ความผูกพันแม่ลูก

อวี้ซินเหยียนนึกไปถึงวิชาลับที่สืบทอดมาจากต้นตระกูลอวี้ที่ฮ่องกง คือวิชาฝังเข็มร้อยจุดเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บทับเส้นต่าง ๆ ต้นตระกูลนางไม่ได้เป็นหมอแต่เชี่ยวชาญด้านการฝังเข็มมาตั้งแต่บรรพบุรุษ บุตรหลานในตระกูลอวี้ทุกคนจะต้องได้ร่ำเรียนวิชาลับนี้จากผู้นำตระกูล โดยเฉพาะนางผู้ซึ่งเป็นทายาทลำดับที่หนึ่ง ยิ่งต้องร่ำเรียนจนกระทั่งฝังเข็มได้อย่างชำนาญกว่าคนอื่น ๆ ในรุ่นราวคราวเดียวกัน

ซินเหยียนเคยฝังเข็มญาติผู้ใหญ่ที่ล้มป่วยเป็นอัมพฤกษ์ท่อนล่างให้หายขาดมาแล้ว นางจึงอยากลองฝังเข็มเพื่อรักษาขาของบุตรชายให้หายขาดเช่นกัน แต่คงหลังจากที่ได้มีโอกาสออกไปหาซื้อเข็มเล่มเล็ก ๆ มาไว้เพื่อเตรียมทำการรักษา

“ท่านแม่พูดเรื่องจริงหรือขอรับ ท่านจะมาอยู่กับข้าทุกวันเช่นนั้นหรือ”เด็กชายทั้งพูดทั้งแย้มยิ้มจนแทบมองไม่เห็นดวงตาเรียวเล็กที่มีส่วนคล้ายบิดา

“แม่พูดจริง มิได้โป้ปดเจ้าสักนิด”

เสียงหวาน ๆ เอ่ยออกมาเพื่อปลอบประโลมบุตรชาย คางเรียวของนางเกยอยู่บนศีรษะทุยที่เริ่มมีกลิ่นตุ ๆ คงเพราะใช้เพียงน้ำเปล่าสระผมที่เริ่มยาว เมื่อมองดูก็เห็นสะเก็ดสีขาวเล็ก ๆ ฟุ้งกระจายเต็มหนังศีรษะ เพียงแค่เห็นนางก็รู้สึกคันแทนบุตรชายแล้ว

“แต่สิ่งแรกที่แม่ต้องกระทำคือสระผมให้เจ้ากระมังเจ้าหัวผักกาด” นางกล่าวเย้าแหย่บุตรชาย เขาจะได้หยุดร้องไห้

“ฮือ ข้าดีใจยิ่งนัก” เสวียนเป่าคังร่ำไห้ออกมาเสียงดังกว่าเดิม เมื่อได้ยินว่ามารดาจะมาอยู่ด้วยตลอดและจะช่วยสระผมให้เขา

“ต่อจากนี้เจ้าจะได้เห็นหน้าแม่จนเบื่อ” นิ้วเรียวยกขึ้นมาเช็ดน้ำตาให้บุตรชาย เสี่ยวเป่าของนางหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูเพียงนี้ เหตุใดคนตระกูลเสวียนจึงใจร้ายยิ่งนัก

“ฮึก ! ฮึก ! ไม่เบื่อขอรับ ข้าไม่เบื่อ”

“เช่นนั้นเสี่ยวเป่านั่งรอแม่อยู่ตรงนี้สักประเดี๋ยว แม่ขอกลับเรือนไปผลัดเปลี่ยนอาภรณ์สักครู่ สัญญาว่าจะรีบกลับมาอาบน้ำสระผมให้เจ้า”

“สัญญานะขอรับ ข้าจะนั่งรอตรงนี้จนกว่าท่านแม่จะกลับมา” เสวียนเป่าคังที่เกรงว่ามารดาจะดุจึงตอบรับอย่างว่าง่าย ทั้ง ๆ ที่นึกหวั่นเกรงอยู่ไม่น้อยว่ามารดาจะไม่กลับมาตามที่สัญญา

“เสี่ยวเป่าจงฟังแม่ อวี้ซินเหยียนที่อยู่ตรงหน้าเจ้าผู้นี้ได้เปลี่ยนไปแล้ว จากนี้ไปเสี่ยวเป่าจะพบแต่ความสุขและมีแม่อยู่เคียงข้างจนกว่าเจ้าจะเติบใหญ่และมีปีกโบยบินด้วยตนเอง”

ซินเหยียนกล่าวขณะที่จ้องมองเข้าไปในดวงตาของบุตรชายเพื่อแจ้งความนัยบางอย่าง เพราะนางรู้ว่าเสี่ยวเป่าสัมผัสได้ว่านางไม่ใช่มารดาที่แท้จริงของเขา

“ข้ารักท่านแม่ จะท่านแม่คนก่อนหรือคนนี้ข้าก็รักท่านแม่ขอรับ”