ตอนที่ 4 เหตุผลที่เข้าท่าในการพบกับฉันอีกครั้ง

“เลิกคิดเรื่องนั้นได้แล้ว ไอ้ตัวแสบ! แม่เป็นคนให้กำเนิดหนูนะ ฉะนั้นแม่จึงรู้ว่าพ่อของหนูหน้าตาเป็นยังไง” นิโคลตอบ จากนั้นเธอก็ตักเตือนเบาๆว่า “ต่อไปนี้อย่าทั่วไปเรียกใครว่า ‘พ่อ’ อีกนะ ไม่อย่างนั้นแม่จะพาหนูไปต่างประเทศแล้วไม่พากลับมา”

เฮย์เดนเม้มริมฝีปาก แม้ว่าเขาอยากจะโต้แย้ง แต่เขาก็ไม่ส่งเสียงดังเนื่องจากกลัวว่าแม่จะพาเขาไปต่างประเทศจริงๆ

นิโคลออกจากสนามบินพร้อมกับลูกชายเพื่อเรียกรถแท็กซี่ เนื่องจากเธอจะกลับประเทศทุกๆปีเพื่อมาเยี่ยมหลุมฝังศพของแม่เธอ เธอจึงซื้ออพาร์ตเมนต์ในโกลด์วิคไว้ อพาร์ตเมนต์นั้นแคบมากด้วยขนาดเพียงแปดสิบตารางฟุต แต่ก็ใหญ่พอที่จะรองรับเธอกับลูกชายได้

เธอเพิ่งเรียกรถแท็กซี่และกำลังจะยัดกระเป๋าเดินทางลงท้ายรถ ทันใดนั้นเธอก็เหลือบไปมองเห็นร่างๆหนึ่งอยู่ไกลๆ ร่างที่สูงในชุดสีดำฉายความรู้สึกเยือกเย็น นั่นมันคนพิลึกจอมหลงตัวเองที่ฉันเพิ่งเจอนอกห้องน้ำสนามบินไม่ใช่เหรอ?

คนที่กำลังยืนอยู่ข้างๆชายคนนั้นเป็นผู้หญิงสูงและผอมเพรียวที่ดูคุ้นเคยกับนิโคลจากทางด้านหลัง แต่ก็นะ การที่จะจับคู่กับคนพิลึกๆแบบนี้ได้ ผู้หญิงคนนั้นก็คงวิกลจริตเหมือนกัน นิโคลคิดในใจอย่างชั่วร้ายขณะที่ถอนสายตาเธอออก

เป็นเวลาเย็นย่ำค่ำแล้วในตอนที่นิโคลทำความสะอาดบ้านเสร็จหลังจากกลับถึงบ้าน พอเธอนึกขึ้นๆ จู่ๆก็สังเกตว่าวันนี้เฮย์เดนนั้นเงียบอย่างผิดแปลก และเธอก็รู้สึกไม่ดี เมื่อเธอเดินไปที่โซฟาก็เห็นว่าเฮย์เดนกำลังทำอะไรบางอย่างในแล็ปท็อปบนตักเขาอยู่ เมื่อเธอเดินเข้าไปดูใกล้ๆจึงสังเกตเห็นว่าเขากำลังถือบัตรประชาชนอยู่ในมือ!

ชายในบัตรประชาชนกำลังเม้มริมฝีปากบางๆของเขา มองอย่างเคร่งขรึมด้วยดวงตาสีดำที่แข็งกร้าว แม้จะเป็นเพียงแค่รูปถ่าย แต่ก็สามารถบอกได้ว่าผู้ชายคนนั้นหลงตัวเองมาก นะ - นั่นมันคนพิลึกที่สนามบินไม่ใช่เหรอ ?!” เฮย์เดน หนูเอาบัตรประชาชนนี้มาจากไหนเนี่ย ?” นิโคลพยายามที่จะระงับความต้องการที่จะสบถด่าออกมา เฮย์เดนมีความสามารถที่ จะขโมยบัตรประประชาชนของใครบางคนได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน …

เมื่อเฮย์เดนได้ยินคำพูดของเธอจึงปิดแล็ปท็อปพร้อมกับบัตรประชาชนในมือ เขาเงยหน้าขึ้นแล้วตอบด้วยใบหน้าเรียบเฉยว่า “หนูเก็บมันขึ้นมาจากพื้น ตอนแรกหนูอยากจะคืนให้กับชายคนนั้น แต่หนูไม่คืนเพราะเขาใจร้ายกับเรา”