ตอนที่6 จูบแรก

หลังจากจบมื้ออาหารข้างทางแสนอร่อย เวกัสรีบลุกขึ้นจ่ายเงินก่อนที่มุกดาจะทันใช้โทรศัทพ์สแกนค่าอาหารมื้อนี้ ป้าเจ้าของร้านที่เห็นก็ส่งยิ้มให้ทั้งคู่จนแก้มปริ

มุกดาเดินตามเขาออกมานอกร้าน บรรยากาศในซอยเริ่มเงียบสงบลงแล้ว เหลือเพียงแต่แสงไฟจากถนนที่เริ่มเปิดส่องสว่างข้างทาง

“ไปที่ไหน”คนตัวสูงเอ่ยถามสั้นห้วน หันมองใบหน้าสวยของเธอเต็มตา นิ้วเรียวเล็กชี้ไปทางสวนหย่อมเล็ก ๆ ข้างหอของเธอ

“มีสวนหย่อมค่ะ มีเก้าอี้ม้าหินอ่อนให้นั่ง เดินไปแป๊บเดียวเอง”

เวกัสพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะทำสิ่งที่ทำให้มุกดาแทบหยุดหายใจ ใบหน้าขึ้นสีแดงก่ำ คือมือหนาของเขายื่นมือมาให้เธอ

"จับมือ"

คนตัวเล็กมองมือของเขาสักพักอย่างชั่งใจ มีความลังเลเกิดขึ้นเพียงนิด ก่อนจะตัดสินใจวางมือเล็กของเธอลงไปทันที

ทันทีที่สัมผัสกัน มันให้ความแปลกใหม่แบบที่เธอไม่เคยเจอมาก่อน รู้สึกหัวใจเต้นแรงจนรู้สึกได้ ไม่แน่ใจนักว่าเป็นเสียงหัวใจของเขาหรือของเธอกันแน่ที่ดังรัวอยู่ตอนนี้

ทั้งสองคนพากันเดินไปเงียบ ๆ จับมือกันแน่นแบบนั้นไปตลอดทาง จนถึงสวนหย่อมที่เธอบอกกับเขา เวกัสพาเธอนั่งลงบนม้าหินอ่อนตัวเดียวกัน มันใกล้จนไหล่สัมผัสกันเบา ๆ

ท้องฟ้ากำลังเริ่มเปลี่ยนสีเป็นมืดครึ้ม แต่ทว่ามีแสงไฟส่องสว่างให้ความรู้สึกแปลกใหม่ไปอีกแบบ อีกทั้งบรรยากาศก็เงียบสงบมาก ไม่มีคนอยู่แถวนี้ในเวลานี้เลยสักคน

"เงียบดีจังนะคะ"มุกดาเป็นคนเอ่ยทำลายความเงียบออกมา แต่ทว่าคนตัวสูงไม่ได้สนใจที่จะฟังคำพูดของเธอ เอาแต่มองเสี้ยวหน้าสวยของเธออย่างเดียว

“อืม”

มุกดาหันกลับมา เจอดวงตาคมที่จ้องเธออยู่ ใบหน้าหล่อเหลาขยับเข้ามาใกล้จนหัวใจเธอเต้นผิดจังหวะขึ้นมาอีกครั้ง

“ขออะไรอย่างได้ไหม”เสียงทุ้มแหบพร่า พูดแทบจะชิดใบหน้าเธอ

“ขะ...ขออะไรคะ”

แทนคำตอบ เวกัสยกมือขึ้นประคองแก้มนวลของเธอเบา ๆ นิ้วโป้งลูบไล้ที่พวงแก้มที่ขึ้นสีแดงระเรื่อ แล้วก้มลงมาประกบริมฝีปากจูบลงบนกลีบปากนุ่มเบา ๆ

เขาพยายามทำทุกอย่างช้า ๆ ทั้งที่ภายในใจเกิดอาการปั่นป่วนอย่างรุนแรง ลมหายใจติดขัดอย่างหนัก เลือดลมในกายพลุ่งพล่าน

ส่วนมุกดาที่ไม่คาดคิดมาก่อนว่าเขาจะกล้าทำแบบนี้ ดวงตากลมโตเบิกโพลงด้วยความตกใจ ก่อนจะถูกความวาบหวามเข้าครอบงำ ปิดตาลงโดยอัตโนมัติ มือเล็กยกขึ้นจับเสื้อช็อปของเขาแน่น