห่งหนึ่งของบริเวณที่นั่งอยู่ ไทเกอร์ก็เลยรีบมองหาต้นเสียงทันที ก่อนจะเจอกับพระพายที่เดินมาพร้อมกับกลุ่มเพื่อนอย่างไคโร มาร์ตินและนักรบผู้ซึ่งเป็นพี่ชายของน้ำตาลสาวสวยที่เขากำลังจีบอยู่ ซึ่งกำลังเดินตรงมาทางเขาที่กำลังนั่งอยู่ก็เลยพยักหน้าทักทายกลับไปเบาๆ ก่อนที่อีกฝ่ายจะเดินมาถึงในที่สุด

"ไง วันนี้เรียนเช้าเหมือนกันอ่อว่ะ" พระพายเอ่ยถามสีหน้ายิ้มปกติยามเจอญาติคนสนิทอย่างไทเกอร์ที่โตมาด้วยกัน

"อืม มึงอะ"