บทที่ 1119 ไม่มีหลักฐาน

สวีฉางเกออดไม่ได้ที่จะมองไปที่จ้าวซินหลาน อย่างไม่ชอบใจ เขากำลังจะตำหนิ อย่างเห็นได้ชัด แต่ฉีเติ่งเสียนโบกมือห้ามไว้

“ไม่เป็นไร ฉันชินแล้ว” ฉีเติ่งเสียนพูดด้วยรอยยิ้ม เขาโดนมาเยอะแล้ว อย่างพั่งซิ่วอวิ๋นที่สูงกว่าจ้าวซินหลานอีกต่างหาก แต่เขาก็ผ่านมาได้

ต่อหน้าพั่งซิ่วอวิ๋นที่เป็นอันดับหนึ่งในเวอร์ชั่นหัวกั๋ว แม้แต่จ้าวซินหลานไม่เทียบไม่ติด

ฉีเติ่งเสียนกล่าวว่า: “คุณอา คุณไม่ต้องห่วงเรื่องนี้ ผมจะแก้ไขให้ชัดเจกว่านี้”

สวีฉางเกอถอนหายใจ: “ตกลง!”

ฉีเติ่งเสียนอยู่ได้ไม่นาน หลังจากคุยกับสวีฉางเกอสักพัก เขาก็บอกลาก่อนจะออกไป ความสามารถของจ้าวซินหลานในการหมุนรอบคนอื่นนั้นไม่ดีนัก แต่พลังสมดุลหยินหยางยังค่อนข้างสูง

สวีฉางเกอรู้สึกว่าเขาจำเป็นต้องสั่งสอนจ้าววินหลานให้มากกว่านี้

หลังจากออกจากโรงพยาบาล ฉีเติ่งเสียนก็ตรงไปที่ที่เขาอยู่เมื่อวานนี้เพื่อตามหาหลี่เหอถู

“ฮะ? ทำไมถึงมาที่นี่อีก!” หลี่เหอถู อดไม่ได้ที่จะถามหลังจากเห็นฉีเติ่งเสียน

“ฉันมาหาหลัวเหลยกับโหยวหยางซือเพื่อถามอะไรบางอย่างให้แน่ใจ” ฉีเติ่งเสียนพูดด้วยรอยยิ้ม

หลี่เหอถูตะคอกและพูดว่า “พวกเขาอยู่ที่นี่ แต่โปรดอย่ามีเรื่องกันเลย ไว้หน้าฉันหน่อย”

อาวุโสหลัวกับโหยวหยางซือดูเหมือนจะคิดไว้อยู่แล้วกับการมาถึงของฉีเติ่งเสียน พวกเขากำลังดื่มชาอยู่ในห้องนั่งเล่น เมื่อเห็นเขามา พวกเขาก็เชิญเขาอย่างสุภาพให้นั่งลง แล้วให้คนเสิร์ฟชาให้เขา

หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนจิบชาอย่างใจเย็น เขาก็ยิ้มให้กับโหยวหยางซือและพูดว่า “สวีฉางเกอประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ คุณเป็นคนทำเรื่องนี้หรือเปล่า?”

แน่นอนว่าโหยวหยางซือไม่มีทางยอมรับว่าเขาจ้างคนมาทำเรื่องแบบนี้ เขายิ้มบาง ๆ และพูดว่า “จะเป็นไปได้ยังไง คุณฉี มีหลักฐานหรือเปล่า?”

หลังจากที่หลี่เหอตูได้ยิน เขาก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เริ่มรู้สึกกังวล

เขารู้ว่าฉีเติ่งเสียนไม่ใช่คนอารมณ์ดีนัก หากเขาต้องการฆ่าใครสักคนจริงๆ มันคงจะลำบาก เพราะเขาไม่สามารถหยุดเขาได้

“คุณไม่ได้ทำมันเหรอ?” ฉีเติ่งเสียนถาม

“ไม่!” โหยวหยางซือ ตอบกลับ แต่ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

ราวกับว่าเขากำลังบอกฉีเติ่งเสียน: “ฉันทำเอง แล้วนายจะทำไม!”

แน่นอนว่าฉีเติ่งเสียนไม่จำเป็นต้องฆ่าคนที่นี่ เพราะโหยวหยางซือได้รับการฝึกฝนจากหวังเย่ว์เกอจากผู้อาวุโสจากสมาคม หลงเหมินอยู่ด้วย

เขาไม่ยอมรับหากไม่มีหลักฐานใดๆ มาชี้ตัว หากเขาจัดการที่นี่มันจะนำไปสู่ทางตันในความสัมพันธ์กับหลงเหมิน แม้แต่เกียรติของหลี่เหอถูก็จะหายไปด้วย

ดังนั้น แม้ว่าโหยวหยางซือที่ทำราวจะยั่วเขา แต่เขาก็ยังไม่อยากที่จะลงมือ

อาวุโสเหลยกล่าวว่า: “คุณฉี คุณจะสงสัยใครก็ได้หรือจะถามเขาตรงๆก็ได้ แต่ที่สำคัญคุณต้องแสดงหลักฐาน ไม่สามารถมาตำหนิใครซี้ซั่วแบบนี้!”

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้าตามความเป็นจริงก่อนจะกล่าวว่า “ฉันคิดว่าสิ่งที่อาวุโสหลัวพูดมาก็ไม่ผิด ฉันมาที่นี่เพื่อสอบถามเท่านั้น เนื่องจากโหยวหยางซือบอกว่าไม่ได้เป็นคนลงมือ ฉันจึงไม่ควรพูดอะไรอีก”